Der heilige Neumärtyrer Kosmas von Aitolien

Der heilige Neumärtyrer
Kosmas von Aitolien
(1714-1779)

Zusammengestellt von
Thomas Zmija von Horjanyj

Der heilige Kosmas wurde im Jahre 1714 in der nordgriechischen Landschaft Aitolien geboren.
Sein Vater übte dort das Handwerk eines Webers aus.
Seine fromme Mutter, eine einfache Frau, erzog ihn, so gut sie konnte, im orthodoxen Glauben.

Aber schon als Kind musste der heilige Kosmas hart körperlich arbeiten.
Es war die Zeit der osmanischen Fremdherrschaft über Griechenland.

Als Christen waren die Griechen im muslimisch dominierten Staat der Osmanen Bürger zweiter Klasse und hatten viel unter der Willkür der islamischer Beamten und des türkischen Militärs zu leiden.

Οι Μακεδόνες και η Επανάσταση 1821, Εθνική Παλιγγενεσία 1821: Ελληνικές Μακεδονικές Επαναστάσεις. Η εκστρατεία του Νικοτσάρα το 1807 στην Ανατολική Μακεδονία.

Νικοτσάρας ( 1774-1807)
ο αήττητος Έλληνας αρματολός,
ο Νοέλληνας Ξενοφών.

 Ιωάννου Πετρώφ

ΤΟΥ ΕΚ ΜΟΣΧΑΣ ΦΙΛΕΛΛΗΝΟΣ
(οι φωτογραφίες  επιλογές Yauna)
 

(σημ. Yauna.
Η επαναστατική δραστηριότητα του Νικοτσάρα στην Ανατολική Μακεδονία το 1807 δεν αφίνει κανένα περιθώριο για αμφισβήτητση της ελληνικότητάς της).

Επί των κατωτάτων κρασπέδων του θείου ’Ολύμπου, εις απόστασιν 7 1/2 ωρών από της θεσσαλικής πόλεως Τιρνάβου, προς βορράν, κείται η περίφημος εν τη ιστορία των αρματολών και κλεφτών πόλις Ελασσών (ομηρικώς Όλασσών), γενέτειρα του προκειμένου ήρωος.   

Εάν ο πανδαμάτωρ χρόνος των είκοσι και πλέον αιώνων εσεβάσθη την ειρημένην πόλιν, τούτο εξηγείται εκ της εξοχου στρατηγικής θέσεως πασών των οδών. 

Τοιαυτή ούσα η Ελασσών, δικαίως εχρημάτισε φυσικόν ορμητήριον των αγωνιζομένων αρματολών.

Ο περίφημος γέρω Ζίδρος επί ήμισυν αιώνα υπερήσπισεν ενταύθα τα δικαιώματα των Χριστιανών, το δε αποτελεσματικόν έργον αυτού, ευστοχως εξηκολούθησεν ο πατήρ του Νικοτσάρα, ο ονομαστός καπετάνος γέρω Τσάρας.

Οι Μακεδόνες και η Επανάσταση 1821: ΚΑΡΑΤΑΣΑΙΟΙ, η Eλληνική Mακεδονική Oικογένεια Aρματολών.

Ιωάννου Πετρώφ

ΤΟΥ ΕΚ ΜΟΣΧΑΣ ΦΙΛΕΛΛΗΝΟΣ

(οι φωτογραφίες  επιλογές Yauna)

Ιώννης Πετρώφ
(1849-1922)

  

ΠΕΡΙΔΟΞΟΣ ΚΛΕΦΤΟΥΡΙΑ

ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑΙ 28 ΚΛΕΦΤΑΡΜΑΤΟΛΩΝ ΤΗΣ.

'Καρατασαίοι, μια ελληνική αρματολική οικογένεια της Μακεδονίας.'

Η οικογένεια των Καρατασαίων ανήκει εις μίαν των ενδοξοτάτων αρματολικών οικογενειών της Μακεδονίας. 

Ο ιδρυτής και θεμελιωτής της οικογενειακής δόξης υπήρξεν ο Αναστάσιος η κοινώς Τάσος Καρατάσος, ο επικληθείς γέρω Καρατάσος. 

Το σέμνωμα τούτο της κλεφτουριάς της Μακεδονίας εγεννήθη τω 1764, εν Δόβρα, κώμη της Βέροιας και ανετράφη εν Διχαλεύρη.

Mazedonier im griechischen Königreich in der Mitte des 19. Jahrhunderts

Polyzoidis, Anastasios(1802-1873)
(Πολυζωΐδης, Αναστάσιος) 
aus Melenikon/Makedonien
 (heute Melnik in Bulgarien).

                                                   Konstantin Soter Kotsowilis,
 Magister Artium,
Historiker

 

Die griechischen Studenten in München

unter König Ludwig I. von Bayern
(von 1826 bis 1844)

Werdegang und späteres Wirken beim Wiederaufbau Griechenlands.

Dieser bedeutende Jurist, Richter, Journalist,Politiker und Gelehrte wurde am (20. Februar) 4. März 1802 als einziges Kind des aus Thrazien vertriebenen und in Serres ansässigen Anastasios Polyzois geboren. 

Nach Abschluß des Σχολαρχείον in Melenikon erweiterte er in Serres seine Bildung bei dem berühmten Philosophen Minas Minoidis (Μηνάς Μηνωΐδης, 1790—1860). 

Anstatt jedoch die Verwaltung des großen Vermögens, das sein Vater (gest. 1817) und sein Onkel, der Metropolit Leontios I. von Melenikon (1769—1796), hinterlassen hatten, zu übernehmen, zog er es vor, höhere Studien in Europa zu betreiben. 

Im Alter von 16 Jahren studierte er in Wien.

Οι Μακεδόνες και η Επανάσταση 1821: Χαρακτηριστικά των Απελευθερωτικών Αγώνων των Ελλήνων της Μακεδονίας (1821-1912)

Το Λάβαρο των Μακεδονικών δυνάμεων της
Ελληνικής Επανάστασης του 1821 

ΒΑΣΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ 

ΤΩΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ 

ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

ΑΠΟ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ 

ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821

 ΩΣ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ.

του Στέφανου Ι. Παπαδόπουλου

* Εισήγηση που έγινε στο А' Διεθνές Συνέδριο Μακεδονικών Σπουδών 

που οργανώθηκε στη Μελβούρνη της Αυστραλίας (4-12Φεβρουαρίου 1988) 

από το Αυστραλιανό Ινστιτούτο Μακεδονικών Σπουδών.

Η μεγάλη ελληνική επανάσταση του 1821, μετά από πολύχρονον αγώνα και αμέτρητες θυσίες, οδήγησε τελικά στην ίδρυση ενός μικρού ελληνικού βασιλείου, του πρώτου ανεξάρτητου κράτους της βαλκανικής χερσονήσου, του οποίου όμως η έκταση ήταν πολύ περιορισμένη, γιατί σ’ αυτό περιλαμβάνονταν μόνον η Πελοπόννησος, η Στερεά Ελλάδα, η Εύβοια και τα παρακείμενα νησιά του Αιγαίου (Κυκλάδες και Βόρειες Σποράδες).

Αρκετές ελληνικές περιοχές που είχαν πάρει ενεργό μέρος στο μεγάλο ξεσηκωμό, όπως
η Κρήτη, 
η Ήπειρος, 
η Θεσσαλία και 
η Μακεδονία, 
έμειναν και πάλι κάτω από τον οθωμανικό ζυγό και χρειάστηκε ένας ακόμη αιώνας περίπου για να μπορέσουν να ελευθερωθούν.

Στην εθνεγερσία του 21 η Μακεδονία είχε προσφέρει πολλά και η συνεισφορά της σε αίμα υπήρξε μεγάλη.

Οι Μακεδόνες και η Επανάσταση 1821: Τσάμης Καρατάσος, ο Μακεδόνας αρχιστράτηγος και πρωταγωνιστής κινημάτων στη Μακεδονία την περίοδο 1830-1860.

Του Κ. Βακαλόπουλου.

Επαναστατικές ενέργειες των Ελλήνων υποδούλων της Μακεδονίας 

από την ίδρυση του ελληνικού βασιλείου 

ως το τέλος του Κριμαϊκού πολέμου (1830-1856).

1. Η αναταραχή που επικρατεί στον μακεδονικό χώρο στις αρχές της δεκαετίας του 1830-1840, χαρακτηρίζεται από την έντονη ληστρική δραστηριότητα τόσο στη Δυτική και Βορειοδυτική Μακεδονία όσο στην Κεντρική και στην Ανατολική.

Η συμβολή των Μακεδόνων στην Εθνεγερσία του 1821

Του κ. Κων/νου Β. Χιώλου

Διδάκτορος Νομικής-
Προέδρου Εθνικής Ενώσεως Βορείων Ελλήνων.

Το Λάβαρο των Μακεδονικών δυνάμεων της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
 που υψώθηκε στη μάχη της Ρεντίνας, στις 17 Ιουνίου 1821,
 στη Μακεδονία υπό την αρχηγία του
Αρχιστράτηγου Εμμανουήλ Παπά
φυλάσσεται στην Ι. Μ. Εσφιγμένου στο Άγιον Όρος 

 Την Επανάσταση του 1821 προετοίμασαν, εν μέσω πολλών αντιξοοτή­των και κυρίως κινδύνων η Εκκλησία, οι Διδάσκαλοι του Γένους, τα Σώματα Κλεφτών και κατά κύριο λόγο η Φιλική Εταιρεία.

Στον Αγώνα που διεξήχθη στις Παραδουνάβιες Χώρες (Ηγεμονίες), έλαβαν ενεργό μέρος πολλοί Μακεδόνες, μεταξύ των οποίων ο Γεώργιος Ξενοκράτης και ο Νικόλαος Τουζουνίδης από την Θεσσαλονίκη, οι οποίοι εφονεύθησαν την 17η Ιουνίου 1821 κατά την επική μάχη του Σκουλενίου και ο Γεωργάκης Ολύμπιος, ο οποίος μαζί με τον επίσης Μακεδόνα φίλο του Ιωάννη Φαρμάκη, κατόρθωσαν να διατηρηθεί ο Αγώνας στη Μολδαβία επί τετράμηνον εισέτι, αγωνιζόμενοι μετά την πανωλεθρία που υπέστη ο Ιερός Λόχος στο Δραγα­τσάνι. 

Οι Μακεδόνες και η Επανάσταση 1821: Αραπίτσα, τo ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ της Νάουσας τον Απρίλη του 1822.

Οι πολιορκημένοι από τους Τούρκους στον πύργο του Ζαφειράκη στη Νάουσα πραγματοποιούν ηρωική έξοδο.

 13 κορίτσια της Νάουσας, μανάδες και παιδιά, συγκεντρώνονται στη γέφυρα της Αραπίτσας και ρίχνονται στον καταρράκτη, επαναλαμβάνοντας το χορό του Ζαλόγγου.

Η 1η οικιστική παρουσία της Νάουσας συμπίπτει με την οθωμανική εποχή(α’ μισό 15ου αι.).
Οι Τούρκοι, αμέσως μετά την κατάληψη της περιοχής, παραχωρώντας ιδιαίτερα προνόμια, προσπάθησαν να συγκεντρώσουν στη θέση που βρίσκεται η σημερινή πόλη τους κατοίκους των γύρω ορεινών χωριών.
Απηλλάγησαν από τους φόρους, απαγορεύθηκε η εγκατάσταση Οθωμανών, εκτός από τον στρατιωτικό διοικητή και τον δικαστή, ενώ επιτράπηκε στους Ναουσαίους να εκλέγουν μόνοι τους, τους άρχοντές τους και να διατηρούν φρουρά στην πόλη.

Το 1822 η Νάουσα θα εξεγερθεί κατά των Οθωμανών, αλλά η εξέγερση καταστέλλεται με βαρύ φόρο αίματος.

 Το Ολοκαύτωμα της Νάουσας, δηλ. η αιματηρή κατάπνιξη της επανάστασης, με την θυσία των Ναουσαίων γυναικών μαζί με τα παιδιά τους στα νερά της ρέματος της Αράπιτσας, καθιέρωσε τη πόλη ως Ηρωική.

Οι Μακεδόνες και η Επανάσταση 1821: Εθνικά Αισθήματα και Δράση Ελλήνων Μακεδονίας επί τουρκοκρατίας (1430-1821)

Επ΄ευκαιρία των εορταστικών εκδηλώσεων για τα 190 χρόνια

του ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ της Νάουσας,

 σας παραθέτω

   το Δημοσίευμα του

 Απόστολου Ε. Βακαλόπουλου

 με θέμα ¨Εθνικά  Αισθήματα και Δράση των Ελλήνων της Μακεδονίας(1430-1821)".

Απόστολος Ε. Βακαλόπουλος, Θεσσαλονίκη 1954.

Κυρίες και κύριοι,

Ή Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών από πέρυσι έχει καθιερώσει να πανηγυρίζει με σεμνή πνευματική γιορτή, όπως και τα άλλα ανώτατα πνευματικά ιδρύματα του κράτους, την πιο μεγάλη εθνική στιγμή του νέου Ελληνισμού και ν' αποτίνει φόρο αιώνιας τιμής και ευγνωμοσύνης στους αθάνατους εκείνους προγόνους μας, οι όποιοι χάρισαν σε μας τούς μεταγενεστέρους το πρώτο και ύψιστο αγαθό, την ελευθερία.

 ’Ιδιαίτερος όμως σκοπός τής Εταιρείας είναι να τονίσει και να έξάρη  την ηρωική προσφορά των Ελλήνων τής Μακεδονίας, οι όποιοι με ποταμούς αιμάτων πότισαν την πολυβασανισμένη χώρα τους.

Plutarch (Βίοι Παράλληλοι,Vitae parallelae): Alexander der Grosse.

Plutarch 

 (griechisch Πλούταρχος, lateinisch Plutarchus;

Alexander der Grosse.

 * um 45 in Chaironeia; † um 125) war ein griechischer Schriftsteller.

Er verfasste zahlreiche biographische und philosophische Schriften, die seine umfassende literarische und philosophische Bildung und Gelehrsamkeit zeigen.

Sein bekanntestes Werk, die Parallelbiographien (  Bíoi parálleloi, οἱ βίοι παράλληλοι, Vitae parallelae, „Parallele Lebensbeschreibungen“), stellt jeweils die Lebensbeschreibung eines Griechen und eines Römers vergleichend einander gegenüber. 

 In diesen Vitenpaaren wird jeweils ein herausragender Grieche mit einem Römer verglichen.

In den Bioi paralleloi behandelt Plutarch die wichtigsten Staatsmänner der Vergangenheit von Theseus bis Marcus Antonius.

Es handelt sich um 23 Biographienpaare, die jeweils einen Griechen und einen Römer zusammenstellen, deren Leben Ähnlichkeiten aufweisen (z. B. Alexander der Große und Caesar, Demosthenes und Cicero).

Plutarch beschreibt seine Figuren mit negativen und positiven Eigenschaften, und einige große antike Persönlichkeiten werden mit genügend moralischen Mängeln geschildert, um als abschreckende Beispiele zu dienen, z. B. Demetrios. In den meisten Fällen ist die Beurteilung jedoch ausgewogener.

(Wikipedia)

Alexander

Wenn ich hier das Leben König Alexanders erzähle, so möchte ich bei dem Reichtum der Ereignisse die Bitte an die Leser vorausschicken: zu entschuldigen, daß ich nicht alle berühmten Begebenheiten genau und umständlich berichte, sondern die meisten nur kurz berühre.

Die makedonischen Sprache in der Antike.

Antikes Makedonien. Schrift Tafel aus Palatiano Kilkis-Makedonien
Η επιγραφή του Παλατιανού - Κιλκίς

Georgios K. Giannakis

Universität Ionnina

 Die Bilder und die Textformatierungen 

sind unsere Auswahl (Yauna),
 und nicht im Text enthalten.

Die Eigenart der makedonischen Sprache in der Antike und ihr Verhältnis zum Griechischen war seit altersher Gegenstand von Diskussionen, die sich bisweilen in stark aufgeladener Atmosphäre und ohne streng wissenschaftliches Rüstzeug abspielten; gewöhnlich jedoch fand der Dialog auf der Grundlage wissenschaftlicher Kriterien statt.

Es sind zwei Grundthesen, um die herum sich die Wissenschaftler beim vorliegenden Thema bewegen.

Eine Gruppe von Sprachwissenschaftlern und Philologen vertrat die Meinung,
das Makedonische stelle eine unabhängige indogermanische Sprache dar
 (z.B. O. Müller, G. Meyer, M. Vasmer u.a.), während eine zweite Gruppe von Sprachwissenschaftlern und Spezialisten dafür eintrat, das Makedonische sei ein altgriechischer Dialekt (z.B. G. N. Hatzidakis, O. Hoffmann u.a.).

In den letzten zwanzig oder dreißig Jahren hat sich um dieses Thema im Rahmen der zweiten oben genannten Spezialistengruppe eine Forschungsaktivität entwickelt, nach der das Makedonische einen altgriechischen Dialekt darstellt, der viele Ähnlichkeiten mit den nordwestlichen griechischen Dialekten aufweist, speziell mit dem dorischen. 

Hellenistische Zeit: PTOLEMAIOS I. SOTER

 Werner Huß

Große Gestalten der griechischen Antike

58 historische Portraits von

Homer bis Kleopatra.

Die Bilder und die Textformatierungen 
sind unsere Auswahl (Yauna),
 und nicht im Text enthalten.

Die weltgeschichtliche Bedeutung des Makedonen Ptolemaios (etwa 360-282 v. Chr.) beruht auf der Gründung und dem Ausbau des mächtigsten Reichs der hellenistischen Zeit, des «ptolemäischen» Ägypten. 

Diese Leistung hätte Ptolemaios aber nicht erbringen können, hätte er nicht zu den Männern gehört, die beim Tod Alexanders des Großen (323) über einen herausragenden Einfluß verfügten.

Die politischen Anfänge des Ptolemaios lagen bei Alexander.

Ptolemaios, der «Kriegerische», war der Sohn des Lagos und der Arsinoë und stammte aus der makedonischen Landschaft Eordaia. 

Sein Vater war wahrscheinlich von vornehmer, aber nicht von fürstlicher Herkunft.
Seine Mutter jedoch entstammte einer Seitenlinie des Königshauses.

Möglicherweise führte die kräftige Nachzeichnung der königlichen Linie des Geschlechts durch die spätere höfische Propaganda dazu, daß man in manchen Kreisen munkelte, Ptolemaios sei der natürliche Sohn Philipps II. 

Natürlich ein haltloses Geschwätz - aber doch kaum ein schädliches, eher ein nützliches Geschwätz, wurde Ptolemaios dadurch doch zum Halbbruder des großen Alexander.

Als Junge wurde er, der als Sproß einer adligen Familie höchstwahrscheinlich die Schule der «königlichen Pagen» (basilikoi paides) besuchte, ein Freund des Kronprinzen.

Nach seinem Regierungsantritt rief Alexander ihn nach Makedonien, das er zeitweilig verlassen hatte, zurück.
Nicht als «einfacher Soldat» (so Iustinus), aber doch ohne einen hohen militärischen Rang begleitete er den König wahrscheinlich bereits auf dessen europäischen Feldzügen. 

Makedonische Kämpfer

Am asiatischen Feldzug nahm er anscheinend von Anfang an teil. 330 wurde er «Leibwächter» (somatophylax) des Königs.

Μακεδονικός Αγώνας: Ο Πόντιος Εθνομάρτυς Φώτιος Καλπίδης. Μητροπολίτης Κορυτσάς, Πρεμετής και Μοσχόπολης.

Η σεπτή μορφή του Φωτίου

του Λάζαρου Αθ. Παπαιωάννου.

Έκδοση

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗΣ ΦΙΛΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑΣ

ΙΔΡΥΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ ΤΟ 1871.

ΑΠΟ ΤΟ 1924 ΕΔΡΕΥΕΙ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ,

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1983

Ο ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΣ 

ΦΩΤΙΟΣ ΚΑΛΠΙΔΗΣ

(1862-1906)

ΠΡΟΛΟΓΟΣ 

ΤΑΚΗ Π. ΓΚΟΣΙΟΠΟΥΛΟΥ

’Ανθρώπινη αξία είναι η αρετή και  η αλήθεια.

"Όσοι διακονούν τις δυο αυτές αξίες στη ζωή διαφωτίζουν την ίδια τους ιδιοσυγκρασία και στήνουν στο βάθρο το δικό τους άγαλμα σκαλισμένο άπ΄ την Ιστορική γνώση και την πνευματική τους επάρκεια.

Ο Μακεδονικός Αγώνας στην Ανατολική Μακεδονία

Ο Άγιος ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
Μητροπολίτης Δράμας.

του Γεωργίου Μόδη.

"Ο ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ 

ΚΑΙ  Η ΝΕΩΤΕΡΗ 

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ"

 ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ.

(οι φωτογραφίες επιλογή Yauna)

ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

«Τσεκούρι στον ντόκτορ Γιάννη,

 μολύβι στον Έλληνα πρόξενο, 

μαχαίρι στον Έλληνα μητροπολίτη»,

 έγραφε στον βοεβόδα Τάσκα της περιοχής Σερρών το περίφημο γράμμα. 

Και ο ντόκτορ Γιάννης, ο γιατρός δηλαδή Θεοδωρίδης, μόλις το 'μαθε, έμασε τα μπαγουλάκια του και το 'σκασε στην Αθήνα, αν και ύποπρόξενος της Μεγάλης Βρεταννίας ...

Απ' την άλλη μεριά έγραφε ο Draganof ότι στην εκκλησία των Ταξιαρχών Σερρών (8 Νοεμβρίου 1905) κήρυξε ο εφημέριος Παπαστέφανος ότι όποιος σκοτώση Βουλγάρους θ' αγιάση. 

Δεν είναι βέβαιο αν έγραφε την αλήθεια. 

Είναι γεμάτο ανακρίβειες και ψέματα το προπαγανδιστικό βιβλίο του. 

Επιδίωκε ν' άποδείξη ότι οι «Μεταρρυθμίσεις» είχαν αποτύχει και η μόνη λύση ήταν η αυτονομία. 

Παρουσιάζει για βουλγαρικά θύματα ελληνικών σωμάτων χωριά ελληνικά που τα έκαψαν οι κομιτατζήδες! 

Makedonien ist nicht griechisch sondern Griechenland: Geschichtliche Nachweise des Griechenthums der Makedonier.

Widmung Alexander des Großen
an die Athena Polias 
London,  British Museum

G.N. HATZIDAKIS

Athen 1897
(S. 39-57)

Die Bilder und die Textformatierungen 
sind unsere Auswahl (Yauna),
 und nicht im Text enthalten.

Zur Abstammung der
Alten Makedonier

Eine Ethnologische Studie

Die phonetischen Argumente sind, weil von subjektiven Anschauungen unabhängig, die allerschlagendsten; nun giebt es aber auch Forscher, die diesen lautgeschichtlichen Studien fern stehend sich durch derartige Argumente gar nicht oder nur schwer überzeugen lassen. Ich werde also im Folgenden versuchen, auch historische Zeugnisse des Griechenthums der Makedonier beizubringen.

Zuerst bemerke ich, dass die Makedonier die Römer Barbaren genannt haben, was sie ohne Zweifel nicht hätten thun dürfen, wenn sie selbst Barbaren gewesen wären.

Ελληνική Μακεδονική Γή: Βισαλτία-Νιγρίτα και η συμβολή της στο Μακεδονικό Αγώνα.

Του Πασχάλη Β. Αγγελόπολου

Η ιστορία της περιοχής

Στη Νιγρίτα και την επαρχία της σε όλη την περίοδο μετά το σχίσμα της Βουλγαρικής Εκκλησίας και της απελευθερώσεως (1912) δεν βρέθηκε κάτοικος που να αποδέχθηκε το σχίσμα.

Ο στρατός του Βουλκώφ αντιμετώπισε έναν συμπαγή πληθυσμό με ακμαιότατο ελληνικό φρόνημα που οι ρίζες του χάνονται βαθειά στην αρχαιότητα προ του 5ου αι. π.Χ.

Οι σημερινοί κάτοικοι της επαρχίας Βισαλτίας δεν διαφέρουν από τους κατοίκους της αρχαίας, κατοικούν στον ίδιο χώρο ή κοντά σε ερείπια που μαρτυρούν περασμένες πολιτείες, χαλάσματα που δηλώνουν με την παρουσία τους ότι σε κάποια περασμένη εποχή υπήρξαν πολυάνθρωπα πολίσματα. 

Σε κάθε σημερινό χωριό ή πολύ κοντά σ’ αυτό βλέπει κανείς εμφανή τα ίχνη του αρχαίου οικισμού του.
Ο καθημερινός βίος των σημερινών κατοίκων της επαρχίας Νιγρίτας εμφανίζει πλούσια τα στοιχεία της αρχαίας λαϊκής πολιτιστικής κληρονομιάς: τραγούδια, χοροί και έθιμα αποτελούν μια συνέχεια, αλλά το κυριότερο, η γλώσσα που ομιλείται και γράφεται σήμερα είναι η ίδια με αυτή του Αντιφά- νους, προσαρμοσμένη στις σύγχρονες ανάγκες επικοινωνίας.

Τα σημερινά σύνορα της επαρχίας είναι τα ίδια σχεδόν όρια με την αρχαία Βισαλτία, εκτός μιας μικρής περιοχής, δυτικά και πίσω από το βουνό Βερτίσκος, που περιλαμβάνει τα χωριά Αρέθουσα, Βρασνά και Στεφανινά που υπάγονται διοικητικώς στην επαρχία Λαγκαδά, θρησκευτικά όμως συνεχίζουν να υπάγονται στη Μητρόπολη Σερρών, όπως στο Βυζάντιο και στην τουρκοκρατία.

Ιων Δραγούμης: "Τα Τετράδια του Ίλιντεν". Η κατάσταση στο Καζά Νευροκοπίου μετά την εξέγερση του Ίλιντεν-Illinden(1903)

Ίων Δραγούμης

 Ίωνος Δραγούμη

"Τα Τετράδια του Ίλιντεν"

από τις εκδόσεις Πετσίβα

[Έν Σέρραις] 28 Νοεμβρίου [1903]

Αγαπητέ μπαμπά

’Έλαβον τό βιβλίον του Barres ώς καί τά αντίτυπα του Υπομνήματος, δι ά ευχαριστώ.

Περί τής περιοδείας μου εγραψά τινα εις την μαμάν. 

Τό Νεβροκόπον είναι έτι άνθηρόν τήν αγοράν όλην έχομεν οί Έλληνες άκολουθούμενοι (κατά δεύ­τερον λόγον) υπό των Τούρκων.

Ο Μητροπολίτης των σχισματικών άπηγόρευσε πρό τινων μηνών τοις χωρικοίς νά αγοραζίοσιν από τών ημετερων αλλ, η αυθαιρεσία αύτη κατελύθη υπό τής εμπορικής άνάγκης.

Τουρκοκρατούμενη Θράκη. Η καθημερινή ζωή των χριστιανών κατοίκων της Θρά­κης στα μέσα του 19ου αιώνα.

Η Φιλιππούπολη

Κωνσταντίνου Α. Βακαλόπουλου

Ιστορία του Βόρειου ελληνισμού

Θ Ρ Α Κ Η

Ο πρώτος Έλληνας υποπρόξενος στην Αδριανούπολη, ο Ιωσήφ Βαρότσης, αναφέρεται αναλυτικά στις εκθέσεις του, αρκετά πριν τα μέσα του 19ου αιώνα, στις τουρκικές διώξεις, οι οποίες στόχευαν το ελληνικό στοιχείο της Θράκης, 

αλλά ακόμη και τους Έλληνες υπηκόους που ζούσαν εκεί. 

Στο επίκεντρο της διπλωματικής δράστηριότητάς του στην πο­λυεθνική Αδριανούπολη, που θεωρούνταν ακόμη στα 1835 η δεύτερη σε σπουδαιότητα πόλη της οθωμανικής αυτοκρατορίας μετά την Κωνστα­ντινούπολη, ο Έλληνας διπλωματικός εκπρόσωπος ανίχνευε με διορατι­κότητα και οξύνοια τις πρόσφατες επιπτώσεις του ρωσοτουρκικού πολέ­μου (1828 - 1829) στους μουσουλμανικούς πληθυσμούς, αλλά και τον αντίκτυπο της εισαγωγής των προδρομικών μέτρων του Τανζιμάτ για την βελτίωση της θέσης του χριστιανικού στοιχείου στην οθωμανική αυτο­κρατορία. 

Μακεδονικός Αγώνας. Σλαβόφωνοι Μακεδονομάχοι: Ο Αντώνιος Ζώης.

Ο Μακεδονάχος Οπλαρχηγός εκ Μοναστηρίου
Αντώνιος Ζώης.

  Γεωργίου Μόδη.

"Ο ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ 

ΚΑΙ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΑΡΧΗΓΟΙ"

 ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ.

(οι φωτογραφίες επιλογή Yauna)

(Yauna: Μακεδονική Γη: Ο Μακεδονικός Αγώνας στο Μορίχοβο (βουλγ. Марѝхово, σλαβ. Мариово)

Δούλευε εισπράκτορας στο Μοναστήρι κάποιας συντεχνίας η συνοικίας. 

Φρόνιμος, ήσυχος, μειλίχιος, τον έπαιρνες για τον ειρηνικώτερο των ανθρώπων. 

Στους γάμους μονάχα και τα πανηγύρια ξεσπούσε με πάθος και μεράκι στα κλέφτικα τραγούδια. Ήταν περίφημος και για τα γερά του πόδια.

Την ήμερα του αγίου Γεωργίου το 1903 στο Μοναστήρι ο τουρκικός όχλος άρχισε σφαγή χριστιανών χωρίς καμμιά διάκρισι αν ήσαν φίλοι των κομιτατζήδων η εχθροί των, Βούλγαροι η Έλληνες .

Οι Γεμιτζήδες και
τα Απριλιανά του 1903

 Όλοι οι γκιαούρηδες ήσαν σκυλιά άσπρα η μαύρα. 

Αγρίεψαν οι αγάδες του Μοναστηριού, 

γιατί στην Θεσσαλονίκη οι κομιτατζήδες ανατίναξαν την 15ην και 17ην Απριλίου το γαλλικό ατμόπλοιο «Γουανταλκιβίρ» και την Όθωμανική Τράπεζα.

 Χρειάσθηκε 6—7 μέρες, για να μεταδοθή η ιερά αγανάκτησις απ’ το  ένα  βιλαέτι στο άλλο.

Ευτυχώς ο βαλής κατώρθωσε να προλάβη γενίκευσι της σφαγής.  ένα  πλήθος φανατισμένοι Τουρκαλάδες στρίμωξαν εκείνη την ημέρα τον Άντώνη σ΄ ένα  στενοσόκακο. 

Σώθηκε ως εκ θαύματος, τρυπώνοντας σ’ ένα  εβραικό σπίτι. Ευθύς επειτα εξαφανίσθηκε. Στους μαθητικούς μας κύκλους άρχισε σιγά σιγά να διαδίδεται πως έφυγε στα βουνά να πολεμήση τους Τούρκους

 «για της πατρίδος την ελευθερίαν, για του Χριστού την πίστιν την αγίαν».

Δύσκολο είναι να ξεκαθαρίσω σήμερα τα αισθήματα, που τότε μας συνείχαν. 

Μισούσαμε τους Βουλγάρους, τραγουδούσαμε δυνατά και ζωηρά το

 «Του Πανσλαβισμού η ψώρα Μακεδόνας δεν μολύνει», 

ακούαμε κάπου κάπου και τα εγκλήματα των κομιτατζήδων στην ύπαιθρο. Άλλα ήσαν τόσον ανυπόφοροι και οι Τούρκοι! Τα γεγονότα του αγίου Γεωργίου μας είχαν όλους καταταράξει και κατατρομάξει.

Μακεδονικός Αγώνας: Οι Σλαβόφωνοι-Γραικομάνοι ήρωες αδελφοί ΔΟ(Υ)ΓΙΑΜΑ.

του Γεωργίου Μόδη.

" ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ 

ΚΑΙ   

ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΑΡΧΗΓΟΙ"

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ 

Αρ. 9

 ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ.

ΟΙ   ΤΕΣΣΕΡΕΣ  ΑΔΕΛΦΟΙ   ΔΟΥΓΙΑΜΑ

Πάνω σε μια υψηλή πλαγιά του Πάϊκου είναι η Καστανερή (Μπαροβίτσα), αετοφωλιά, στεφανωμένη από δάση καστανιάς. 

Είναι τώρα κι αυτή  ένα απ΄ τα αμέτρητα ρημαγμένα και ερημωμένα χωριά. 

Οι κάτοικοι της ομιλούν σήμερα το τοπικό σλαβόφωνο Ιδίωμα. 

'Αλλά πριν 100—200 χρόνια είχαν γλωσσά τους την βλάχικη. 

Βλάχικες είναι και οι τοπωνυμίες του χωρίου. Εκεί ζούσαν οι τέσσερες αδελφοί Λάζος, Γκόνος, Μητρός, Τράϊος Δουγιάμα.

Διωγμοί ελληνικών πληθυσμών στα βουλγαρικά παράλια του Εύξεινου Πόντου, 1906

Κοτζάμπαση Μαρία
(18/12/2007)

Για παραπομπή: Κοτζάμπαση Μαρία,
«Διωγμοί ελληνικών πληθυσμών στα βουλγαρικά παράλια του Εύξεινου Πόντου, 1906», 2007,

Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού, Εύξεινος Πόντος

 1. Στόχοι και μέσα της βουλγαρικής αφομοιωτικής πολιτικής (1885-1904) 

 Μετά την προσάρτηση της υπό οθωμανικό έλεγχο αυτόνομης επαρχίας της Ανατολικής Ρωμυλίας στη βουλγαρική ηγεμονία (1885) επιδιώχθηκε η αφομοίωση του ελληνικού στοιχείου με διάφορους τρόπους.
Η βουλγαρική αφομοιωτική πολιτική εφαρμόστηκε κυρίως από το Εθνικό Φιλελεύθερο Κόμμα, που συνδύαζε εθνικιστική και φιλελεύθερη ιδεολογία, στηριζόταν σε διάφορα πατριωτικά σωματεία και κυβέρνησε τη χώρα κατά τα χρονικά διαστήματα 1886-1894 και 1903-1908.

 Η αφομοιωτική διαδικασία κατευθύνθηκε από την κυβέρνηση και την κεντρική διοίκηση και εκδηλώθηκε στην εκπαίδευση, στη στελέχωση του κρατικού μηχανισμού, στο στρατό και στα εκκλησιαστικά ζητήματα1.

Για το σκοπό αυτό το βουλγαρικό κράτος έλαβε μια σειρά από μέτρα, όπως:

 Α) Το διάταγμα που αφορούσε στην εφαρμογή του άρθρου 10 του νόμου Ζίφκωφ «περί δημοσίας εκπαιδεύσεως» του 1891.
Σύμφωνα με αυτό το άρθρο, «τα τέκνα των Βουλγάρων υπηκόων των διαφόρων χριστιανικών ομολογιών λαμβάνουν την πρωτοβάθμια εκπαίδευσή τους στη βουλγαρική γλώσσα».

Ο νόμος Ζίφκωφ σήμαινε κατάργηση κυρίως της ελληνικής πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Λόγω των έντονων διαμαρτυριών, τόσο των ελληνικών κοινοτήτων και των εκκλησιαστικών αρχών όσο και των διπλωματικών πρακτόρων της Ελλάδας,
το άρθρο 10 δεν εφαρμόστηκε στα ελληνικά σχολεία πριν από το Σεπτέμβριο του 1906 2.


 Β) Οι βουλγαρικές αρχές αρνούνταν να αναγνωρίσουν τις ελληνικές ορθόδοξες κοινότητες ως νομικά πρόσωπα, με συνέπεια τη δήμευση κοινοτικών περιουσιών και την αρπαγή πατριαρχικών εκκλησιών. 

Θρακομακεδονικά Διονυσιακά έθιμα: ΠΕΤΡΟΥΣΑ, ΜΠΑΜΠΙΝΤΕΝ

-->

Μπάμπιντεν Πετρούσας

Αναδημοσίευση από

Ομάδα μαθητριών της Β' Τάξης

του

 Γυμνασίου Πετρούσας,

με θέμα:

''Παραδοσιακές εκδηλώσεις 

στην περιοχή της Πετρούσας''.

Στο χωριό μας ΠΕΤΡΟΥΣΑ , υπάρχουν πολλά ήθη και έθιμα. Από αυτά είναι και η παραδοσιακή γιορτή της Μπάμπιντεν που είναι μια πολύ δημοφιλής εκδήλωση σ’ όλο το νομό Δράμας.

Τα δρώμενα καθιερώθηκαν σύμφωνα με μια εκδοχή, το 1912-13 από το μητροπολίτη Δράμας Χρυσόστομο.

Σύμφωνα μ’ αυτήν την εκδοχή οι κάτοικοι της περιοχής, ενωμένοι, προσπάθησαν να καταπολεμήσουν τον τουρκικό ζυγό, που επί αιώνες, τους είχαν υποδουλώσει κάτω από τοδικό τους πνεύμα.

Αποτέλεσαν τοπική γιορτή για το χωριό, που επαναλαμβάνεται μέσα στο πέρασματων χρόνων.

Η γιορτή αυτή δημιουργήθηκε από τις γυναίκες της εποχής εκείνης, επειδή ήταν καταπιεσμένες και δεν μπορούσαν να διασκεδάσουν.

Στην γιορτή πήγαιναν μόνο οι γυναίκες και αν υπήρχε κάποιος άντρας εκεί, τον γέμιζαν με στάχτη.

Οι άντρες για να πηγαίνουν κι εκείνοι στη γιορτή μεταμφιέζονταν σε γυναίκες.

Έτσι καθιερώθηκε το έθιμο να ντύνονται καρναβάλια.

Η ονομασία του Μπάμπιντεν προήρθε από τη λέξη Μπάμπω, που σημαίνει μαία ή γριά και

από τη λέξη ντεν που σημαίνει μέρα.

Δηλαδή η ημέρα της μαίας ή της γριάς.

Μπάμπιντεν Πετρούσας

Θα λέγαμε ότι είναι Διονυσιακή γιορτή, επειδή έχει αρκετά στοιχεία της Διονυσιακής λατρείας.

Όμως αυτό δεν είναι απόλυτο διότι οι ρίζες της γιορτής αυτής χάνονται μέσα στα βάθη των αιώνων.

Τα δρώμενα της Πετρούσας τελούνται στις 7-8 Ιανουαρίου, δηλαδή τον ίδιο καιρό περίπου

με τα «κατ’ αγρούς» Διονύσια.

Θρακομακεδονικά Διονυσιακά έθιμα: ΜΠΑΜΠΟΥΓΕΡΑ Καλής Βρύσης Δράμας.

-->

Αναδημοσίευση από 

Δραμινή εφημερίδα

 ΗΧΩ (2010)

Τα έθιµα του δωδεκαηµέρου αναβιώνουν και φέτος στο νοµό µας, στις 6-7-8 Ιανουαρίου, από τους κατοίκους του Μοναστηρακίου, της Πετρούσας, του Βώλακας, των Πύργων, του Ξηροποτάµου και της Καλής βρύσης. Από αύριο οι κάτοικοι των οικισµών συµµετέχουν µαζικά στα δρώµενα και δηµιουργούν µοναδική ατµόσφαιρα για τους επισκέπτες. Σας παραθέτουµε σήµερα στο τελετουργικό των «Μπαµπούγερων» της Καλής Βρύσης, τα οποία κατέχουν ξεχωριστή θέση στα δρώµενα του νοµού Δράµας. «Μπαµπούγερα»

-->