Εθνική Παλιγγενεσία: Οι Ελληνικές κοινότητες Ρωσίας και Βαλκανίων.

Για τις ελληνικές παροικίες της Κεντρικής Ευρώπης αναφέραμε ενδεικτικά την κοινότητα της Βιέννης.
Θα ολοκληρώσουμε με  τις Ελληνικές παροικίες στις πρώην Γιουγκοσλαβικές χώρες και της Ρωσσίας.

Αποσπάσματα από το Παροικιακό Ελληνισμό.

Από το .history-of-macedonia.com

 Σημαντικό ποσοστό απόδημων Ελλήνων συγκέντρωσαν και οι περιοχές που σήμερα ανήκουν στην πρώην Γιουγκοσλαβία και οι οποίες στα χρόνια της τουρκοκρατίας ήταν διαιρεμένες στις καθαρά σερβικές επαρχίες -υπό τους Οθωμανούς- και στις περιοχές που πέρασαν στα 1521 στα χέρια των Οθωμανών και περιήλθαν στα 1718 στους Αυστριακούς.

Τα κέντρα εγκατάστασης των ελλήνων παροίκων στις περιοχές αυτές ήταν πολυάριθμα. Στις καθαρά σερβικές επαρχίες οι Έλληνες εγκαταστάθηκαν στις πόλεις Νίσσα (Nis), Κραγκούγιεβατς (Kragujevac), Κρούσεβατς (Krusevac), Βάλιεβο (Valjevo), Ποζάρεβατς (Pozarevac), Σμεντέρεβο (Smederevo), Βελιγράδι (Beograd), Σάμπατς (Sabac) και σε άλλες δευτερεύουσας σημασίας πόλεις.

Στις περιοχές που τέθηκαν μετά το 1718 υπό αυστριακή κυριαρχία Έλληνες συναντάμε στο Σεμλίνο (Zemun), στη Μιτροβίτσα (Mitrovica), στο Βούκοβαρ (Vukovar), στο Κάρλοβιτς (Sremski Karlovci), στις πόλεις Πάντζεβο (Pancevo) και Βέρσατς (Vrsac) που ανήκουν στην επαρχία Μπανάτου και στο Σλαβόνσκι Μπροντ (Slavonski Brod), Κάρλοβατς (Karlovac), Οσιγιέκ (Osijek) και Ζάγκρεμπ (Zagreb) που ανήκουν στην περιοχή της Κροατίας.

Εθνική Παλιγγενεσία: Οι Φαναριώτες και οι Οθωμανοί Σουλτάνοι με ρωμαίικο αίμα

Με την άλωση της Βυζαντινής Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς το 1453,
η Ελληνική κοινωνική ζωή στην Πόλη και στο υπόλοιπο υπό κατοχή Βυζάντιο, ο πολιτισμός και η ελληνική παιδεία η θρησκεία και η ελληνική γλώσσα βρίσκουν υποστηρικτές τους Οθωμανούς Σουλτάνους.

Οι Οθωμανοί εγκατέστησαν το σύστημα των Μιλιέτ, το οποίο υποσχέθηκε ανεξιθρησκία σε  χριστιανούς και Εβραίους και τους παραχωρούσε  δικαιώματα.

Σε αντάλλαγμα, τα μέλη των θρησκευτικών κοινοτήτων ήταν υποχρεωμένοι να πληρώνουν το λεγόμενο "Κεφαλικό Φόρο", οι Έλληνες όμως απολάμβαναν  στο εν λόγω καθεστώς από την αρχή, ειδικά δικαιώματα, τα οποία φρόντισαν  στη διάρκεια των επόμενων δεκαετιών και αιώνων να τα διευρύνουν.

Για την ιδιαίτερη συμπεριφορά των Οθωμανών απέναντι στους Έλληνες θα ήθελα να δώσω μια πιθανή εκδοχή. Αν δούμε το γενεαλογικό δέντρο των πρώτων Σουλτάνων θα διαπιστώσουμε ότι πολλοί είχαν Ελληνίδες μητέρες .

Εθνική Παλιγγενεσία: Die griechische Gemeinde Wien.Η Ελληνική Κοινότητα Βιέννης

Ελληνικός Πολιτισμός, παιδεία, θρησκεία και γλώσσα υπήρχαν πάντοτε στον ελλαδικό χώρο προτού την Επανάσταση του 1821.

Πολλοί Μακεδόνες και άλλοι έλληνες από το οθωμανοκρατούμενο Βυζάντιο, ξενιτεύτηκαν στην Ευρώπη,  σε διάφορες περιόδους της σύγχρονης ιστορίας,  μη αντέχοντες την  καταπίεση της οθωμανικής αυτοκρατορίας.

Συνήθως ήταν έμποροι και άνθρωποι των γραμμάτων.

ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ ΟΜΩΣ ΕΦΕΡΑΝ  ΣΤΗΝ ΞΕΝΗ ΤΙΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ, ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ, ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΕΡΗ ΠΟΥ ΚΑΤΑΓΟΤΑΝ.

Καθοριστικότερο για την διαφοροποίηση και την ταυτοποίηση τους από τους Ευρωπαίους όμως  ήταν η ελληνική  γλώσσα που μιλούσαν.
Δεν υπήρχαν τότε ούτε ταυτότητες ούτε διαβατήρια.

Οι γερμανόγλωσσοι λαοί και ειδικά οι Γερμανοί και Αυστριακοί τους ονόμασαν "Die Griechen" δηλαδή Έλληνες, εκατονταετίες προτού συσταθεί το ελληνικό σύγχρονο κράτος μας.
Όλους αυτούς τους Griechen, ανεξάρτητα από ποιο κομμάτι της Ελλάδας προερχόταν τους ένωνε (επαναλαμβάνομαι τρις) ο Ελληνικός Πολιτισμός, η παιδεία η θρησκεία και το σημαντικότερο η γλώσσα, είτε ήταν Μακεδόνας ή Κρητικός ή Θεσσαλιώτης η Ηπειρώτης η Κωνσταντινοπολίτης η Σμυρνιός η Καππαδόκης……..

Ελληνικές κοινότητες υπήρχαν σε όλα τα μήκη και πλάτη της Ευρώπης, και όχι μόνο, όμως θεωρώ ότι αυτή της Βιέννης ήταν από τις αξιολογότερες και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στον σχεδιασμό και στην χρηματοσότηση της  Επανάστασης του 1821.

Έκανα μια μικρή συλλογή από αναρτήσεις από διάφορα ιστολόγια για να δώσω την σπουδαιότητα και την δύναμη που είχαν οι έλληνες και ειδικά οι Μακεδόνες της Βιέννης και τον καθοριστικό ρόλο στην παλιγγενεσία του Έθνους μας.

Η Ιστορία της ελληνικής κοινότητας.

Γενεαλογικό Δέντρο και Εθνική συνείδηση.

Προβληματισμοί για:  Παράδοση-Παιδεία-Πολιτισμός-Θρησκεία και η Εθνική συνείδηση των σύχρονων Μακεδόνων.

Παράδοση:

«Είμαστε δημιούργηματα της συλλογικής μνήμης των παππούδων μας».

Τάδε έφη ο Τοντόρ Τσερπεκάνοφ, Ινστιτούτο Ιστορίας FYROM.

¨Κρατάμε τις παραδόσεις και την μητρική μας γλώσσα όπως μας τις είπαν οι παππούδες μας."

Σε προηγούμενη ανάρτηση αναφέρθηκα στην συνέντευξη του επιστήμονα κ.Βαρλά για το γενεαλογικό μας δένδρο:

«Η οικογενειακή μνήμη μπορεί να είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στους ιστορικούς και άλλους κοινωνικούς επιστήμονες αλλά, πρωτίστως, αφορά τους ίδιους.»

«Η καταγραφή  είναι που θα μας φέρει¨ "εκπλήξεις και τις αποκαλύψεις μυστικών και λησμονημένων πτυχών που μπορούν να τροφοδοτήσουν την οικογενειακή μας μυθολογία".»

Δηλαδή ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ. Γενεαλογικό δέντρο και παράδοση.

Σνεχίζοντας  μας λέει ο κ. Βαρλάς ότι : "πηγές για τουλάχιστον πέντε έξι γενιές πίσω υπάρχουν."Δηλαδή κοντά στην Επανάσταση του 1821.
 

Η γενεαλογία είναι μια γοητευτική πόρτα στο παρελθόν.

 Συνέντευξη του Ιστορικού Μ. Βάρλα στην Ρία Κυριακίδου

 Μπορούμε να αποθησαυρίσουμε πολύτιμα στοιχεία για την ιστορία της Δράμας δηλώνει  ο υπεύθυνος του Τμήματος Γενεαλογίας στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού.

Ακόμα και η πιο βαρετή φαινομενικά οικογενειακή ιστορία έχει τη γοητεία μιας κινηματογραφικής ταινίας περιπέτειας και μυστηρίου.

Ένα πρωτότυπο εργαστήρι για την οικογενειακή μνήμη πραγματοποιήθηκε χθες το απόγευμα στα φιλόξενα γραφεία της Μέριμνας Ποντίων Κυρίων Δράμας.

Οι συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία να ενημερωθούν για τον τρόπο δημιουργίας του γενεαλογικού δέντρου της οικογένειας τους, για την οργάνωση έρευνας και την αναζήτηση στοιχείων νια την ιστορία, για την φροντίδα των οικογενειακών κειμηλίων και για την καταγραφή των μαρτυρίων.

Να σημειωθεί ότι η Μέριμνα, σε συνεργασία με το Τμήμα Γενεαλογίας και Προφορικής Ιστορίας του ΙΜΕ θα οργανώσει τη γενεαλογική και πολιτισμική ψηφιακή συλλογή της, που θα αποτελέσει μια πολύτιμη πηγή πληροφοριών για την ιστορία της Δράμας και των Ποντίων.
 

Κεντρικός εισηγητής του εργαστηρίου ήταν ο ιστορικός Μιχάλης Βαρλάς. υπεύθυνος του - Τμήματος Γενεαλογίος του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού.

Ο κ. Βαρλάς παραχώρησε  μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη γιο το αντικείμενο του τμήματος Γενεαλογίας. την οικογενειακή μνήμη και τη δημιουργία ενός  

γενεαλογικού δέντρου.

Κύριε Βαρλά, ποιο είναι το αντικείμενο του Τμήματος Γενεαλογίας, στο οποίο είσαστε υπεύθυνος, του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού;

Βουλγάρικη Εξαρχία:Η επιστολή του Αγίου Όρους προς τον Χίτλερ.

Του Ι. Τ.

Ένα αγαπημένο θέμα των συγχρόνων συκοφαντών της Εκκλησίας, είναι η περίφημη επιστολή που έστειλε το Άγιο Όρος στον Χίτλερ. Τη θεωρούν ως δείγμα δοσιλογισμού της Εκκλησίας και του Μοναχισμού, προς στον Γερμανό κατακτητή. Ποια είναι όμως η αλήθεια; Τι αποκρύπτουν όλοι αυτοί που συκοφαντούν το Άγιο Όρος για δοσιλογισμό, εξ αιτίας αυτής της επιστολής;

Όπως και σε όλες τις περιπτώσεις που συκοφαντείται η Εκκλησία, από τους εχθρούς της, έτσι και σε αυτή, υπάρχουν κάποια πράγματα που οι συκοφάντες ΑΠΟΚΡΥΠΤΟΥΝ, για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες γράφτηκε η επιστολή, και το σκοπό που εξυπηρετούσε στη συγκεκριμένη συγκυρία.

Ας δούμε λοιπόν, και την επιστολή, αλλά και τα γεγονότα που ΚΡΥΒΟΥΝ οι πονηροί συκοφάντες της Εκκλησίας, όταν μιλούν για την επιστολή αυτή:

1. Η επιστολή του Αγίου Όρους προς τον Χίτλερ

Πριν εξετάσουμε τους λόγους που γράφθηκε, και τα ΑΛΗΘΙΝΑ γεγονότα της περιόδου αυτής, ας δούμε πρώτα την επιστολή αυτή, που έστειλε το Άγιο Όρος στον Χίτλερ, και στη συνέχεια θα αναλύσουμε τις περιστάσεις υπό τις οποίες γράφθηκε:

"Εν Αγίω Όρει τη 13/26 Απριλίου 1941

Προς την Αυτού Εξοχότητα τον Αρχικαγκελλάριον του ενδόξου Γερμανικού Κράτους Κύριον Αδόλφον Χίτλερ εις Βερολίνον.

 

Μακεδονομάχοι της Δράμας (1902-1909)

Θα ήθελα με την ανάρτηση αυτή να θέσω κάποιους προβληματισμούς σε φίλους Δραμινούς που θεωρούν εαυτούς  ΟΥΔΕΤΕΡΟΥΣ Μακεδόνες  και ότι σώνει και καλά είμαστε όλοι μόνο Μακεδόνες δηλαδή, ούτε Έλληνες ούτε Βούλγαροι.

Και ειδικά σε αυτούς που ακόμη τους πατριαρχικούς ορθόδοξους τους αποκαλούν "Γραικομάνους" τους δε Μακεδομάχους  ότι : "στην πραγματικότητα μακεδονομάχοι ήταν και είναι εκείνοι που μάχονταν και μάχονται κατά των Μακεδόνων."

Παραθέτω λοιπόν Μακεδομάχους μόνο της πόλης της Δράμας
όχι όλου του Νομού.

Όλοι τους Ντόπιοι Μακεδόνες και πολλοί από αυτούς σκοτώθηκαν.

Χύσαν το αίμα τους σε μάχες ενάντια στους Κομιτατζήδες.

Ο προβληματισμός και το ερώτημα που θέτω:

Ήταν οι κομιτατζήδες ντόπιοι Μακεδόνες;

αν ναι σίγουρα θα υπάρχουν στοιχεία και ας μας τα δώσουν.

Αν πάλι ήταν ξενόφερτοι, όπως εγώ πιστεύω, ας μας πουν αυτοί οι "σκέτοι Μακεδόνες",  τι δουλεία είχαν στην Δράμα,  και επιπλέον αν συμφωνούν 
με την ΥΠΑΡΞΗ και την Δράση των κομιτατζήδων.

Άλλος προβληματισμός.
Ποιος τους εξόπλιζε;

Τους πατριαρχικούςΜακεδονομάχους τους βοηθούσε η εκκλησία, οι Ιεράρχες:  ο Αγγαθάγγελος, ο Χρυσόστομος …

Για να μην κουράζω άλλο σας παραθέτω τους Δραμινούς Ήρωες.

Καρναβάλι: Η αρχαιότερη Ελληνική εορτή

Αναδημοσίευση από το Ελληνικό Αρχείο.

  Ως γνωστόν η γονιμότητα αποτελεί έναν από τους κύριους στόχους της λατρευτικής πρακτικής στα πλαίσια της Αρχαίας Ελληνικής Θρησκείας.
Η γονιμότητα της Φύσης, για την ικανοποίηση των αναγκών του καρποσυλλέκτη,
του κυνηγού και
του αλιέα,
η γονιμότητα των αγρών,
για την ανταμοιβή του μόχθου του καλλιεργητή, η γονιμότητα των κοπαδιών, για τη διατήρηση και την αύξηση του ζωντανού πλούτου του κτηνοτρόφου, η γονιμότητα τέλος των ανθρώπων, για την αύξηση και την διαιώνιση των κοινωνιών.

Καλαμπάκι Δράμας: Διονυσιακά Θρακομακεδονικά Έθιμα της Αποκριάς.

Το Θρακιώτικο έθιμο του Καλόγερου ή «ΚαλογεροΔευτέρα»

ή «Καλογέρικα», 

η το "Όργωμα της πλατείας" 

στο Καλαμπάκι Δράμας.

Ένα μοναδικό Θρακιώτικο έθιμο, το έθιμο του Καλόγερου ή ΚαλογεροΔευτέρα ή Καλογέρικα, διασώζεται μέχρι τις μέρες μας
και πραγματοποιείται κάθε χρόνο

τη Δευτέρα της μικρής Αποκριάς (μια εβδομάδα πριν την Καθαρά Δευτέρα),

στο Καλαμπάκι της Δράμας με την ευθύνη και διοργάνωση
του Μορφωτικού Πολιτιστικού Συλλόγου Καλαμπακίου.

Πρόκειται για Αποκριάτικο δρώμενο με 

έντονες Διονυσιακές καταβολές, 

κατά την τέλεση του οποίου οι κάτοικοι επιζητούσαν την ευγονία της γης ,

από την οποία ήταν ολότελα εξαρτημένοι ,

καθότι η κύρια ασχολία τους ήταν η γεωργία.

Το έθιμο «κατάγεται» από το χωριό Κρυόνερο,
ένα μικρό χωριό στην επαρχία της Βιζύης της Ανατολικής Θράκης
απ’ όπου οι Θρακιώτες πρόσφυγες μαζί με τα λιγοστά υπάρχοντά τους,
τον πόνο του ξεριζωμού απ’ τις εστίες τους και την ελπίδα μιας καλύτερης ζωής,

Αρχαίοι Αγριάνες- Σημερινοί Πομάκοι.

   του κ, Γ.Κ. ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ

Οι σημερινοί Πομάκοι, οι αρχαίοι Αγριάνες, λαός πολεμικός και φιλελεύθερος,
ζουν χιλιετηρίδες τώρα στην περιοχή της Ροδόπης.

Κτηνοτρόφοι στα πρώτα τους βήματα,
 σκληραγωγημένοι και ανυπότακτοι στο χρόνο έλκουν την καταγωγή τους
 από την ινδοευρωπαϊκή φυλή.

Εξελληνίζονται από τον 6ο π.Χ. για να ολοκληρωθεί
ο εξελληνισμός τους στα χρόνια του Φιλίππου και του Μ. Αλεξάνδρου.

 Μάλιστα, όπως μαρτυρεί και ο Αρριανός,
ακολουθούν τον Μ. Αλέξανδρο στην εκπολιτιστική του εκστρατεία στην Ασία
 όπου και διακρίνονται για τον απαράμιλλο ηρωισμό τους.
Στην ελληνικότητα των Αγριάνων αναφέρονται κολακευτικά
οι αρχαίοι συγγραφείς Ηρόδοτος (V, 16,1:
Οι δε περί το Πάγγαιον όρος και Δόβηρες και Αγριάνες και Οδόμαντοι
ουκ εχειρώθησαν αρχήν υπό Μεγαβάζου),
 ο γεωγράφος Στράβων (VII, απόσπ. 41:
Ότι και πάλαι και νυν οι Παίονες φαίνονται την Πέρινθον πολιορκήσαι και
Κρηστωνίαν και Μυγδονίδα πάσαν και την Αγριάνων
 μέχρι Παγγαίου υπ' αυτοίς γενέσθαι),
πάλιν ο Στράβων (VII, απόσπ. 36: Ου μόνον δ}
 Αξιός εκ Παιόνων έχει την ρύσιν, αλλά και ο Στρυμών.
 Εξ Αγριάνων γάρ δια Μέδων και Σιντών εις τα μεταξύ Βισαλτών
 και Οδομάντων εκπίπτει).

Ο Αρριανός στο έργο του "Αλεξάνδρου Ανάβασις" αναφέρεται
 πενήντα δυο φορές στη δράση των Αγριάνων.

 Μάλιστα στους Αγριάνες οφείλει ο Μ. Αλέξανδρος
τη νίκη του εναντίον των Ιλλυριών.

Ο Μ. Αλέξανδρος υπολογίζοντας σοβαρά τη γενναιότητα των Αγριάνων
συνάπτει μαζί τους φιλικές σχέσεις,
ενώ υπόσχεται συγγένεια εξ αγχιστείας με το βασιλιά τους Λάγαρο.
Είναι τέτοιος ο δεσμός που αναπτύσσεται ανάμεσα στο νεαρό
 κοσμοκράτορα βασιλιά της Μακεδονίας Μ. Αλέξανδρο και τους Αγριάνες,
ώστε οι τελευταίοι πρόθυμα τον ακολουθούν στ μεγαλειώδη εκπολιτιστική
 πορεία του στην Ασία.

 Στα βυζαντινά χρόνια εκχριστιανίζονται πολύ γρήγορα
και ονομάζονται πια Αχριάνες,
 όνομα ελαφρά παραλλαγμένο από το αρχαίο όνομα τους.

Στα χρόνια του Βυζαντίου οι Αγριάνες προστατεύουν τα βόρεια σύνορα του. Απτό δείγμα αυτής τους της προσφοράς αποτελούντα και σήμερα σωζόμενα κάστρα και ποικίλα μνημείαστην περιοχή της ορεινής Ροδόπης. 
Δυστυχώς αυτή τους η προσφορά στη Βυζαντινή αυτοκρατορία τους οδηγεί στο μάτι του βουλγάρικου κυκλώνα στα μέσα του 9ου μ.Χ. αιώνα.

 Και τούτο, γιατί οι Αγριάνες αποτελούν το πρόφραγμα
 στις βουλγαρικές ορέξεις για κάθοδο τους στο Αιγαίο. Αρκετά χρόνια μετά την εγκατάσταση των Βουλγάρων στη Βαλκανική
αρχίζει ο συστηματικός γλωσσικός εκβουλγαρισμός των Αγριάνων ή Αχριάνων.

Η προσπάθεια εκτουρκισμού των Πομάκων από το "σύγχρονο" Ελληνικό Κράτος..

Γράφει Σταύρος Βλαχόπουλος, από την εφημερίδα "Η φωνή της Ξάνθης",22.02.2011, σελ. 9

Φοβούνται να πουν τον προσδιορισμό «Ελληνικά Πομακοχώρια»

Επίσκεψη του κ. Πρωθυπουργού στην Ξάνθη..

Ανεξάρτητη η ορεινή περιοχή,
σύμφωνα με την επίσημη θέση του ΠΑΣΟΚ..

- Δημόσια παραδοχή του Αχ. Τσαρτσάρα:
Ο κάθε ένας μπορεί να προσδιορίζει όπως θέλει τα χωριά
σε Ελληνικό έδαφος της ορεινής περιοχής στην Ξάνθη

- Αναφορά στην συνθήκη της Λωζάνης, χωρίς όμως να γνωρίζουν το τι  ακριβώς αυτή περιλαμβάνει

- Πότε επισκέφθηκε Τούρκος Πρωθυπουργός τους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης
κύριε Τσαρτσάρα;

- Τηρείται η όχι η αρχή της αμοιβαιότητας εκατέρωθεν (Ελλάδα-Τουρκία) πάνω στην οποία στηρίχτηκε η συνθήκη της Λωζάνης;

- Πόσοι Έλληνες συνεχίζουν να διαμένουν στην Τουρκία και πόσοι Τούρκοι  έχουν έρθει στην Ελλάδα;

- Δημόσια κατακραυγή για τις απαράδεκτες δήλωσες αλλά και για την επίσκεψη Παπανδρέου στο Δημάριο

- Ξεπουλάνε την Θράκη για μια ψήφο.
 

 Ντρέπομαι και ειλικρινά αισθάνομαι απογοητευμένος με τα όσα άκουσα να βγαίνουν δημόσια από το στόμα του συντονιστή του ΠΑΣΟΚ Αχιλλέα Τσαρτσάρα  στην χθεσινή εκπομπή του Γ. Γκορόγια,
στην οποία πραγματοποίησα παρέμβαση, θέτοντας ένα πολύ απλό ερώτημα, στο οποίο η απάντηση που δόθηκε επιβεβαίωσε όλους τους φόβους που κατά καιρούς έχω εκφράσει μέσα από την εφημερίδα μου.

Ο Βίαιος Εξισλαμισμός των ΠΟΜΑΚΩΝ

του Νικόλαου Θ. Κόκκα

 Απόσπασμα από την Ανάρτηση
Πομακοχώρια

Η στάση των Οθωμανών απέναντι στους χριστιανικούς πληθυσμούς δεν ήταν πάντοτε ενιαία.
Κάποτε ανεκτική, λόγω της συνύπαρξης πολλών εθνοτήτων υπό την οθωμανική εξουσία, και άλλοτε γεμάτη εκρήξεις, με βίαιους προσηλυτισμούς στην ισλαμική θρησκεία, κατεδάφιση εκκλησιών, υποχρεωτική στρατολόγηση ανήλικων παιδιών (γενίτσαροι) και δυσβάσταχτη φορολογία.
Η είσοδος των Οθωμανών στα Βαλκάνια γίνεται ιδιαίτερα αισθητή στην οροσειρά της Ροδόπης.
Οι Τούρκοι ξεκινούν εποικισμό της Θράκης με Γιουρούκους, που συνεχίζεται κατά τον 15ο και 16ο αιώνα.
Τότε η Ροδόπη και οι νότιες περιοχές μέχρι την θάλασσα εποικίσθηκαν με Γιουρούκους και Κονιάρους.
Η μεταστροφή των Πομάκων στον μωαμεθανισμό, που είχε αρχίσει επί Σελήμ Α΄(1512 – 1526), έλαβε ομαδικό χαρακτήρα γύρω στα 1660, επί Μωάμεθ Δ΄ (1656 – 1661).

Οι Πομάκοι σλαβόφωνοι Μουσουλμάνοι της οροσειράς της Ροδόπης
πιστεύεται ότι είναι αρχαίο θρακικό φύλο που
εκσλαβίστηκε γύρω στο 10ο μ.Χ. αιώνα
και εξισλαμίστηκε από τον 15ο έως τον 18ο αι.

 

Σύγχρονοι Γενίτσαροι:Η Ιστορία στο εκτελεστικό απόσπασμα.

Εικόνα: Παιδομάζωμα χριστιανών για στρατολόγηση από τους Τούρκους

Γενίτσαροι και εξισλαμισμός
Του Νικόλαου Θ. Κόκκα, Εκπαιδευτικού

Τον  τελευταίο καιρό επιχειρείται η τηλεοπτική παραποίηση της ελληνικής ιστορίας με εξωραϊσμό των Τούρκων κατακτητών και απαλοιφή των γεγονότων εκείνων που σχετίζονται με τη βία των Οθωμανών απέναντι στους χριστιανικούς πληθυσμούς.

Οι απόπειρες εξωραϊσμού της τουρκοκρατίας και μετανεωτερικής αποδόμησης της επανάστασης των Ελλήνων ραγιάδων εναντίον των Οθωμανών απορρίπτονται τόσο από τη σοβαρή ιστορική επιστήμη όσο και από τη συνείδηση των Ελλήνων, εφόσον η εθνική ιστορική μνήμη παραμένει ζωντανή.

Εξάλλου, οι θεωρίες αυτές δεν είναι καθόλου σύγχρονες προσεγγίσεις της ιστορικής διαδρομής της Ελλάδας, όπως προσπαθούν να τις παρουσιάσουν ορισμένοι νεόκοποι τηλε-«ιστορικοί».

Η παραποίηση της ελληνικής ιστορίας

Η Ιστορία υπόδικη για εκτέλεση.

                        Του Βασίλη Γ. Χατζηθεοδωρίδη Μ.Α. Παιδαγωγού-συγγραφέα

 
Ο Ηρόδοτος (480-420 π.Χ.) διαπίστωσε:

«το Ελληνικόν,
εόν όμαιμον τε και ομόγλωσσο
και θεών ιδρύματά τε κοινά και θυσίαι ήθεά τε ομότροπα»,

δηλαδή

το Ελληνικό, το οποίο είναι όμοιου αίματος και γλώσσας με κοινούς λατρευτικούς τόπους για τους θεούς , θυσίες και όμοια ήθη.

Αυτό το γένος των Ελλήνων «το Ελληνικόν»

το παρακολουθούν βήμα-βήμα ιστορικοί κάθε εποχής από την μακρινή αρχαιότητα μέχρι σήμερα,
να πολεμά και να πολεμιέται,
να κατακτά και να κατακτιέται,
να στοχάζεται,
να σκέφτεται,
να κοπιάζει και να δημιουργεί,
να παράγει υλικά αγαθά,
γράμματα,
τέχνες και πολιτισμό
και να επιβιώνει μέχρι σήμερα.

Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΙΕΡΟ ΚΟΡΑΝΙΟ.

Από την Πομάκικη Εφημερίδα "Ζαγαλισα"
(Οι εικόνες είναι δικές μου)

            Οι ιμάμηδες της Θράκης πρέπει να διδάσκουν τον Μέγα Αλέξανδρο

            Είναι μεγάλη τιμή 

και δόξα για εμάς τους Πομάκους 

η αναγωγή της καταγωγής μας 

στους Μακεδόνες στρατιώτες του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Άλλωστε και τα σύνορα της Μακεδονίας την εποχή εκείνη ήταν μεγαλύτερα.

Δεν κατανοούμε γιατί να έχουν οι Σκοπιανοί το δικαίωμα να διεκδικούν τον Μέγα Αλέξανδρο και να μην μπορούμε να ισχυριστούμε και εμείς οι Πομάκοι το ίδιο.

Για εμάς όμως τους Πομάκους υπάρχει ακόμα ένας σοβαρός λόγος που μας κάνει να είμαστε περήφανοι για τον Μέγα Αλέξανδρο.
Το ιερό μας βιβλίο, το Κοράνιο, αναφέρεται σε αυτόν και επομένως κάθε καλός μουσουλμάνος Πομάκος βλέπει τον Μέγα Αλέξανδρο, ως μια προσωπικότητα όχι μόνο στρατιωτική και πολιτική αλλά και θρησκευτική.

Εντυπώσεις Αθηναίας δασκάλας από την επαρχία Δράμα στα 1909.

Του Βασίλη Κ.Πασχαλίδη

Στα 1909 εκδόθηκε στην Αθήνα από την δασκάλα Μαρία Χατζηκαλού
το βιβλίο ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ εκ της ιεράς Μακεδονίας και Θράκης.

Επισκέφθηκε τις πόλεις και τα χωριά των περιοχών αυτών και δίνει σημαντικές πληροφορίες για τις δραστηριότητες των Ελλήνων και γενικότερα για τον ελληνισμό.

Στην περιοχή της Δράμας πέρασε από την πόλη της Δράμας και τα χωριά

Δοξάτο,
Τσιατάλτζια (Χωριστή),
Εδιρνετζίκ (Αδριανή)
και την Αλιστράτη.

Προερχόμενη από την Ξάνθη στη Δράμα έφθασε σιδηροδρομικώς.

Ο σταθμός της Δράμας βρίσκεται σε καλή τοποθεσία.
Από τον σταθμό μέχρι την πόλη φθάνεις σε 10 λεπτά. Η διαδρομή είναι υπέροχη ανάμεσα σε πανήψυλα δένδρα.

Η πόλη είναι κτισμένη πάνω σε νερά.

Η Δράμα είναι έδρα Διοικητή (μουτεσαριφη-νομάρχη) και έδρα μητροπολίτη.

Η Δράμα είναι κτισμένη στους πρόποδες του Μπόζ-Νταγ και είναι λουσμένη στο πράσινο.

Εγκωμιάζει την δράση του μητροπολίτη Χρυσοστόμου, τόσο για την εθνική όσο και την εκπαιδευτική.

Λύκειο Ελληνίδων Δράμας, ένας πολυβραβευμένος θεσμός, με αξιοζήλευτη δράση

Αναδημοσίευση από την εφηνερίδα Ψίθυροι Δράμας.
Το Λύκειο των Ελληνίδων ιδρύθηκε το 1911 από την πρωτοπόρο του φεμινισμού στην Ελλάδα, τη γνωστή δημοσιογράφο Καλλιρρόη Παρέν,
Πρόεδρο του συλλόγου μέχρι το 1940.

Το 1946 στην ιστορική πόλη της Δράμας μια ομάδα γυναικών μαζί με την αείμνηστη θεμελιώτρια Εξάρχου, δημιούργησαν το παράρτημα του Λυκείου των Ελληνίδων με σκοπό να τονώσουν το ηθικό των κατοίκων που δοκιμάστηκαν πολύ απ’ τη διπλή κατοχή των Γερμανών και των Βουλγάρων.





Το Λύκειο Ελληνίδων Δράμας αποτελεί για τις νεότερες γενιές,
το συνδετικό κρίκο ανάμεσα στο παρελθόν,
στο παρόν και το μέλλον,
στη διατήρηση και διάδοση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς
 

Χωριστή -Τσατάλτζα : Μαρτυρική Κωμόπολη

Τρεις πνευματικοί φάροι της Χωριστής:

Εκκλησία (1903-1906),

Αναγνωστήριο (1903-1906),

Σχολείο πάνω στο λόφο (1912-1920).

Κτίστικαν με δαπάνες των Μακεδονομάχων κατοίκων της Χωριστής τότε Τσατάλτζας - και με τη θερμογόνο καθοδήγηση
του εθνο-ιερο-μάρτυρα   Μητροπολίτη  Δράμας Χρυσοστόμου (1902-1910)
και του ισάξιου διαδόχου του,
Μητροπολίτη Αγαθάγγελου Β' (1910-1922).

Ο Κώδικας της Ελληνικής Ορθοδόξου Κοινότητας Τσιατάλτζιας (1842-1916), 
που διασώθηκε από τις τρεις βουλγαρικές κατοχές,
μας δίνει πολύτιμες πληροφορίες για τη
θρησκευτική,
εθνική,
κοινωνική και πολιτιστική ζωή

στη Χωριστή από το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα μέχρι τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. 

Είναι η περίοδος που αρχίζει η συστηματική καλλιέργεια του καπνού,
οπότε η ελληνικότατη Τσατάλτζα,
ιδιαίτερα από τις αρχές του 20ου αιώνα, με την έλευση του Μητροπολίτη Χρυσοστόμου στη Δράμα και την έναρξη του Μακεδόνικου Αγώνα, γίνεται πολιτιστικό και εθνικό κέντρο της περιοχής.
Τη δράση της αυτή θα την πληρώσει με 800 περίπου θύματα κατά τις τρεις βουλγαρικές κατοχές που ακολούθησαν.

Ύστερα από 60 χρόνια, με το Πρ. Διάταγμα 140/5-8-2005, η Χωριστή ανακηρύσσεται

επιτέλους ως ΜΑΡΤΥΡΙΚΗ κωμόπολη.

Αναγνώριση που της όφειλε η Πολιτεία από το 1945!
Από τότε, δηλαδή, που το ναρκαλιευτικό πλοίο «ΤΣΑΤΑΛΤΖΑ» αφιερωμένο στη μαρτυρική Χωριστή, αρμένιζε στα γαλάζια νερά του Αιγαίου.

Η φωτογραφία είναι από το ημερολόγιο του Μουσικοδραματικού συλλόγου Χωριστής

«Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΘΕΙΣΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ»

που κυκλοφόρησε το 2006 για τα 100 χρόνια από της ιδρύσεως του.
Τα κείμενα και η επιμέλεια είναι του συμπολίτη μας Δημητρίου Πασχαλίδη δασκάλου - συγγραφέα.

Η Κουτσοβλαχική Κοινότητα στη Δράμα

        του κ, Γ.Κ. ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ

Πολύπλευρος υπήρξε ο εθνωφελής αγώνας του Χρυσόστομου Καλαφάτη, του εθνοϊερομάρτυρος Αγίου στη Δράμα Μολονότι ο χρόνος της παραμονής του υπήρξε μικρός και περιπετειώδης,
όμως επέδειξε έργο, του οποίου η μελέτη και ανάδειξη απαιτεί τη συγγραφή αναρίθμητων σελίδων.

Χρόνια τώρα ασχολούμεθα με την τιτάνια αυτή μορφή του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας, η οποία υπήρχε ο γρανιτώδης βράχος, πάνω στον οποίο αποδυναμώνονταν όχι μόνον οι ανηλεείς επελάσεις των πανίσχυρων Τούρκων, αλλά και των συνεργατών τους Σλάβων και Ρουμάνων.

Στον αγώνα του κατά του εκσλαβισμού της περιοχής μας αναφερθήκαμε σε προηγούμενα δημοσιεύματα μας.
Στο σημερινό θα αναφερθούμε στην εξουδετέρωση των σχεδίων πρακτόρων των ρουμανιζόντων, οι οποίοι σε συνεργασία με τους Βουλγαρομάκεδόνες αγωνίστηκαν να επεκτείνουν τη δραστηριότητα τους και στην Ανατολική Μακεδονία. Ένας αγώνας που διεξήχθη με μεγάλο πάθος.        
Ήδη από το έτος 1862, οκτώ χρόνια πριν από την ίδρυση - της Βουλγαρικής Εξαρχίας, στην οποία, συνέβαλε με φιρμάνι της η τουρκική κυβέρνηση

ιδρύθηκε στο Βουκουρέστι το ρουμανομακεδονικό κομιτάτο με την υπόθαλψη πάντοτε του επίσημου τουρκικού κράτους.

Οι Τούρκοι εφαρμόζοντας την αρχή του «διαίρει και βασίλευε» όχι μόνο έβλεπαν με καλό. μάτι τέτοιες κινήσεις, αλλά και κατέβαλαν κάθε προσπάθεια για την ευόδωση τους.

Αμέσως μετά την ίδρυση της Βουλγαρικής Εξαρχίας το ρουμανομακεδονικό κομιτάτο έσπευσε να σύνεργασθεί μαζί της, αποβλέποντας βέβαια στα δικά του οφέλη.
 

Διονυσιακά Δρώμενα: Διονυσιακοί Μακεδονικοί Ήχοι και Χοροί

Ξεκίνησαν τα Διονυσιακά δρώμενα στο Νομό Δράμας.

Στο πνεύμα λοιπόν αυτών των ημερών θα ήθελα να ξεκινήσω με πασίγνωστους  χορούς  που ΧΟΡΕΥΕΟΝΤΑΙ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΒΑΛΚΑΝΙΟ και ειδικά αυτές τις μέρες στα ντόπια χωριά της Δράμας όπου γίνονται τα πανάρχαια Διονυσιακά  Μακεδονικά Δρώμενα
(Μοναστηράκι, Καλή βρύση, Πύργοι, Πετρούσα, Ξηροπόταμος).

Αξίζει κανείς να επισκεφτεί και να συμμετάσχει σε αυτά τα ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΑ ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ.

Δεν θα ήθελα να σας κουράσω με αμέτρητα οπτικοακουστικά δημοσιεύματα τα οποία θα βρείτε στο youtube.
Θέλω όμως να σας παραθέσω μερικά ενδεικτικά που χορεύονται αυτές τις ημέρες και  θεωρώ αντιπροσωπευτικά.

Χορός Μπαιτούσκα.

Διονυσιακά Δρώμενα: Ντόπιοι Μακεδόνες

 ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Ρία Κυριακιδου Εφημρερίδα Χρονικά,04.01.2011.

Κοινό κάλεσμα για συμμετοχή του κόσμου στις εκδηλώσεις που θα γίνουν για τα διονυσιακά δρώμενα, απηύθυναν οι πρόεδροι πολιτιστικών συλλόγων του Νομού Δράμας, σε κοινή συνέντευξη τύπου που παραχώρησαν χθες το μεσημέρι.


Το τριήμερο 6-8 Ιανουαρίου, τα χωριά Βώλακας, Καλή Βρύση, Μοναστηράκι, Ξηροπόταμος, Πετρουσα, Παγονέρι και Πύργοι, θα έχουν την τιμητική τους!
Γλέντη, χορός, μεζέδες, ντόπιο κρασί και πάνω από όλα κέφι και ευχές για ευημερία και καλοτυχία, θα κυριαρχήσουν.
Οι διοργανωτές φρόντισαν όλες τις λεπτομέρειες και καλούν Δραμινούς και επισκέπτες, να μπουν στον ρυθμό των δρωμένων!

«Αράπηδες» στο Μοναστηράκι

Στο Μοναστηράκι οι μεταμφιέσεις γίνονται ανήμερα των Θεοφανείων.
Πρωταγωνιστούν οι «Αράπηδες», με μακριές υφαντές μαύρες κάπες και ψηλές κουκούλες στο κεφάλι από δέρμα κατσίκας.
Στη μέση φορούν τρία κουδούνια (χυτά) ή τρία μπατάλια.
Συμπρωταγωνιστές στο δρώμενο είναι οι «Τσολιάδες» με την εθνική φορεσιά και οι «Γκιλίκες», με την τοπική γυναικεία φορεσιά.

Διονυσιακά Δρώμενα: Οι Έλληνες και τό Παράλογο

Αφιέρωμα στους Σλάβους Έποικους της Μακεδονίας.
Για να μάθουν την πραγματική Μακεδονική Ιστορία. Σε λίγες μέρες ξεκινούν τα Διονυσιακά Δρώμενα στα Ντόπια Χωριά της Μακεδονίας.
Θα ξεκινήσουμε τις Αναρτήσεις με κείμενο από ένα καταπληκτικό βιβλίο: Οι Έλληνες και το Παράλογο.

Του E.R.Dodds (Σελ.78-79 ) Εκδόσεις Μ.Καρδαμίτσα 1978.
..................
Οί Έλληνες πίστευαν στο Μαντείο των Δελφών όχι διότι ήσαν δεισιδαίμονες και μωροί άλλά έπειδή τούς χρειαζόταν αύτή ή πίστη. 

Κι όταν μειώθηκε ή σπουδαιότητα των Δελφών, όπως έγινε στά έλληνιστικά χρόνια, ό κύριος λόγος δέν ήταν,
 ύποψιάζομαι, πώς οί άνθρωποι είχαν γίνει περισσότερο
σκεπτικιστές (όπως πίστευε ό Κικέρωνας),
 άλλά μάλλον έπειδή τώρα είχαν άλλους
 πρόχειρους τρόπους γιά νά έξασφαλίζονται θρησκευτικά.

Αύτά όσο άφορα τήν προφητική μανία.

Καλή Βρύση: ο καθρέπτηςτης Μακεδονικής παράδοσης.

 Εφημερίδα " εργασίαΣυν...23.12.2010."

Είναι ίσως από τα λίγα χωριά στον Ελλαδικό χώρο που είναι τόσο γνωστό καί φημίζεται για τα πολλά ήθη και έθιμα του και την πλούσια παράδοση.

Η Καλή Βρύση είναι ένα από τα πιο φημισμένα χωριά, όχι μόνο της Δράμας, αλλά και της ευρύτερης περιοχής.

Δεν έχει απλά πλούσια πολιτιστική κληρονομιά αλλά ξέρει και να τη διατηρεί και να τη μεταδίδει στις νεότερες γενιές αναλλοίωτη.

Οι κάτοικοι από τα γεννοφάσκια τους γνωρίζουν τα ήθη και τα έθιμα τους, τα βιώνουν και τα διατηρούν στο πέρασμα των αιώνων.

Σίγουρα πολλοί έχουν επισκεφτεί κάποια στιγμή αυτό το χωριό που ανήκει 

στο Δήμο Προσοτσάνης, 

στους πρόποδες του Μενοικίου Όρους, 

23 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Δράμας,

και έχουν γνωρίσει τις ομορφιές που έχει αυτός ο τόπος,

αλλά 

και τους αυθόρμητους ανθρώπους 

που αγαπούν τις παραδόσεις 

τους οποίους διακρίνει 

η ζεστή φιλοξενία που παρέχουν στον ξένο, 

αλλά και η αγάπη τους 

για το γλέντι 

και τη διασκέδαση. 

ΚΕΝΤΡΟ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Αναδημοσίευση από το ΠΡΟΣΟΤΣΑΝΗ,

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Συμπεράσματα του Συνεδρίου με θέμα:

«ΤΟΠΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ»

Με μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκε την Κυριακή 12 Δεκεμβρίου 2010 το 3ήμερο συνέδριο
με θέμα «Τοπική κληρονομιά και ανάπτυξη»
που διοργάνωσε στο Δημοτικό Ωδείο Δράμας
το «Κέντρο Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ανατολικής Μακεδονίας».

Στο γενικότερο πλαίσιο του συνεδρίου ήταν να οροθετηθεί και να αναζητηθεί, πώς μέσα από την αξιοποίηση της τοπικής κληρονομιά μας μπορούμε ως φορέας να συνεισφέρουμε στην ανάπτυξη.

Όταν λέμε τοπική κληρονομιά δεν εννοούμε μόνο τα ήθη, τα έθιμα, τους χορούς, τα τραγούδια αλλά και τα φυσικά μνημεία, ιστορικούς τόπους, ποτάμια, σπήλαια και γενικότερα ότι μας κληροδότησε η φύση και οι πρόγονοί μας.

Μέσα από το συνέδριο, καταρτισμένοι σε διάφορα αντικείμενα επιστήμονες, προσπάθησαν να δώσουν απαντήσεις σχετικά με τη διαχείριση της τοπικής κληρονομιάς, την θέση της στη σύγχρονη κοινωνία, την εξέλιξή της, τη διασφάλιση του σεβασμού των πολιτιστικών αξιών και την αξιοποίησή τους σε οικονομικές και κοινωνικές δομές. Απώτερος σκοπός, η μετατροπή τους σε αναπτυξιακό εργαλείο, διασφαλίζοντας όμως τη αλώβητη ύπαρξη και αξία τους.
Το συνέδριο χωρίστηκε σε τέσσερεις θεματικές ενότητες που ήταν:

α) Η τοπική κληρονομιά και η κοινωνική και αναπτυξιακή διάσταση.

β) Για μα λειτουργική διασύνδεση πολιτιστικής κληρονομιάς και βιώσιμης ανάπτυξης.

γ) Τοπική κληρονομιά και διαχείριση. 

δ) Πρακτικές αξιοποίησης της φυσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς. 

Στο τέλος κάθε θεματικής ενότητας ακολουθούσε συζήτηση μεταξύ κοινού και εισηγητών.

Το θεωρητικό μέρος του συνεδρίου άρχισε το απόγευμα της Παρασκευής και τελείωσε το βράδυ του Σαββάτου.

Το πρωί της Κυριακής ακολούθησαν βιωματικά εργαστήρια. 

Δύο ομάδες εργασίας επισκέφτηκαν, κατέγραψαν και έκαναν ουσιαστική προσπάθεια να ερμηνεύσουν πόρους και τόπους πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς.

Η πρώτη ομάδα ακολούθησε τη διαδρομή:
Παγονέρι, Βώλακα, Πύργοι, Πετρούσα
και η δεύτερη:
Μοναστηράκι, Ξηροπόταμο, Προσοτσάνη, Σπήλαιο Αγγίτη, Καλή Βρύση, Πετρούσα.

Στην Πετρούσα λοιπόν πραγματοποιήθηκε το κλείσιμο του συνεδρίου με την κατάθεση των συμπερασμάτων, ιδεών και προτάσεων για την αξιοποίησή τους.

Επικεφαλής της πρώτης ομάδας ήταν ο Δρ. Οικονόμου Ανδρέας, Μαθηματικός και Ψυχολόγος, ενώ της δεύτερης ο Δρ. Νικολακάκης Γεώργιος, Αναπλ. καθηγητής του τμήματος Φιλοσοφικών & Κοινωνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Κρήτης.

Το γενικότερο συμπέρασμα συνοψίζεται στην άποψη ότι η τοπική κληρονομιά μας είναι ακόμη παρθένα και αναξιοποίητη και μπορεί να αποτελέσει μοχλό ανάπτυξης της ευρύτερης περιοχής του νομού Δράμας.
Χρειάζεται όμως να ληφθούν οι κατάλληλες εκείνες πρωτοβουλίες επιχειρηματιών αλλά και φορέων της περιοχής (Αυτοδιοίκηση, Συνεταιρισμοί, ΜΚΟ κτλ), ώστε να δημιουργηθεί ένα πλέγμα και μείγμα πρωτοβουλιών και δράσεων που θα συμβάλλει στην αειφόρο ανάπτυξη.

Στο συνέδριο κατατέθηκαν πολλά παραδείγματα ανάπτυξης και αξιοποίησης άλλων περιοχών, οι εμπειρίες τους και τα αποτελέσματά τους.

Εναπόκειται σ’ εμάς ν’ αποφασίσουμε ποιες δράσεις θα αναπτύξουμε στην περιοχή μας.
Θέλουμε να δραστηριοποιηθεί η τοπική κοινωνία προς την σωστή κατεύθυνση, ώστε να ξεφύγουμε από το σημερινό τέλμα που βιώνουμε.
Τα πρακτικά του συνεδρίου θα προσπαθήσουμε να εκδοθούν σε σύντομο χρονικό διάστημα, έτσι ώστε οι εισηγήσεις και τα συμπεράσματα να διαχυθούν και να γίνουν κτήμα όλων των Δραμηνών.

Το συνέδριο τίμησαν με τις εισηγήσεις τους είκοσι καταξιωμένοι επιστήμονες.

Ξεχωριστή θέση είχε η παρουσία τριών εισηγητών από ΜΚΟ.

Του Γερμανού Patrick Lehnes, Executive Director Interpret Europe, που ασχολείται πανευρωπαϊκά με την τοπική κληρονομιά, της κυρίας Lilijana Mahne από την Σλοβενία η οποία μας μετέφερε τις εμπειρίες από την χώρα της και του πρώην υπουργού Σταύρου Μπένου, που ως πρόεδρος του «Διάζωμα», αγωνίζεται για την διάσωση και ανάδειξη των αρχαίων θεάτρων σε όλη την Ελλάδα.

Το συνέδριο τίμησαν με την παρουσία τους

ο Μητροπολίτης Δράμας κ.κ. Παύλος,

ο Υφυπουργός κ. Χρήστος Αηδόνης,
ο πρώην Υπουργός κ. Μαργαρίτης Τζίμας,
ο αντινομάρχης Δράμας κ. Κώστας Καραβάς,
ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου και νεοεκλεγείς Δήμαρχος Δράμας κ. Κυριάκος Χαρακίδης,
ο νεοεκλεγείς Δήμαρχος Προσοτσάνης κ. Άγγελος Λύσσελης,
ο αντιδήμαρχος Δράμας και πρόεδρος του Δημοτικού Ωδείου κ. Γρηγόρης Παπαεμμανουήλ,
ο πρόεδρος των Πολυτέκνων Ν. Δράμας κ. Νίκος Σμολοκτός,
ο πρόεδρος της Αναπτυξιακής Εταιρίας Δράμας κ. Μανώλης Χατζόπουλος,
δημοτικοί και νομαρχιακοί σύμβουλοι,
πρόεδροι φορέων, συλλόγων (μέχρι και από Κέρκυρα),
εκπαιδευτικοί, μαθητές, φοιτητές και πλήθος κόσμου.


Ευχαριστούμε θερμά για την οικονομική στήριξη του συνεδρίου την Περιφέρεια ΑΜΘ,
τη Νομαρχία και το Επιμελητήριο Δράμας.

Επίσης τους Δήμους Προσοτσάνης και Νευροκοπίου,
τα Σφαγεία Στάικου,

τα μέλη και τους οργανοπαίκτες των Πολιτιστικών Συλλόγων Βώλακα,
Καλής Βρύσης,
Μοναστηρακίου,
Ξηροποτάμου,
Παγονερίου,
Πετρούσας,
Προσοτσάνης «ο Μέγας Αλέξανδρος»
και Πύργων

για τη θερμή υποδοχή των προσκεκλημένων μας, τους μπουφέδες με εδέσματα που ετοίμασαν και το φωτογραφικό υλικό που εκτάθηκε στο φουαγιέ του Δημοτικού Ωδείου κατά τη διάρκεια του συνεδρίου.
Την κα Δωροθέα Παπαθανασίου, καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αιγαίου

και τον κ. Παναγιώτη Ηλιάδη, κοινωνιολόγο, ψυχολόγο και δημοσιογράφο,

οι οποίοι βοήθησαν στη μετάφραση των δύο ξένων εισηγητών μας.

Τέλος, για την καθοριστική της συμβολή στην οργάνωση του όλου συνεδρίου,
την κ. Ευανθία Τζήμου και την ομάδα της.

Σε ένδειξη αναγνώρισης της πολύχρονης και καθοριστικής προσφοράς του στον Δραμηνό πολιτισμό, το «Κέντρο Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ανατολικής Μακεδονίας»,

ανακήρυξε τον Δρ. Φιλολογίας, τέως Δ/ντή Ερευνών του Κέντρου Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών,

κ. Γεώργιο Αικατερινίδη,

ισόβιο πρόεδρο της Επιστημονικής Επιτροπής, κατά τη διάρκεια του δείπνου της Παρασκευής 10-12-10, και του απένειμε τιμητική πλακέτα.

Για το Δ.Σ.
Ο Πρόεδρος Κέντρου Πολιτιστικής
Ανάπτυξης Αν. Μακεδονίας

Ιωάννης Παπουτσής

H ΓENOKTONIA TOY EΛΛHNIΣMOY ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Από το Ελληνικό Ημερολόγιο.

Δεκεμβρίου 19, 2010

Από την σφαγή στο Δοξάτο Δράμας 22 χρόνια μετά -οι Βούλγαροι δεν άλλαξαν την ποτέ την αιμοδιψή πολιτική τους

Στις 15 Ιουνίου 1917 η μόλις δύο ημερών κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου σπάει το καθεστώς της ευμενούς ουδετερότητας και κηρύσσει τον πόλεμο στην Αυστροουγγαρία, την Γερμανία, την Τουρκία και την Βουλγαρία.

Τον Μάιο του 1917 οι δυνάμεις της Αντάντ, της εγκάρδιας λεγόμενης συνεννόησης, είχαν αναγκάσει τον Κωνσταντίνο σε παραίτηση και στις 7 Ιουνίου μετέφεραν τον Ελευθέριο Βενιζέλο από την Θεσσαλονίκη στην Αθήνα με Γαλλικό καταδρομικό. Πριν ορκιστεί η κυβέρνηση Βενιζέλου στις 13 Ιουνίου, οι Γάλλοι έστειλαν εξορία στην Κορσική όλους τους πολιτικούς του αντιπάλους (Μεταξά, Δούσμανη, Δραγούμη κ.λπ) ή τους έθεσαν σε κατ’ οίκον περιορισμό.

Οι Βούλγαροι, οι οποίοι κατείχαν την Ανατολική Μακεδονία από τον Αύγουστο του 1916 και είχαν προβεί ήδη σε απίστευτα έκτροπα εναντίον του Ελληνικού πληθυσμού, βάζουν σε εφαρμογή το σχέδιο εξόντωσης όλου του ανδρικού πληθυσμού από 16 ως και 60 ετών.

Η περιοχή εκτώπισης εκτίνεται από το Κάρνομπατ, τη Βάρνα και τη Σιλίστρα της Βουλγαρίας μέχρι το Γκόστοβαρ και το Κίτσεβο των Σκοπίων.

Από τις 21 Ιουνίου 1917 οι Βουλγαρικές αρχές αρχίζουν και συγκεντρώνουν τους Έλληνες κατά τετράδες στα προαύλια δημόσιων κτιρίων, τους καταγράφουν και τους οδηγούν, με την συνοδεία ισχυρών στρατιωτικών δυνάμεων στα τρένα, όπου τους στοιβάζουν μέσα σε άθλια βαγόνια και τους μεταφέρουν στην πόλη Σούμλα (Shumen) της ΒΑ. Βουλγαρίας.

Μέχρι τον Σεπτέμβριου του 1917 από το «κέντρο διανομής και διαλογής» πέρασαν περισσότεροι από 40.000 Έλληνες, ενώ συνολικά εκτοπίστηκαν 70.000 Έλληνες, από τους οποίους οι περισσότεροι βρήκαν φρικτό θάνατο στα πρώτα κάτεργα που στήθηκαν στην Ευρώπη του 20^ου αιώνα. 

Οι σύγχρονοι αυτοί είλωτες χρησιμοποιήθηκαν κυρίως για την κατασκευή σιδηροδρομικών γραμμών, όπως η περιβόητη σιδηροδρομική γραμμή Γκόστιβαρ-Κίτσεβου-Οχρίδας. 

Η θνησιμότητα στις τάξεις των Ελλήνων στην περιοχή αυτή είχε ξεπεράσει το 90%.

Σύμφωνα με την κατάθεση επιζήσαντος ομήρου, σε μια διαδρομή 130 χιλιομέτρων εργάζονταν κάτω από απάνθρωπες συνθήκες 18.000 όμηροι. 
Από αυτούς δεν επέζησαν περισσότεροι από 1.200 άτομα. 

Οι Βούλγαροι κράτησαν κατάλογο 58.000 εργασθέντων στην γραμμή αυτή, την οποία οι όμηροι αποκαλούσαν «γραμμή αίματος».

Επρόκειτο για το πρώτο συστηματικό σχέδιο εξόντωσης αμάχων στην Ευρώπη τον 20^ο αιώνα και υπήρξε προάγγελος των ναζιστικών στρατοπέδων κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Από το Γκόστιβαρ και το Κίτσεβο επέστρεψαν μόνο μερικά ανθρώπινα ράκη, που πέθαναν μέσα στα επόμενα χρόνια λόγω των κακουχιών που πέρασαν κατά την διάρκεια της ομηρίας τους. 

Οι επιζήσαντες όμηροι άρχισαν να επιστρέφουν τον Οκτώβριο του 1918, μετά την συντριβή του βουλγαρικού στρατού από τις ελληνικές και συμμαχικές δυνάμεις.

Η τύχη όμως και αυτών που έμειναν πίσω δεν ήταν καλύτερη. 

Ένας προσχεδιασμένος από την βουλγαρική κυβέρνηση λιμός και μία επιδημία εξανθηματικού τύφου αποδεκάτισαν τους πληθυσμούς των Σερρών, της Δράμας και της Καβάλας, από τον Αύγουστο του 1916 ως και τον Σεπτέμβριο του 1918.

Πηγή: Η εισαγωγή από το βιβλίο του Βασίλη Κ. Κάρτσιου, Η γενοκτονία του Ελληνισμού της Ανατολικής Μακεδονίας κατά την βουλγαρική κατοχή (1916-1918), εκδόσεις Ερωδιός.

ΝΟΣΤΙΜΟΝ ΗΜΑΡ. Η επιστοφή στην ΠΑΤΡΙΔΑ.

Τις τελευταίες μέρες γράφονται διάφορα για την επιστροφή των πολιτικών προσφύγων στην ΠΑΤΡΙΔΑ μας την Ελλάδα.
Συμπτωματικά θυμήθηκα το ανεπανάληπτο ΟΜΗΡΙΚΟ λεξικό του κ. Κοφινιώτη και συγκεκριμένα μια φοβερή ονομασία, την οποία την παρεξήγησα στην αρχή.... ΤΟ ΝΟΣΤΙΜΟΝ ΗΜΑΡ.

Δεν μιλάμε για εκατομύρια μετανάστες που βλέπουν την ελληνική σημαία και κλαίνε.

Αναφερόμαστε σε πολέμιους της πατρίδας μας.....

Το ερώτημα μου σε αυτές τις κυρίες και κυρίους που γράφουν για πολιτικούς πρόσφυγες και παιδωμαζώματα, είναι αν έχουν συνειδητοποίηση τη σημαίνει πατρίδα...

Θέλουν όμως όλοι να γυρίσουν στο νόστιμον ήμαρ παρόλο που πολέμησαν το νόστιμον ήμαρ;

Τα παιδιά τους και εγγόνια τους ποιά ΠΑΤΡΙΔΑ έχουν..

Ας αφήσουμε τα περι απώλειας ιθαγένειας κα εθνικότητας και τα παρελκόμενα.

Ποιά είναι η ΠΑΤΡΙΔΑ και ΣΗΜΑΙΑ τους εκεί που ΖΟΥΝ ΑΚΟΜΗ;

ΘΑ ΑΛΛΆΞΟΥΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΚΑΙ ΣΗΜΑΙΑ;;;

Είναι η Ελληνική;;

Στην ΟΥΣΙΑ. ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΝΟΣΤΙΜΟΝ ΗΜΑΡ.

Από το ΛΕΞΙΚΟΝΟΜΗΡΙΝΟΝ του κ. Ευαγγ. Κοφινιώτη σελ 232 (Εκδ.ΜΠΑΥΡΟΝ)
(το διάβασα το 1989, πολυτονικό)

Α."νοστέω μόνον μελ. νοστήσω,
προστίθεμαι ,... αόριστος νοστήση (νόστος)..

Β.Νόστιμος (νόστος), ο ανήκων εις τον νόστον.

α. περί ανθρώπων η επιστροφή, επάνοδος

β. ΝΟΣΤΙΜΟΝ ΗΜΑΡ
Η ημέρα επανόδου στην Πατρίδα

H έκφραση «Νόστιμον Ήμαρ» συναντάται στην Οδύσσεια του Ομήρου.
Είναι στον ένατο στίχο της ΑΆ Ραψωδίας, στο «Κάλεσμα της Μούσας…».

Εκεί, όπου περιγράφεται η περιπλάνηση του Οδυσσέα και των συντρόφων του,
οι οποίοι στερήθηκαν από τον Υπερίωνα Ήλιο την γλυκιά μέρα του γυρισμού,
το Νόστιμον Ήμαρ…

Η λέξη "νόστος" προέρχεται απο το ρήμα "νέομαι" που σημαίνει "φτάνω κάπου ευτυχώς " ,
η "γυρίζω πίσω στη πατρίδα μου" .

Το ουσιαστικό "νόστος" και κατ' επέκταση και το επίθετο "νόστιμος" ( π.χ. νόστιμον ήμαρ )
αναφέρεται στην "επιστροφή στη γενέθλια γή".

Η θεματολογία του νόστου είναι βαθειά αρχετυπική και διασώζεται, σε πολλές παραλλαγές.
Εμείς εδώ θα προτιμήσουμε εκείνη,

της " γλυκιάς επιστροφής στα χρόνια της αθωότητας",

στο "νοσταλγικό γυρισμό στην υπαρξιακή μας αυγή"

Βουλγαρική Κατοχή 1916-1918 στην Καβάλα

Εύγε!!!!!!!......
Ακούστε τι λέει ο ΆΝΘΡΩΠΟΣ,
Δεν θέλουμε να φορτώσουμε στα εγγόνια και στα δισέγγονά τους τα εγκλήματα!!! των προγόνων τους,
Δεν θέλουμε να βγάλουμε σκελετούς από την Ντουλάπα!!!!!
Αυτή είναι η Μακεδονία μας....
ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ ΣΤΗΝ  ΚΟΙΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΩΝ ΔΥΟ ΛΑΩΝ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ!!!!!!!

Τα Ιερά του ΘΕΟΥ ΔΙΟΝΥΣΟΥ στην χώρα των Ηδώνων

Στη χώρα των Ηδωνών, κατά τις μαρτυρίες αρχαίων συγγραφέων, υπήρχαν τα ακόλουθα ιερά:

α. Ιερό του θεού στο όρος Παγγαίο

Κατά τον Πλούταρχο το όνομα του το όρος το πήρε από τον Παγγαίο, που ήταν γιος του θεού Άρη και της Κριτοβούλης.
Στα ομηρικά χρόνια ονομαζόταν Νύσσα και αργότερα Καρμάνιο.
Οι πρώτοι κάτοικοι του ονομάζονταν Δερρίοπες,
από τα δέρματα που φορούσαν και ζούσαν με το ψάρεμα και το κυνήγι, σημειώνει ο Πλούταρχος.

Προφανώς κατάλοιπο αυτού του τρόπου ενδυμασίας των Δερριόπων
αποτελεί και η σκευή των δρώντων στο

Μοναστηράκι,
στη Νικήσιανη,
στην Καλή Βρύση,
στην Πετρούσα
και στους Πύργους κατά το τριήμερο 6-8 Ιανουαρίου.

Ο Ηρόδοτος αναφερόμενος σ' αυτό γράφει τα ακόλουθα :

«Ταύτας μεν δη τας πόλιας τας παραθαλάσσιας τε και Ελληνίδας εξ ευωνύμου χειρός απεργών παρεξήιε, έθνεα δε Θρηίκων των της χώρης οδόν εποιέετο τοσάδε,

Παίτοι ,
Κίκονες ,
Βίστονες ,
Σαπαίοι ,
Δερσαίοί,
Ήδωνες,
Σάτραι .

Τούτων αι μεν παρά θάλασσαν κατοικημένοι εν τήσι νηυσί είποντο.