H βουλγαρική εξεγέρση του Προφήτη Ηλία-Μεταμορφώσεως του Σωτήρος (Ilinden-Preobraschenie, Илинденско-Преображенско въстание ) του 1903.

Η  σημαία της επαναστατικής Επιτροπής
Μακεδονίας Αδριανούπολης
 του 1903 στο Λόζενγραντ,
Σαράντα Εκκλησίες Θράκη.

Η εξέγερση του Ίλιντεν-Πρεομπράζνιε, 

Προφήτη Ηλία-Μεταμόρφωσης Σωτήρος, 

Ilinden-Preobraschenie, 

Илинденско-Преображенско въстание.

Για την 20η Ιουλίου ημέρα εορτής του Προφήτου Ηλία και την

6η Αυγούστου εορτή Μεταμόρφωσης του Σωτήρος 

του έτους 1903

 η Βουλγαρική Επαναστατική Επιτροπή Μακεδονίας Αδριανούπολης 

από κοινού με την

 Ανώτατη Επιτροπή Μακεδονίας Αδριανούπολης γνωστή ως Βερχόβεν 

είχαν αποφασίσει εξέγερση με δυο εστίες.

Η μια στη Μακεδονία και συγκεκριμένα στο Βιλαέτι Μοναστηρίου και μια στο Βιλαέτι Αδριανούπολης στη Στράτζα.

Και η δυο με διαφορά λίγων ημερών.

Θεωρούμε ότι κακώς αναφέρεται ως εξέγερση μόνον του Ίλιντεν-Ήλιντεν 
γιατί δίνει την λανθασμένη εικόνα μια μόνο "μακεδονικής" εξέγερσης 

Η σημαία της εξέγερσης  του 1903
στη Θράκη
Ελευθερία η Θάνατος
Свобода или смърт

Επιπλέον κακώς αναφέρεται η ΕΜΕΟ-ΒΜΡΟ ως η υπεύθυνη για την εξέγερση.

Η οργάνωση ΕΜΕΟ-ΒΜΡΟ
 (Вътрешна македонска революционна организация)
είναι μεταγενέστερη της αρχικής 

Βουλγαρικής Επαναστατικής Επιτροπής Μακεδονίας και Ανδιανούπολης
(Вътрешна македоно-одринска революционна организация)

Τι σύνθημα και στα δυο κέντρα ήταν Ελευθερία η θάνατος.

Κωνσταντίνου Βακαλόπουλου

"Νεότερη Ιστορία της Μακεδονίας 

(1830-1912)"

(οι φωτογραφίες επιλογή Yauna)

Η Μακεδονία κατά την εξέγερση του Ίλιντεν.

Η ΕΜΕΟ-VMRO και η ληστεία στη Μακεδονία.

Η τσέτα του Μπόρις Σαράφωφ πυρπολώντας
και σέρνοντας άμαχους αιχμαλώτους

  Γεωργίου Μόδη.

"Ο ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ 

ΚΑΙ Η ΝΕΩΤΕΡΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ"

 ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ.

(οι φωτογραφίες επιλογή Yauna) 

Μετά τον Μακεδονικό Αγώνα (1904-1908).

Πολλοί φαντάζονται ότι  στη Μακεδονία σαρώσαμε τους Βουλγάρους γρήγορα-γρήγορα και ότι  σε λίγους μήνες χαλάσαμε εντατική δουλειά τους πολλών χρόνων.

Δεν είναι όμως αλήθεια. 

Αντιτάχτηκαν και αγωνίστηκαν οι Βούλγαροι με το συνηθισμένο τους πείσμα και την οργανωτική τους επίδοση. 

Και είχαν ρίξει βαθειές ρίζες σε πολλά μέρη. 

Έπιτελέσαμε όμως μεγάλη πρόοδο.

 Εκτός ίσως από την περιφέρεια Καστοριάς, όπου η απώλεια του Κώττα άφησε δυσαναπλήρωτο κενό, παντού  αλλού κάναμε άλματα.

Τα ελληνικά σώματα έφτασαν στα  πρόθυρα του Περλεπέ. Στην περιοχή Γευγελής-Δοϊράνης-Στρώμνιτσας μικρά σώματα από ντόπιους θαυματούργησαν και σχεδόν κυριάρχησαν.

Στην περιφέρεια Σερρών δεκαοχτώ-χωριά χάθηκαν οριστικά για τους Βουλγάρους, όπως γράφει η μυστική έκθεση Βουλγάρου διπλωμάτη.

Σωτήρης Ζήσης (1902-1989): ΈΝΑΣ Λαικός Ζωγράφος του Μακεδονικού Αγώνος .

Καπετάν Γαρέφης.

ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΛΑΟΥΡΔΑ

ΔΙΕΥΘΥΝΤΟΥ TOΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΜΕΛΕΤΩΝ 

ΤΗΣ ΧΕΡΣΟΝΗΣΟΥ TOΥ ΑΙΜΟΥ

1960

Ένα από τα πιο σημαντικά χαρακτηριστικά της εθνικής και πνευματικής μας ζωής τα τελευταία τούτα χρόνια είναι το ενδιαφέρον που έχει δημιουργηθή για τον Μακεδονικόν Αγώνα. 

Τα πολυάριθμα βιβλία που έχουν ήδη δημοσιευθή, τα αγάλματα και οι προτομές Μακεδονομάχων που έχουν στηθή σε όλη τη Μακεδονία και οι επιμνημόσυνες τελετές που γίνονται κάθε τόσο για πρόσωπα και επεισόδια του Αγώνος, όλα μαζί αποτελούν ένα ιδιαίτερο και βαθυσήμαντο χαρακτηριστικό της εποχής μας.

Εξωτερικά όλο αυτό το ενδιαφέρον φαίνεται να έχη δημιουργηθή ως αντίδρασις στις ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις των γειτονικών μας κομμουνιστικών κρατών που εδημιούργησαν ζήτημα Μακεδονίας, ενώ τέτοιο ζήτημα έπαψε πιά πριν από πολλά χρόνια να υπάρχη.

 Αλλά θα ήταν άδικο να εξηγούσαμε το ζωηρό αυτό ενδιαφέρον για τον Μακεδονικόν Αγώνα από την επιθυμία να ξαναθυμίσουμε στους γείτονές μας τους αγώνες που έγιναν για να διατηρηθή και να σωθή ο Ελληνισμός της Μακεδονίας.

Das byzantinische Kaiserreich und das hellenistische Erbe.

 Hans-Georg Beck

Byzantinische und neugriechische Philogogie

Universität München

 Die Bilder und die Textformatierungen 

sind unsere Auswahl (Yauna),
 und nicht im Text enthalten.

            

Das byzantinische Jahtrtausend

Ein entscheidender Schritt zum Verständnis des byzantinischen Reiches und all seiner Lebensäußerungen besteht darin, sich über die Tatsache klar zu werden, 

daß Byzanz 

keine Vor- oder Frühgeschichte kennt 

in dem Sinn, in dem dieses Begriffspaar für das westliche, vor allem das germanische Mittelalter Verwendung findet. 

Μακεδονική Γη: ΣΤΡΩΜΝΙΤΣΑ (bul.Стру̀мица).O Μακεδονικός Αγώνας, η Απελευθέρωση και ο Εκπατρισμός των κατοίκων της.

Ο Στρωμνιτσιώτης Γραικομάνος Μακεδονομάχος
Παντελής Παπαιωάννου
(Καπετάν Νικοτσάρας)

Ο εκπατρισμός, 

η μεγαλύτερη από τις συμφορές.

   (Εκάβη του Ευριπίδη).

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΜΠΟΝΗ

Μηνιαία Επιθεώρηση ΗΩΣ

1960 

(οι φωτογραφίες επιλογή Yauna)

Ως είναι γνωσχόν, πόθος διακαής των  Σλάβων ήτο και παραμένει η  έξοδος προς χό Αιγαίον.
Διά να φθάσουν όμως εις αυτό έπρεπε να προπαρασκευάσουν τον δρόμον επί δύο αξόνων με βάσιν έξορμήσεως την Σόφιαν. Οι άξονες ούτοι ήσαν:

α') άξων: Σόφια Νευροκόπι Δράμα Καβάλα και
β') άξων: Σόφια Στρώμνιτσα Δοϊράνη Θεσσαλονίκη.

Αμέσως μετά τό 1878 κατώρθωσαν να αποσπάσουν από την  Ορθοδοξίαν τα προς Β. της Στρωμνίτσης μέχρι βουλγαρικών συνόρων χωρία, ως και τά νοτίως του, Μπέλες μέχρι Θεσσαλονίκης της περιοχής του Άβρέτ Χισάρ, του σημερινού δηλαδή νομού Κιλκίς.

Ή συνέχεια του άξονος αυτού διεκόπτετο από τον Ελληνισμόν της Στρωμνίτσης, ο οποίος δεν ελύγισε και εμεινε διά τούς Βουλγάρους το άπαρτο κάστρο μέχρι του 1913,
 δια την πείσμονα δέ αύτήν αντίστασίν της, οι Βούλγαροι απεκάλουν την Στρώμνιτσαν «προκλέτα», δηλαδή κατηραμένην. 

Η Μακεδονία στις παραμονές του μακεδονικού αγώνα (1894-1904)

Ο Μακεδόνας επαναστάτης
Αθανάσιος Μπρούφας
(Παλαιοκρίμνι 1850 - Μορίχοβο 1896)

Κωνσταντίνου Βακαλόπουλου

"Νεότουρκοι και Μακεδονία 

(1908-1912)"

(οι φωτογραφίες επιλογή Yauna)

Ουσιαστική αφορμή για την μεταστροφή της επίσημης βουλγαρικής πολιτικής απέναντι στο μακεδονικό ζήτημα αποτέλεσε την εποχή αυτή η ίδρυση της Εσωτερικής Μακεδονικής Επαναστατικής Οργάνωσης στα 1893, της οποίας οι ιδρυτές, χωρίς να έχουν σχέδια για άμεση επανάσταση και αποβλέποντας στην κατάλληλη προετοιμασία του κινήματος, έθεσαν σα πρωταρχικό σκοπό την απελευθέρωση της Μακεδονίας από τους Τούρκους με το γνωστό σύνθημα
«η Μακεδονία για τους Μακεδόνες».

Τα ιδρυτικά μέλη της
Βουλγαρικής Επαναστατικής Επιτροπής Μακεδονίας Ανδριανούπολης
Български Македоно-Одрински революционни комитети
ή
Εσωτερικής Επαναστατικής Οργάνωσης Μακεδονίας Ανδιανούπολης
Вътрешната македоно-одринска революционна организация 

Η ιδέα της αυτονομίας της Μακεδονίας, που αποτελούσε μόνιμα βασικό στόχο της επίσημης βουλγαρικής πολιτικής μετά το 1878, μετουσιώθηκε από την κυβέρνηση Στόϊλωφ (1894-1899), η οποία απέβλεπε παράλληλα με την παραχώρηση νέων εκκλησιαστικών και εκπαιδευτικών προνομίων στον βουλγαρικό πληθυσμό του μακεδονικού χώρου, σε μια ενεργότερη επέμβαση στη Μακεδονία.

Σπουδαιότερο ρόλο προς την κατεύθυνση αυτή διαδραμάτισαν οι πολυάριθμοι Βουλγαρομακεδόνες, οι οποίοι κατείχαν καίριες θέσεις στον κρατικό μηχανισμό του βουλγαρικού κράτους, κυρίως όμως οι προσπάθειες της Ανώτατης Μακεδονικής Επιτροπής, η οποία επιδίωκε να θέσει κάτω από τον έλεγχό της ολόκληρη τη βουλγαρική κίνηση στη Μακεδονία.

Σγραγίς της Ανωτάτης Επιτροπής
Μακεδονίας Ανδριανούπολης,
ΒΕΡΧΟΒΕΝ Върховен

Σγραγίς της Μακεδοκής Κεντρικής
Επαναστατικής Επιτροπής της ΒΜΡΟ

Ενώ λοιπόν οι Βερχοβιστές επιζητούσαν την άμεση ενσωμάτωση της Μακεδονίας στη Βουλγαρία, η Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση (I.M.R.O.) στόχευε στην αυτονόμηση της Μακεδονίας.

Ήταν δηλαδή θέμα τακτικής,
αφού και οι δύο οργανώσεις είχαν σα τελικό σκοπό την προσάρτηση της Μακεδονίας στη Βουλγαρία.

Άμεση συνέπεια των νέων προσανατολισμών της βουλγαρικής εξωτερικής πολιτικής και της ρωσοβουλγαρικής προσέγγισης υπήρξε η άρση της άδειας λειτουργίας πολλών βουλγαρικών σχολείων της Μακεδονίας και της Θράκης στα 1894.

Τουρκοκρατούμενη Μακεδονία: Η εξέλιξη του Μακεδονικού Ζητήματος από την ίδρυση της Εξαρχίας ως το τέλος της Ανατολικής Κρίσης (1870—1878).

Το βόρειο τμήμα της Ελλάδος.
Lisle, Guillaume de, 1675-1726, 1708 

 Κωνσταντίνου Βακαλόπουλου

Η Μακεδονία  στα πλαίσια της Βαλκανικής Πολιτικής 

(1830-1986)

(οι φωτογραφίες επιλογή Yauna)

Στα 1870 η ίδρυση της βουλγαρικής Εξαρχίας έδωσε και τυπικά το σύνθημα για την έναρξη της σκληρής εθνικής διαπάλης στο μακεδονικό χώρο. 

Το σουλτανικό φιρμάνι
της Εξαρχίας.

Το δέκατο άρθρο του φιρμανιού της Εξαρχίας, το οποίο πρόβλεπε την επέκταση της δικαιοδοσίας του Βουλγάρου Εξάρχου σε περιοχές της οθωμανικής επικράτειας,
όπου τα 2/3 του πληθυσμού θεωρούνταν Βούλγαροι, 
υπήρξε η πιο επίμαχη διάταξη, επειδή διακανόνιζε το εκκλησιαστικό ζήτημα δημιουργώντας και υποδαυλίζοντας την ένταση των εθνικών ανταγωνισμών.

Στο άρθρο αυτό θα στηριχθούν στο εξής τα επιχειρήματα του βουλγαρικού στοιχείου της Μακεδονίας, ιδιαίτερα μετά το 1878, το οποίο θα διεκδικήσει επίμονα με αλλεπάλληλα υπομνήματα και επικαλούμενο την πληθυσμιακή υπεροχή του,
το διορισμό Βουλγάρων επισκόπων 
στη Στρώμνιτσα, 
στα Βελεσά, 
στο Νευροκόπι, 
στο Ιστίπ, 
στην Κότσανη και 
στο Κράτοβο.

Είναι οι Εθνικά Μακεδόνες Σλάβοι;

Χάρτης σλαβικών χωρών.

Krste Misirkov, Κρίστε Μισίρκωφ (1874-1926).

Ο Μισίρκωφ είναι για τα Σκόπια ότι για μας αντίστοιχα ο Ρήγας Φεραίος.
Προσπάθησε να πείσει τους σλαβόφωνους Μακεδόνες ότι εχουν μεν κοινή καταγωγή με τους Βουλγάρους είναι όμως διαφορετικοί λαοί.

Το 1903 μίλησε για απόσχιση από το βουλγαρικό έθνος και το ξεκίνημα ενός νέου έθνους, των "εθνικά Μακεδόνων".

Λέει χαρακτηριστικά:

Μακεδονικές Υποθέσεις,
За македонцките работи

"Ниiе требит да создадиме такво положеiн'е, да немат во Македониiа, ни бугарцки, ни србцки, ни грцки интереси, зашчо тамо немат бугари, срби и грци, а имат само македонци от словенцки происход и некоiи друзи македонцки народности.

Θα πρέπει να προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε μια τέτοια κατάσταση όπου δεν θα υπάρχουν σερβικά, ελληνικά ή βουλγαρικά συμφέροντα, διότι στη Μακεδονία δεν υπάρχουν Σέρβοι, Έλληνες η Βούλγαροι, αλλά μόνο Μακεδόνες σλαβικής καταγωγής και ορισμένες μακεδονικές εθνότητες."

Προσδιορίζοντας στο βιβλίο του "Μακεδονικές Υποθέσεις" το 1903 ποια είναι οι καταγωγή της νέας εθνότητας αναφέρει:

 Οι μακρινοί πρόγονοι μας , λοιπόν, βαπτιστήκαν με αυτό το όνομα (δηλ. Σλάβοι) την εποχή που ήρθαν σε επαφή με τους πολιτισμένους Ρωμαίους.

Το όνομα Σλάβος τότε χρησιμοποιόταν για να ξεχωρίζουν οι σλαβικές φυλές από τους Ρωμαίους και τους Γερμανούς.

....

Έτσι το πρώτο όνομα μας ήταν Σλάβοι, ήμασταν τότε οι Σλάβοι...

Ο κύριος λόγος που οι Βυζαντινοί μίλησαν για Σλάβους,  τους προγόνους μας,  ήταν διότι πολύ συχνά βρισκόταν σε πόλεμο μαζί τους.

("Μακεδονικές Υποθέσεις". Κρίστε Μισίρκωφ, Εκδόσεις Πετσίβα,Σελίδα. 147)..

Την τελευταία δεκαετία η κυβέρνηση των Σκοπίων σε μια πρώτη φάση εξελληνισμού ή αγγλιστί antiquization, αμφισβητεί την θέση αυτή του Μισίρκωφ ισχυριζόμενη ότι οι "εθνικά Μακεδόνες" δεν είναι τελικά Σλάβοι αλλά απόγονοι των αρχαίων Μακεδόνων και των Μακεδόνων των Ελληνιστικών και Βυζαντινών χρόνων.

Είναι μια θέση ή οποία θέτει υπό αμφισβήτηση την εικόνα της χώρας των Σκοπίων στη διεθνή επιστημονική κοινότητα, αφού η γλώσσα και ο πολιτισμός της θεωρούνται στοιχεία της Σλαβικής Ιστορίας και Σλαβικής Φιλολογίας.

Αντί εμείς οι Έλληνες Μακεδόνες να καλούμαστε να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε ελέφαντες και ότι ο αρχαίοι Μακεδόνες και ειδικά ο Φίλιππος Β΄ και ο Μέγας Αλέξανδρος 

αποτελούν κομμάτι της ελληνικής ιστορίας,θα πρέπει να αποδείξουν οι βόρειοι γείτονες ότι:

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΛΑΒΟΙ, 

και κακώς συμπεριλαμβάνεται η γλώσσα του στις σλαβικές γλώσσες

και οτι οι Βυζαντινοί τελικά δεν βρισκόταν, όπως αναφέρει ο Μισίρκωφ, 

σε πόλεμο με τους προγόνους τους, 

αλλά οι Βυζαντινοί ΗΤΑΝ ΠΡΟΓΟΝΟΙ τους.

Ποιοι ήταν λοιπόν οι Σλάβοι;

Οι κοιτίδα των Σλάβων. Σλαβικοί λαοί το 1125 μΧ

ΕΛΕΝΗ ΑΠ. ΣΤΕΡΓΙΟΠΟΥΛΟΥ

ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ 

ΤΜΗΜΑ ΣΛΑΒΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗ ΣΛАВΙКН ФΙΛΟΛΟΓΙΑ
H επιλογή κειμένων και εικόνων δική μας, Yauna.

Οι Σλάβοι σήμερα.

Ποιοι όμως είναι οι σλαβικοί λαοί; 

Μακεδονικός Αγώνας: Η Μακεδονία κατά την πρώιμη φάση του μακεδονικού αγώνα (1878-1893)

Ελληνικό Γυμνάσιο Μοναστηρίου
Το Γυμνάσιο Μοναστηρίου αντικατέστησε το προϋπάρχον
Ημιγυμνάσιο της πόλης,
το οποίο λειτουργούσε ως Λύκειο από το 1838,

Κωνσταντίνου Βακαλόπουλου

"Νεότουρκοι και Μακεδονία 

(1908-1912)"

(οι φωτογραφίες επιλογή Yauna)

Η χρονική περίοδος 1878-1893 που διαδέχεται το συνέδριο του Βερολίνου, είναι αναμφισβήτητα μια από τις πιο ταραγμένες και αποφασιστικές εποχές για την ιστορική εξέλιξη της Μακεδονίας.

Πολλοί είναι οι παράγοντες που επηρεάζουν το καθεστώς των χριστιανών κατοίκων της Μακεδονίας, οι οποίοι δέχονται άμεσα και έμμεσα τις επιπτώσεις του σφοδρού ανταγωνισμού των μεγάλων δυνάμεων και ιδιαίτερα των βαλκανικών.

Η μερική ή ολική σύμπτωση των εδαφικών διεκδικήσεων των βαλκανικών κρατών και σε προέκταση των ευρωπαϊκών χωρών στον μακεδονικό χώρο είχε σα συνέπεια την όξυνση του φανατισμού των πολιτικών προπαγανδών ιδιαίτερα στον εκπαιδευτικό και στον εκκλησιαστικό τομέα.

Σημαντική εξίσου επίδραση στη διαμόρφωση του πολιτικού αυτού κλίματος ασκούσε και ο τουρκικός παράγοντας, που προσπαθώντας να διατηρήσει το status quo, ακολουθούσε συνειδητά συγκεχυμένη και αντιφατική πολιτική, η οποία αποσκοπούσε γενικότερα στη διαίρεση και διάσπαση των διαφόρων μικρών ή μεγάλων ομοιογενών ομάδων της Μακεδονίας, στην αναζωπύρωση των εθνικών τους ανταγωνισμών και γενικότερα στην εξασθένιση του ελληνικού πληθυσμιακού στοιχείου.

Η χρονική περίοδος 1878-1893/94 σημαδεύεται από το συνέδριο του Βερολίνου,
τη δημιουργία της αυτόνομης βουλγαρικής ηγεμονίας (1878), 
την ίδρυση της Εσωτερικής Μακεδονικής Επαναστατικής Οργάνωσης (I.M.R.O.) στα 1893 και
την πτώση της κυβέρνησης Σταμπούλωφ τον Μάρτιο του 1894 οπότε αρχίζει να μεταβάλλεται ριζικά η δομή της βουλγαρικής δραστηριότητας στο μακεδονικό χώρο.

Χάρτης εξάπλωσης της Βουλγαρικής Εξαρχίας

Ως προς την εθνολογική σύνθεση της γεωγραφικής αυτής περιοχής είναι δυνατό να παρατηρήσει κανείς ότι, ενώ το συντριπτικό πσοστό του σλαβόφωνου πληθυσμού της βόρειας ζώνης είχε προσχωρήσει στα 1870 στη βουλγαρική Εξαρχία και είχε αποκτήσει βουλγαρική εθνική συνείδηση, η νότια ζώνη αποτελούνταν από αμιγείς ελληνικούς πληθυσμούς.

Makedonisch-Byzantinisches Erbe: Schätze des Hellenismus und der Orthodoxie in Drama.

Makedonien, Philippi basilica

Präfektur von Drama

Die Mazedonische Erde wurde stark mit dem Reich der Mazedonier und der Orthodoxie, 

dank der bedeutenden antiken Stadt “Filippi“ und dem historischen Kloster von “ Ikosifinissa”, verbunden. 

Griechichortodoxe Kloster Ikosifinissa.

Auf seiner Reise überquert man den südöstlichen Teil von Drama, eines der am dichtesten besiedelten Gebiete, um den wichtigen archäologischen Platz kennen zu lernen und dann fährt man auch nach Pagäo, um das Kloster mit dem wundertätigen Heiligenbild der Jungfrau Maria zu besuchen.

Danach schlägt man die Richtung nach “Choristi“ ein, nur 5 km von Drama. Der Name von Choristi wurde durch einen Fluss, der die Siedlung mit seinem Wasser teilte, genommen. 

Es geht um eine Kleinstadt mit spiritueller Tradition, wie die Einrichtung des musikalischen und dramatischen Vereins “Mazedonien Wiedergeburt” (1906) beweist, die eng mit dem wirtschaftlichen Aufschwung am Ende des vergangenen Jahrhunderts, dank des Tabakanbaus und –Handels, verbunden ist. 

Aufgrund ihrer nationalen Aktion im “Kampf von Mazedonien” wurden die Bewohner während der Besetzung sowohl 1916- 1918, als auch 1941- 1944 heftig konfrontiert.

Das Zeitalter des Hellenismus (360—30 v. Chr.) und der panhellenischer Führer König Philipp II. von Makedonien.

Der Makedonischer Hegemon Philipp II

Die Geschichte Makedoniens ist Geschichte Griechenlands.

Makedonien ist nicht nur griechisch,
 sondern Makedonien ist.... Griechenland.

Hermann Bengston

GRIECHISCHE GESCHICHTE

Von den Anfängen bis in die Römische Kaiserzeit.

Verlag C.H. Beck

 Die Bilder und die Textformatierungen 

sind unsere Auswahl (Yauna),
 und nicht im Text enthalten.

GRIECHISCHE GESCHICHTE

Τουρκοκρατούμενη Μακεδονία: Ο Ελληνο-βουλγαρικός εκπαιδευτικός και εκκλησιαστικός ανταγωνισμός

Χάρτης Χριστιανικών σχολείων και εκκλησιών το 1903
 στην Ιστορική Μακεδονία (Βιλαέτι Θεσσαλονίκης).
Η Ελληνική και η Βουλγαρική παιδεία.
Η βουλγαρική έχει παρουσία 25 χρόνια, η ελληνική 25 αιώνες.
Συλλογή Μαζαράκη, Ιστορία του Ελληνικού Έθνους

 Γεωργίου Μόδη.

"Ο ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ 

ΚΑΙ ΝΕΟΤΕΡΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ"

 ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ.

(οι φωτογραφίες επιλογή Yauna)

Στο τοπικά γλωσσικό ιδίωμα, όπου κρεμάστηκαν οι Βούλγαροι και κρέμασαν τις ελπίδες και όλους  τους νόμους και προφήτες, βρήκαν αντίπαλους τους Σέρβους. 

΄Εχουν και αυτοί  κάποια γλωσσική συγγένεια μακρινότερη.
 ’Έχουν κοινή όμως την «οικογενειακή εορτή» (σλάβα η σλούσμπα), που είναι άγνωστη στη Βουλγαρία.

Δεν κατάφεραν όμως μεγάλα πράγματα στην πραγματική Μακεδονία παρ’ όλες τις προσπάθειες, την προπαγάνδα, τις οικονομικές θυσίες. Στο Μοναστήρι π.χ. μετριόνταν οι Σέρβοι στα δάχτυλα. Ο ένας μάλιστα ήταν καθαρής ηπειρωτικής κατωγωγής (Πανταζίεβιτς) και ο άλλος Αλβανόφωνος (Λεσναροβίκ).

Δεν σημείωσαν μεγαλύτερη πρόοδο στη Γευγελή, τη Στρώμνιτσα και τις Σέρρες, όπου επίσης ίδρυσαν σχολείο.
Επιχείρησαν να ιδρύσουν σχολείο και στη Φλώρινα το 1898, μα δεν βρήκαν οπαδό, παρά μόνον ένα Βούλγαρο, όπως γράφει στα απομνημονεύματά του ο Λάκης Πίρζας.

Μακεδονικός Αγώνας.Σλαβόφωνοι Μακεδονομάχοι: Ο Καπετάν ΤΣΟΤΣΟΣ ή ΤΣΩΤΣΟΣ (Βέσκος ή Μπαχοβίτης)

Οι Μακεδονομάχοι
 Χρήστος Καραπάνος
 και Χρήστος Τσώτσος (Τσότσος)

 Γεωργίου Μόδη.

"Ο ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ 

ΚΑΙ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΑΡΧΗΓΟΙ"

 ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ.

(οι φωτογραφίες επιλογή Yauna)

Αρχηγός του πατέρα του και των θείων του!

Ήταν δηλ. αρχηγός μικρού σώματος απ’ τον πατέρα του, τους θείους του και τ αδέλφια και εξαδέλφια του.

Ο πατέρας του Χρίστος Βέσκος είχε περάσει τα 70!

Δεν ήταν πολύ νεώτερος ο ένας τουλάχιστον θείος του. Είχε αναγκασθεί όλη η οικογένεια να πάρη τα βουνά εξ αιτίας των Τούρκων και των ανοησιών των.

Δεν εχρειάσθηκε βέβαια να πάη πολύ μακρυά.

Πάνω απ' το χωριό τους, το θρυλικό Μπάχοβο (τώρα ΙΙρομάχους), υψώνονται άγρια, δασωμένα άλπικα τα βουνά, που χωρίζουν την Καρατζόβα (Άλμωπίαν) απ' το Μορίχοβο και την Ελλάδα απ΄ την Γιουγκοσλαβία.

Στα χρόνια της τουρκοκρατίας εχώριζαν επίσης το βιλαέτι Θεσσαλονίκης απ’ το βιλαέτι Μοναστηριού. Εκεί επάνω έσπασε το βουλγαρογερμανικό μέτωπο τον Σεπτέμβριο του 1918 και έγινε η αρχή του τέλους του πρώτου ευρωπαικού πολέμου.

Οι κομιτατζήδες βρήκαν το μικρό οικογενειακό σώμα στα βουνά.

 Ο Τσότσος πήγε μαζί τους, αφού δεν μπορούσε να κάμη και αλλιώς.

Εμπρός γκρεμός, οι Τούρκοι, πίσω ρέμα, οι κομιτατζήδες.

Εφρόντισε μόνο να μείνη παράμερα, στη σκιά, απομονωμένος και λησμονημένος σύμφωνα με τη τακτική του «λάθε βιώσας».

Μία ήταν η προσπάθειά του' να μη πάθη τίποτε το χωριό, πράγμα που και επέτυχε.

Άλλα τον Αύγουστο του 1904 πάμπολλοι φουσάτοι και αγριεμένοι κομιτατζήδες με αρχηγούς τον Καρατάσο, τον Χατζή, τον Κιόρη εκύκλωσαν το Μπάχοβο και συγκέντρωσαν όλους τους χωρικούς στο σπίτι του εφημερίου Παπαδημήτρη Οικονόμου.

Πήραν τον λόγο οι τρεις βοιβοδάδες και επρόβαλαν όλοι μια και τελεσιγραφική απαίτησι  να πάψη το χωριό ν΄ αναγνωρίζη τον Ελληνα μητροπολίτη «Μογλενών και Φλωρίνης», που είχε την έδρα του στη μακρυνή Φλώρινα,

και να γίνη σχισματικό,

αφού οι Βούλγαροι αγωνίζονταν για την «λευτεριά» και είχε το χωριό μητρική του γλώσσα το τοπικό σλαβόφωνο ιδίωμα.

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ H ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗ ΕΞΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΟΙ "ΕΘΝΙΚΑ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ".

Ο Μέγας Αλέξανδρος
στην Ελληνική Παράδοση,
Φώτης Κόντογλου.

by Yaunatakabara

Η Βουλγαρική Αναγέννηση στη Μακεδονία 
η εθνική ταυτότητα των κομιτατζήδων,
ο κληρονομικός ανθελληνισμός και η περίπτωση της Έδεσσας.

Η αναζήτηση της εθνικής ταυτότητας από τον 18ο αιώνα ως σήμερα. 

"Δεν είμαστε ούτε Έλληνες ούτε Βούλγαροι ούτε Σέρβοι είμαστε εθνικά Μακεδόνες."

  

"Καταλαβαίνω τον κόσμο ως ένα πεδίο ανταγωνισμού των πολιτισμών μεταξύ των εθνών"

"Аз разбирам света, единствено като поле за културно съревнование между народите"

Χάρτης Χριστιανικών σχολείων και εκκλησιών το 1903
 στην Ιστορική Μακεδονία (Βιλαέτι Θεσσαλονίκης).
Η Ελληνική και η Βουλγαρική παιδεία.
Η βουλγαρική έχει παρουσία 25 χρόνια, η ελληνική 25 αιώνες.
Συλλογή Μαζαράκη, Ιστορία του Ελληνικού Έθνους

φέρεται να είπε ο κοινός "ήρωας" των Βουλγάρων και Σκοπιανών Γκότσε Ντέλτσεφ.

Σε πρόσφατη δημοσίευση η ΜΙΤ δημοσίευσε το πρόγραμμα pantheon τις 10 διασημότερες προσωπικότητες των τελευταίων 6.οοο χρόνων.  

Δεν θα σταθούμε στα κριτήρια επιλογής, αυτό που θέλουμε να τονίσουμε η αξία του ελληνικού πνεύματος, του ελληνικού πολιτισμού.

Γιατί οι Μακεδόνες Αριστοτέλης και Μέγας Αλέξανδρος όπως και οι Πλάτων, Σωκράτης, Πυθαγόρας και Όμηρος είναι αντιπρόσωποι ενός και μοναδικού πολιτισμού του ελληνικού.

 Οι Έλληνες Φιλόσοφοι:
Όμηρος, Θουκιδίδης, Αριστοτέλης, Πλάτων, Πλούταρχος
 σε Αγιογραφία.

Εμείς οι Έλληνες Μακεδόνες είμαστε περήφανοι για την διάκριση αυτή και θεωρούμε ότι ο Αριστοτέλης και ο Πλάτων ανήκαν σε ΕΝΑΝ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟ, στον ελληνικό πολιτισμό μας και πιστεύουμε ότι ο σύγχρονος είναι συνέχεια του αρχαίου ελληνικού και βυζαντινού.

Σε ποιον πολιτισμό, σε ποια κουλτούρα ανήκει ο Γκότσε Ντέλτσεφ και τι εθνικότητα είχε και πως φανταζοταν τον ανταγωνισμό  θα δούμε παρακάτω.

Η κατάσταση των εθνοτήτων πριν και μετά την Εξαρχία.

 

Τα έθνη στα Βαλκάνια κατά Carl Sax (1877):
Σερβοκροάτες, Βούλγαροι, Έλληνες, Σκιπετάροι, Τούρκοι,
ούτε ίχνος "εθνικά Μακεδόνων".

Μακεδόνες Άγιοι: Άγιος Δαμασκηνός ο Στουδίτης, Επίσκοπος Λητής και Ρεντίνης (1558-1574)

Ὁ Ἅγιος Δαμασκηνὸς ὁ Στουδίτης 
Ἐπίσκοπος Λητῆς καὶ Ρεντίνης (1558-1574)

Στην προηγούμενη μας ανάρτησή μας παρουσιάσαμε το έργο του Κ. Σάθα:

 Βιογραφίαι των εν τοις γράμμασι διαλαμψάντων Ελλήνων από της καταλύσεως της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μέχρι της Ελληνικής Εθνεγερσίας  1453-1821


Ένας από τους σημαντικότερους αυτούς λογίους ήταν ο   Άγιος Δαμασκηνός ο Στουδίτης την βιογραφία του θα την βρείτε στη σελίδα 163 του sribd αρχείου.

Τα έργα του Μακεδόνα αυτού λογίου συμπεριλήφθηκαν στα λεγόμενα Δαμασκηνάρια (βουλγ. Дамаскините), τα έπαιξαν καταλυτικό ρόλο στη Βουλγαρική Αναγέννηση (βουλγ.Българско възраждане) και στην διαμόρφωση της νεοβουλγαρικής γλώσσας.

Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου

Ιερά Μητρόπολις Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου

Ἐκκλησιαστική  Παρέμβαση
(οι φωτογραφίες  επιλογές Yauna)

Ὁ ἅγιος Μητροπολίτης Ναυπάκτου καί Ἄρτης 

Δαμασκηνός Γ΄ ὁ Στουδίτης

Πρόσφατα, τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, μέ ἐνέργειες τοῦ Μητροπολίτου Λαγκαδᾶ κ. Ἰωάννου, κατέταξε στό ἁγιολόγιο τῆς Ἐκκλησίας τόν Ἐπίσκοπο Λητῆς καί Ρεντίνης καί μετέπειτα Μητροπολίτη Ναυπάκτου καί Ἄρτης Δαμασκηνό τόν Στουδίτη.

Καθιερώθηκε νά τιμᾶται ἡ μνήμη του κάθε χρόνο τήν 27η Νοεμβρίου, ἡμέρα τῆς κοιμήσεώς του.

Συμμετέχει καί ἡ Ἱερά Μητρόπολή μας στόν ἑορτασμό αὐτόν, γι' αὐτό καί χθές τελέσαμε στόν Μητροπολιτικό Ναό τοῦ Ἁγίου Δημητρίου τῆς πόλεώς μας πανηγυρικό Ἀρχιερατικό Ἑσπερινό μέ Ἀρτοκλασία καί σήμερα τό πρωΐ πανηγυρική ἀρχιερατική θεία Λειτουργία πρός τήν τιμήν καί μνήμην τοῦ ἁγίου αὐτοῦ Ἱεράχου.Σήμερα, ἀνήμερα τῆς ἑορτῆς του, διοργανώσαμε αὐτήν τήν ἑσπερίδα στήν ὁποία θά ἀναφερθῶ στά βιογραφικά σημεῖα τῆς ζωῆς του, ὁ δέ π. Θωμᾶς Βαμβίνης θά σᾶς κάνη μιά παρουσίαση τοῦ βασικοῦ βιβλίου του «Θησαυρός».

Γιά τό πρόσωπο καί τό ἔργο τοῦ Δαμασκηνοῦ Γ΄ Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἄρτης ἔχουν γραφῆ διάφορα κείμενα, τά ὁποῖα εἶναι καρποί ἔρευνας καί τά ὁποῖα ἔχω ὑπ' ὄψη μου γιά τήν παρουσίαση τοῦ θέματός μου.

Πρόκειται γιά εἰσηγήσεις πού ἔγιναν στήν Ἱερά Μητρόπολη Λαγκαδᾶ τήν Κυριακή 31-5-2013, ἀπό τόν Ἀρχιμανδρίτη π. Εἰρηναῖο Δεληδῆμο μέ θέμα
«Πτυχές ἀπό τήν προσωπικότητα καί τό ἔργο τοῦ Δαμασκηνοῦ Στουδίτου», τόν Πρωτοπρ. π. Ἀθανάσιο Γκατζιγκά μέ θέμα «Βιογραφία τοῦ Λητῆς καί Ρεντίνης Δαμασκηνοῦ τοῦ Στουδίτου» καί τόν κ. Κωνσταντῖνο Νιχωρίτη μέ θέμα «Τά Δαμασκηνάρια καί ἡ ἐπίδρασή τους στόν Σλαβικό κόσμο».