Μακεδονικός Αγώνας. Σλαβόφωνοι Μακεδονομάχοι: Ο Γκόνος Γιώτας ή Γιαννιτσιώτης

Μακεδονομάχοι Γκόνος και Ματόπουλος

Makedonischer Freiheitskampf-Makedonische Freiheitskämpfer.

Gonos Giotas

(Notiz Yauna: 
Gonos war ein slavophoner griechisch-makedonicher Freiheitskämpfer.

Er war wie viele andere Makedonier,  der griechiechen Sprache nicht mächtig.

Im Sumpfkampf in Giannitsa war er ein bedeutsamer Führer und Schlüsselfigur im Kampf gegen die bulgarischen Komitatji.)

του Γεωργίου Μόδη.

" ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ 

ΚΑΙ   

ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΑΡΧΗΓΟΙ"

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ
(οι φωτογραφίες  επιλογές Yauna) 

Γκόνος Γιώτας: Επιβλητική μορφή. 

Λιγόλογος, σοβαρός, αξιοπρεπής, ήταν γεννημένος αρχηγός καί σωστός άνδρας.
Μέ την πρώτη ματιά σου έδινε την έντύπωσι ότι μπορούσες απόλυτα νά βασισθής επάνω του.
Ό στρατηγός Κάκκαβος, πού είχε τότε την όλη διεύθυνσι στην περιφέρεια Γιαννιτσών, τον ώνόμασε «τό στοιχειό» τής λίμνης.

 Ό Βάλτος ήταν πραγματικά τό σπίτι και το βασίλειό του. 

Μακεδονικός Αγώνας: Εθνικές διεκδικήσεις, συγκρούσεις και εξελίξεις στη Μακεδονία, 1870-1912.

Μακεδόνας εκδικητής

 ΕΘΝΙΚΕΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ, ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, 1870-1912

Βασίλειος  K. Γούναρης

Καθηγητής στον Τομέα Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας, 

Λαογραφίας και Kοινωνικής Ανθρωπολογίας
ΙΔΡΥΜΑ  ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ
(οι φωτογραφίες  επιλογές Yauna)

Με το πρώτο άρθρο του Σουλτανικού Φιρμανίου της 27ης Φεβρουαρίου (π.η.) 1870 ιδρύθηκε, εν αγνοία του Πατριαρχείου, η Βουλγαρική Εξαρχία.

Από τις 13 εκκλησιαστικές επαρχίες που πέρασαν στην ευθύνη της, μόνο η Μητρόπολη Βελεσών θα μπορούσε τυπικά να χαρακτηρισθεί ως μακεδονική.

Όμως, σύμφωνα με το δέκατο άρθρο του φιρμανίου, στην Εξαρχία μπορούσαν να προσχωρήσουν κι άλλες μητροπόλεις, εφόσον το ζητούσαν τουλάχιστον τα 2/3 του ποιμνίου τους.

Το φιρμάνι αυτό θεωρείται ως η ληξιαρχική πράξη γεννήσεως του Μακεδονικού Ζητήματος, αλλά δεν είναι. 

Μακεδονικός Αγώνας, Makedonikos Agonas, Makedonischer Freiheitskampf.

Makedonischer Freiheitskämpfer 

Nationale Ansprüche, 

Konflikte und

Entwicklungen

 in Makedonien, 1870-1912.
(Εθνικές διεκδικήσεις, 
συγκρούσεις και εξελίξεις στη Μακεδονία, 1870-1912.)

Vasilis K. Gounaris

Professor in der Abteilung für

 Neuere und Neueste Geschichte,

 Folklore, und Sozialanthropologie

(die Photos sind Auswahl von Yauna) 

1.  Vom bulgarischen Exarchat bis zur bulgarischen Autonomie

Kraft des ersten Artikels des Firmans des Sultans vom 27. Februar (nach dem alten Kalender) 1870 wurde ohne Wissen des Patriarchats das bulgarische Exarchat gegründet. 

Von den 13 Kirchenprovinzen, die in seine Verantwortung übergingen, konnte man nur die Metropolis von Velesa rein formell als makedonisch bezeichnen. 
Doch gemäß  dem zehnten Artikel des Firmans konnten auch andere Metropoleis dem Exarchat beitreten, wenn dies mindestens zwei Drittel ihrer Gemeindemitglieder wünschten.

Dieser Firman gilt als die Geburtsurkunde der Makedonischen Frage, was jedoch nicht zutrifft. 

Η παιδεία στην τουρκοκρατούμενη Μακεδονία: Τα σχολεία του Βώλακα Δράμας.

Βώλακας. Άρμεν Κούπτσιος

του Ευάγγελου Γ. Καρσανίδη 

Σχολικού Συμβούλου ε.τ.

Η εκπαίδευση στις επαρχίες Δράμας & Ζιχνών
κατά την Τουρκοκρατία
(σελ. 318-320)

(οι φωτογραφίες  επιλογές Yauna)

Ο Βώλακας βρίσκεται στο βορειότερο τμήμα του καζά Δράμας, στις βόρειες πλαγιές του Φαλακρού όρους

με σλαβόφωνο πληθυσμό

και απέχει 36 χμ. από τη Δράμα.

Αποτέλεσε ένα από τα κυριότερα πεδία της βουλγαρικής διείσδυσης στη Μητρόπολη Δράμας. Ο πληθυσμός του χωριού ήταν μοιρασμένος μεταξύ των Πατριαρχικών και των Εξαρχικών.

Η παιδεία στην τουρκοκρατούμενη Μακεδονία: Τα σχολεία της Πετρούσας Δράμας.

Πετρούσα Δράμας: Η εκπαίδευση από 1840-1913

του Ευάγγελου Γ. Καρσανίδη
Σχολικού Συμβούλου ε.τ.
Η εκπαίδευση στις επαρχίες 
Δράμας & Ζιχνών κατά την Τουρκοκρατία
(σελ. 288-294)
 (οι φωτογραφίες  επιλογές Yauna)

Σε μικρή απόσταση βορειοδυτικά της Δράμας και δεξιά του οδικού άξονα
Δραμας - Κάτω Νευροκοπίου βρίσκεται το χωριό
Πετρούσα ή Πλεύνα στους πρόποδες του Φαλακρού όρους (Μποζνταγ).

Το χωριό στα 1885 είχε συνολικά 1.500 κατοίκους,

από τους οποίους οι 350 ορθόδοξοι σλαβόφωνοι Έλληνες
και οι 1.150 Βούλγαροι σχισματικοί που είχαν προσχωρήσει στο βουλγαρικό Σχίσμα,
οι περισσότεροι τρομοκρατημένοι από τους κομιτατζήδες.

Η παιδεία στην τουρκοκρατούμενη Μακεδονία: Τα σχολεία του Μοναστηρακίου Δράμας.

Τα Σχολεία του Μοναστηρακίου Δράμας κατά την Τουρκοκρατία (1876-1913)
 μέσα από τα άγνωστα έγγραφα του Ιστορικού Αρχείου 
του Υπουργείου Εξωτερικών

Του Ευάγγελου Γ. Καρσανίδη, 

Σχολικού Συμβούλου ε.τ.
Η εκπαίδευση στις επαρχίες 
Δράμας & Ζιχνών κατά την Τουρκοκρατία
(σελ. 309-311)

Το Μοναστηράκι ή Δράνοβον1, όπως ήταν γνωστό το χωριό στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, διοικητικά υπαγόταν στον καζά (επαρχία) της Δράμας του σαντζακίου (νομού) Δράμας και εκκλησιαστικά στη δικαιοδοσία της Μητρόπολης Δράμας και Ζιχνών·
 ένα χωριό που στα 1877 έχει
«μικτόν πληθυσμόν εκ χριστιανών και Τούρκων αριθμούντων 500 ψυχάς και απέχει της Δράμας ημίσειαν μόνον ώραν»2.

Η παιδεία στην τουρκοκρατούμενη Μακεδονία: Τα σχολεία των Πύργων Δράμας.

Τα σχολεία των Πύργων Δράμας κατά την Τουρκοκρατία 

Μέσα από τα Αρχεία του Υπουργείου Εξωτερικών

Του Ευάγγελου Γ. Καρσανίδη

Σχολικού Συμβούλου ε.τ.
Η εκπαίδευση στις επαρχίες 
Δράμας & Ζιχνών κατά την Τουρκοκρατία
(σελ. 314-317)

Σε απόσταση 21χμ. βορειοδυτικά της Δράμας και μεταξύ Πλεύνας (Πετρούσας) και Βώλακα βρίσκονται οι Πύργοι ή Μπομπλήτσι 1, όπως ήταν γενικότερα γνωστό το χωριό στα χρόνια της Τουρκοκρατίας· ένα χωριό που ανήκε στον καζά (επαρχία) Δράμας και υπαγόταν στην εκκλησιαστική δικαιοδοσία της μητρόπολης Δράμας.

 Το τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα, σύμφωνα με έναν στατιστικό πίνακα της περιφέρειας του Υποπροξενείου Καβάλας, που υπέβαλε ο υποπρόξενος Α. Τσιμπουράκης στο Υπουργείο Εξωτερικών,
 οι Πύργοι, το 1885, αριθμούσαν 225 κατοίκους,
από τους οποίους
οι 125 ήταν Οθωμανοί και 
οι 100 Έλληνες ορθόδοξοι χριστιανοί. 2

Η παιδεία στην τουρκοκρατούμενη Μακεδονία: Οι Έλληνες δάσκαλοι και τα σχολεία στα χρόνια της τουρκοκρατίας κράτησαν τον ελληνισμό στην Προσοτσάνη

Του Βασ. Κ. Πασχαλίδη

Εφημερίδα Πρωινός Τύπος Δράμας

Η Προσοτσάνη στα χρόνια της Τουρκοκρατίας είχε μεταβληθεί σε απόρθητο φρούριο στις επιδρομές που είχαν πολλαπλασιαστεί στο έπακρον και δεν είχαν κανένα αποτέλεσμα.

Είχαν αναπτυχθεί οι ληστρικές επιδρομές των Βουλγάρων πρώτον γιατί δεν υπήρχε η εξουσία του Βυζαντίου και οι τακτικές επιθεωρήσεις του Βυζαντίου στρατού στα βουλγαρικά εδάφη και ήταν υποχρεωμένα από αυτήν την κατάσταση οι Βούλγαροι να παραμένουν στα εδάφη και δεύτερον γιατί εκτός του ότι είχε εκλείψει στα χρόνια της τουρκοκρατίας η παρουσία του βυζαντινού στρατού και υπήρχε η κρυφή υποστήριξη της τουρκικής διοίκησης.

Η Βουλγάρικη Εξαρχία και ο Μακεδονικός Αγώνας στη Πετρούσα Πλεύνα Δράμας.

Ο ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ ΕΝ ΠΕΤΡΟΥΣΗ (ΠΛΕΥΝΑ)

Πετρούσα Πλεύνα Плевня 

Αντίστοιχη ανάρτηση:

 Πετρούσα Δράμας: 

Η μεγάλη απάτη της Εξαρχίας ή πως Μακεδόνες χωρίς να το αντιληφθούν έγιναν Βούλγαροι.

Πετρούσα-Πλεύνα 1912

Πηγή: 

Κέντρο Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ανατολικής Μακεδονίας

Βουλγαρική  wikipedia Πετρούσα Πλεύνα Плевня 

petroussa-valavanis

(οι φωτογραφίες  επιλογές Yauna)

Ολίγα μόνον έτη προ του Βουλγαρικού σχίσματος, ήτοι προ του έτους 1872, έκανε την εμφάνισίν της η Βουλγαρική προπαγάνδα μεταξύ των κατοίκων του χωρίου Πετρούσα (τότε Πλεύνα) οι οποίοι όλοι ανεξαιρέτως ήταν Έλληνες.

Πρώτοι δε εκ των κατοίκων του χωρίου, 

οι Χατζήολου Πέτρος
 και Τσεγγενέολου Δημήτριος γαμβρός του πρώτου,

Μνήμη μιας άλλης γενοκτονίας…των Μακεδόνων

αναδημοσίευση από τη olympiada.
Σχετική ανάρτηση δική μου  Χωριστή -Τσατάλτζα : Μαρτυρική Κωμόπολη
και Μακεδόνες Όμηροι από το Νέο Σούλι Σερρών στην Βουλγαρία (1916-1918).

«της Βουλγαρίας τα βουνά

θεέμ΄χαμήλωσέ τα,

να δούμε τα Ελληνόπουλα

και πάλι ψήλωσέ τα…»

(τραγούδι Χωριστής Δράμας)

Στην Ελλάδα ο μέσος πολίτης αγνοεί πολλά από την πρόσφατη ιστορία γι΄ αυτό ελάχιστοι γνωρίζουν όσα υπέφερε ο πληθυσμός της Ανατολικής Μακεδονίας στις Βουλγαρικές κατοχές
που είχαν σαν αποτέλεσμα και την μετοίκηση πληθυσμών στη Θεσσαλονίκη κι΄ έτσι εξηγείται π.χ. το γεγονός ότι το 15% του πληθυσμού της κατάγεται από το Ν. Σερρών .

Επιγραμματικά επισημαίνω ότι η Βουλγαρία ήθελε διέξοδο στο Αιγαίο κι΄ έτσι κάθε φορά που καταλάμβανε την Ανατολική Μακεδονία προσπαθούσε,με μεθόδους που είχαν χαρακτηριστικά γενοκτονίας, να αλλοιώσει την πληθυσμιακή σύνθεση.

Την περίοδο 1916-1918 οι Βουλγαρικές αρχές στρατολόγησαν  βίαια σχεδόν όλους τους ΄Ελληνες άντρες από πόλεις καιχωριά της Ανατολικής Μακεδονίας και τους μετέφεραν στα βάθη της Βουλγαρίας για να στρώνουν σιδηροδρομικές γραμμές η να δουλεύουν σε ορυχεία
όπου από ασιτία, κακουχίες κλπ. πέθαναν σε δύο χρόνια σχεδόν οι μισοί.

Ταυτόχρονα καταπίεζαν επιλεκτικά τους ΄Έλληνες για να αναγκασθούν να φύγουν απότην περιοχή κι΄έτσι η πόλη των Σερρών όταν άρχισε η Βουλγαρική κατοχή είχε περίπου 35.000 κατοίκους αλλά μέχρι να φύγουν οι Βούλγαροι τον Οκτώβριο του 1918 απόμειναν μόνο 5.800.

Τον Ιανουάριο του 1919 διασσυμαχική ανακριτική επιτροπή που ερεύνησε το θέμα υπέβαλλε έκθεση που αναφέρει επί λέξει:

«Είμαστε βέβαιοι ότι η Βουλγαρία είχε ένα συγκεκριμένο στόχο:

την καταστροφή
του ορθόδοξου Ελληνικού πληθυσμού
της Ανατολικής Μακεδονίας…»

Αυτή την έκθεση, που εξέδωσε το 2008 το Ιστορικό και Λογοτεχνικό Αρχείο Καβάλας,παρουσιάζουν στις 11-5-11 σε εκδήλωση στην Αθήνα η Ομοσπονδία Σερραϊκών πολιτιστικών σωματείων Θεσ/νίκης, η Παμμακεδονική συνομοσπονδία,, η «εταιρία μελέτης-έρευνας ιστορίας Σερρών» και άλλοι φορείς με στόχο να καθιερωθεί ημέρα μνήμης των θυμάτων της Βουλγαρικής κατοχής στην Ανατολ.Μακεδονία..


Με τη Βουλγαρία σήμερα έχουμε φιλικότατες σχέσεις και δεν υπάρχουν εκατέρωθεν διεκδικήσεις.

Η χώρα μας οφείλει να καθιερώσει ημέρα μνήμης γι΄ αυτά τα θύματα

αλλά
ταυτόχρονα οφείλουν οι φίλοι μας Βούλγαροι
να επιστρέψουν τα κειμήλια
που κλάπηκαν
από Ελληνικά Μοναστήρια
την περίοδο των κατοχών
και να συμμετέχουν
σε εκδηλώσεις απόδοσης τιμής
στα θύματα Βουλγαρικών κατοχών,

όπως ευφυώς κάνουν οι Γερμανοί για τα δικά τους θύματα

Οι εκδηλώσεις μνήμης δεν είναι σοβινιστικές ,
ούτε αναζωπυρώνουν πάθη ενώ η αναγνώριση του εγκλήματος και η απόδοση τιμής στα θύματα από το κράτος-θύτη αποφορτίζει το κλίμα
και δίνει ουσιαστικό περιεχόμενο στο όραμα της κοινής πλέον Ευρωπαϊκήςπροοπτικής.

Του Δημήτρη Γαρούφα πρώην πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε(11-5-11)στον «Αγγελιοφόρο».

Μακεδονικό Ζήτημα: Η ιστοριογραφία και η χαρτογραφία του Μακεδονικού ζητήματος. Historiographie und Kartographie der Makedonischen Frage

Berliner Kongress  (1878) 

Ελληνικό κείμενο

Vasilis K. Gounaris

του Βασίλη Κ. Γούναρη Καθηγητή του ΑΠΘ στον Τομέα Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας, Λαογραφίας και Kοινωνικής Ανθρωπολογίας

                                                                                  (οι φωτογραφίες  επιλογές Yauna)

1.  Der Anspruch auf das osmanische Erbe in Europa

Ab dem Zeitpunkt, als das Wort „Hellas“ als der geeignetste Name für den modernen Staat der Griechen (Romii) befunden wurde, war die Makedonische Frage, zumindest in der Theorie, entschieden. Die historische Geographie siedelte – nach dem bekannten Strabon-Zitat – das Land Alexanders innerhalb Griechenlands an, doch in der Realität beschäftigte die Angelegenheit die Griechen nicht direkt.

Ελληνικότητα Μακεδονίας: Η διαμόρφωση της νέας Μακεδονίας (1798-1870). Die Herausbildung des neuen Makedoniens (1798-1870).

Θεός Διόνυσος. Ανάγλυφο 2ος π.Χ αιώνας

Ιωάννης Κολιόπουλος

Καθηγητής ιστορίας των νεώτερων χρόνων
 στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Αντιπρόεδρος του Δ.Σ. του Ιδρύματος Μελετών Χερσονήσου Αίμου

(οι φωτογραφίες  επιλογές Yauna)

Εισαγωγή

Η Μακεδονία, η αρχαία ιστορική ελληνική χώρα όσο και η νεώτερη γεωγραφική περιοχή που είναι γνωστή με αυτήν την ονομασία, υπήρξε μια από τις πιο πολυσυζητημένες ίσως χώρες του κόσμου. 

Μακεδονία Κοιτίδα του Ελληνισμού. Makedonien Wiege des Hellenismus.

 Θεόδωρος Νικολάου

 Τακτικός Καθηγητής, 

Διευθυντής του ’Ινστιτούτου 

’Ορθοδόξου Θεολογίας 

του Παν/μίου Μονάχου
(Όλες οι φωτογραφίες  επιλογές Yauna)

Μακεδονία. 

Σύντομη ιστορική ανασκόπηση

 και έλεγχός των Σκοπιανών παραποιήσεων.

 Το παρόν δημοσίευμα είναι το κείμενο διαλέξεως, που δόθηκε στην Olympiahalle του Μονάχου στα πλαίσια της διαδηλώσεως των Ελλήνων της Βαυαρίας και άλλων κατοίκων του Μονάχου για το θέμα της Μακεδονίας στις 5 ’Απριλίου 1992.
 Τη διαδήλωση αυτή οργάνωσαν με μεγάλη επιτυχία από κοινού όλοι οι επίσημοι φορείς και σύλλογοι του Ελληνισμού στο Μόναχο. ’Ιδιαιτέρως έπρωτοστάτησαν κατά την οργάνωση η ’Εκκλησία και το Γενικό Προξενείο της Ελλάδος στο Μόναχο — έχοντας επί κεφαλής το Γενικό Πρόξενο κ. Κυριάκο Ροδουσάκη. 
Σύμφωνα με στοιχεία των διοργανωτών ο αριθμός των συγκεντρωθέντων ύπερέβαινε τις 18 χιλιάδες. 
‘Η εκτύπωση και κυκλοφορία του παρόντος κειμένου αποβλέπει κατ’ αρχήν στην εκπλήρωση επιθυμίας πολλών άκροατών να το αποκτήσουν  Παραλλήλως θεωρήθηκε αυτονόητο να δοθεί και αντίστοιχη γερμανική μετάφραση, ώστε το δημοσίευμα αυτό να συμβάλλει και σε ευρύτερη ενημέρωση φίλων Γερμανών. 

Ελληνικότητα Μακεδονίας: Η Μακεδονία των κλασσικών και ελληνιστικών χρόνων. Das Makedonien der klassischen und hellenistischen Zeit.

Μέγας Αλέξανδρος

Ηλίας Κ. Σβέρκος

ΙΔΡΥΜΑ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ
(οι φωτογραφίες  επιλογές Yauna)

Παράλληλα με την Αθήνα και τη Σπάρτη, 
η Μακεδονία υπήρξε το ελληνικό κράτος
 που προκαλούσε 
και εξακολουθεί να προκαλεί 
ιστορικό αλλά και γενικότερο ενδιαφέρον. 

Η άνοδος ενός κράτους γεωργών και κτηνοτρόφων σε πρώτη ελληνική δύναμη κατά τον Δ΄ αιώνα π.Χ., ο ιστορικός ρόλος που έπαιξε ως «πρόφραγμα» (Πολύβιος, ΙΧ 35.1-4) της Νότιας Ελλάδος, αντιμετωπίζοντας τις εισβολές των λαών της Βόρειας Βαλκανικής, η κοσμοϊστορικής σημασίας εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Ανατολή (η οποία δεν ήταν μόνον έργο μιας στρατιωτικής μεγαλοφυίας αλλά και των Μακεδόνων που τον ακολούθησαν), οι τρεις πόλεμοι κατά των Ρωμαίων, που αποτελούν το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αντιστάσεως στη ρωμαϊκή επέκταση στην Ανατολή, είναι τα τέσσερα στοιχεία που συνθέτουν την ιστορία της Μακεδονίας ως ανεξαρτήτου κράτους και δικαίως προκάλεσαν και προκαλούν αυτό το ιδιαίτερο ιστορικό και γενικό ενδιαφέρον.

Ελληνικότητα Μακεδονίας. Μακεδονικό Ελληνικό Πάνθεο. Λατρείες στην Άνω Μακεδονία.

Περσεφόνη και Άδης (440-430 π.Χ.)

ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΚΑΙ ΝΕΩΤΕΡΙΣΜΟΙ

Αθ. Ριζάκης και Ι. Τουράτσογλου

ΕΚΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΜΠΟΣΙΟ

Institute for Balkan Studies

Εισαγωγή

 Η μελέτη της θρησκείας στην Αρχαία Μακεδονίας1 παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το λόγο ότι η περιοχή, εξαιτίας της ιδιάζουσας γεωγραφικής της θέσης και των έντονων ανάγλυφων στο χάρτη των φυλετικών διαστρώσεων, αποτέλεσε πρόσφορο πεδίο αντιπαραθέσεων, συγκρητισμών, συγχωνεύσεων και ζυμώσεων πλείστων όσων θρησκευτικών ρευμάτων και δοξασιών καθόλη τη διάρκεια της ιστορίας της.
 Αρκετά πρόσφατα και στο πλαίσιο της διερεύνησης της ιδιάζουσας αυτής περίπτωσης, διατυπώθηκε η άποψη2

ότι η θρησκεία στην Αρχαία Μακεδονία υπήρξε το αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης δύο κυρίως θρησκευτικών αντιλήψεων περί του υπέρτατου όντος:

 α) εκείνης του ελληνικού Πανθέου, και

 β) των μυστηριακών δοξασιών και των οργιαστικών τελετουργιών του παλαιού πληθυσμιακού δυναμικού, που είχε παραμεριστεί από τους επήλυδες Μακεδόνες και αφομοιώθηκε από εκείνους.

  Στις αντιλήψεις αυτές περί θείου και τρόπων θεραπείας του θα πρέπει να προστεθούν λατρείες επείσακτες, τόσον από γειτονικές, όσο και από απομεμακρυσμένες περιοχές, χωρίς, ωστόσο, το αποτέλεσμα των ζυμώσεων, των αντιπαραθέσεων και των συγκρητισμών να έχει υπάρξει το αυτό σ' όλες τις επί μέρους περιοχές και σ' όλα τα κοινωνικά στρώματα, ούτε όμως και καθόλες τις χρονικές περιόδους.

Το αρχαίο μακεδονικό Ημερολόγιο. Das Makedonische Kalender.

TO ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 

 ΟΠΩΣ 

ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ,

 έτσι και το ημερολόγιο των Μακεδόνων ήταν σεληνοηλιακό.

Το μακεδονικό έτος άρχιζε από την πρώτη νουμηνία μετά τη φθινοπωρινή ισημερία, κατά τον μήνα Δίο, αντίστοιχο του αττικού Πυανεψιώνα.

 Οι μακεδονικοί μήνες είχαν κατά σειρά τα ονόματα:

 Δίος, 

Απελλαίος, 

Αυδυναίος, 

Περίτιος, 

Δύστρος, 

Ξανθικός, 

Αρτεμίσιος, 

Δαίσιος, 

Πάνεμος ή Πάνημος, 

Λώος, 

Γορπιαίος και 

Υπερβερεταίος. 

Μακεδόνες Άγιοι: Διάλογος Άγιου Κυρίλλου με Μωαμεθανούς Άραβες.

Ιερόν Ησυχαστήριον ΠαντοκράτοροςΜελισσοχωρίου.Επιμέλεια - Παρουσίαση: Νικόλαος Zήσης Θεοδρομία,

Τριμηνιαία Έκδοση Ορθοδόξου Διαδαχής, Τεύχος 3, Ιούλιος-Σεπτέμβριος 1999.

  Άγιου Κυρίλλου του Θεσσαλονικέως

Διάλογος με τους Μωαμεθανούς Άραβες^[1]

Εισαγωγικά

Οι Θεσσαλονικείς Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος, οι φωτιστές των Σλάβων, είναι από τις μεγαλύτερες ιεραποστολικές φυ­σιογνωμίες τις οποίες έχει να επιδείξει η εκκλησιαστική μας ιστορία. 

Ηδωνίδα Γη: Διονυσιακά δρώμενα. Οι μεταμφιέσεις στα Διονυσιακά δρώμενα των χωριών της Δράμας (6-8 Ιανουαρίου)

Μπαμπούγερα Καλής Βρύσης

Αναδημοσίεση από την εφημερίδα

"ΧΡΟΝΙΚΑ" 5.1.2013

Το σημαντικότερο έθιμο του Δωδεκαημέρου, στην περιοχή της Δράμας, είναι οι μεταμφιέσεις που συνηθίζονται, με τη μορφή δρωμένων, τις ημέρες των Θεοφανείων,

 στο Μοναστηράκι, 

στον Βώλακα, 

στην Πετρούσα, 

στον Ξηροπόταμο, 

στους Πύργους 

στην Καλή Βρύση και τα τελευταία χρόνια 

στο Παγονέρι, με την δραστηριοποίηση του τοπικού Πολιτιστικού Συλλόγου.

Σιντική Σερρών: τα Μπαμπούγερα του Βαμβακόφυτου.

Επιμέλεια Νικόλαου Κουλιάλη

Πρόεδρος Συλλόγου Βαμβακόφυτου

Από την εφημερίδα "Φωνή του Μπέλες" 

Τεύχος 4ο 

Το έθιμο των "Μπαμπούγερων" είναι μια εκδήλωση των κατοίκων στο Βαμβακόφυτο Σερρών που έχει τη μορφή δρώμενου, γι’ αυτό και ξεπερνά το φολκλόρ και την αποκριάτικη γιορτή
παραπέμποντας άμεσα σε πανάρχαιες ιερές τελετές των γεωργικών κοινωνιών.

Σύμφωνα με πολλούς μελετητές της Λαογραφίας (Ν. Πολίτης, Γ. Μέγας, Μ. Βαρβούνης κλπ) το έθιμο αυτό έχει τις ρίζες του στις τελετές προς τιμήν του Διονύσου. 

Μπαμπούγερα-Μπάμπιντεν-Αράπηδες
Δράμα-Σέρρες-Καβάλα

Ηδωνίδα Γη-Διονυσιακά δρώμενα. Ληνός της Αρχαίας Δράμας με αναθηματική επιγραφή

Η γέννηση του Διονύσου

του Βασίλειου Κ. Πασχαλίδη

ΔΡΑΜΙΝΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ

Δράμα 1992.
 (οι φωτογραφίες είναι επιλογή Yauna)

Ο Διόνυσος δεν ελατρεύετο μόνον στην αρχαία Αθήνα (Διονύσια) αλλά και στην αρχαία Δράμα.

Ήταν προστάτης της αμπέλου και του κρασιού.

Στη Δράμα υπήρχαν, στην αρχαιότητα, όπως και σήμερα, γύρω-γύρω από τον οικισμό απέραντοι και πλούσιοι αμπελώνες και πολλά εργαστήρια για το πάτημα του σταφυλιού και την παραγωγή του κρασιού.
Όλη η ανατολική και βόρεια πλευρά, που ξεκινά μετά τον σκεπασμένο ξηροχείμαρρο και όπου σήμερα υπάρχουν σπίτια και καταστήματα ήταν στην αρχαιότητα αμπελότοπος με εκτάσεις αμπελοφυτείας και δενδροφυτείας.

Σ’ αυτόν τον χώρο βρέθηκε πρόσφατα ένα αμπελουργικό πατητήρι, των αρχαίων χρόνων της Δράμας που λέγεται και ληνός. 

Ηδωνίδα Γη-Διονυσιακά δρώμενα: Η λατρεία του Θεού Διονύσου στην χώρα των ΗΔΩΝΩΝ.

Κεφαλή Διόνυσου 
από την Καλή Βρύση
(3-4 π.Χ. αιώνα)

 του  Γ.Κ.Χατζόπουλου 

" Η εμβρυακή Μορφή του Θεάτρου  και  η Λατρεία του Διόνυσου  στη χώρα  των Ηδώνων."
 (οι φωτογραφίες είναι επιλογή Yauna)

Ο θεός Διόνυσος, ελληνικής προέλευσης,

 η οποία αποδείχθηκε από την αναγραφή του ονόματος του σε μυκηναϊκές πινακίδες της Πύλου (Γραμμική Γραφή Β'), λατρεύτηκε σε ευρεία και ουσιαστική έκταση 

στη χώρα των Ηδωνών.

Εδώ ταυτίστηκε με το φρυγικό θεό Σαβάζιο, ενώ στα ρωμαϊκά χρόνια, όταν πια η Ηδωνίδα αία περιήλθε στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία, με τον Liber Pater^[1].

Αν και θεός λαϊκός ο Διόνυσος, εντάχθηκε ως ισότιμος στο Δωδεκάθεο του Ολύμπου χωρίς διάκριση. 

Έπαιρνε μέρος στα συμβούλια των Ολυμπίων θεών, ενώ, κατά μία παράδοση, παραβρέθηκε στη γέννηση της Αθηνάς.

Βυζαντινή Παρακαταθήκη: Η εικόνα των Χριστουγέννων στο φως της ορθόδοξης ερμηνείας

 Λεωνίδας Ουσπένσκυ

 Μετάφραση Β. Μουστάκη (ανατύπωση) 

Λ.Ουσπένσκυ,

 Η Θεολογία της Εικόνας στην ορθόδοξη Εκκλησία,

 εκδ. Αρμός, Αθήνα 1993. 

 Χριστός επί γης, 

Υψωθήτε! 

 Την εικόνα της Γεννήσεως την βλέπουν εκείνοι που δεν είναι μπασμένοι στο πνεύμα της ορθοδόξου λατρείας φορτωμένη με περιττές λεπτομέρειες.

Η σύνθεσή της τους φαίνεται κάπως παιδαριώδης, άταχτη, περισσότερο απλοϊκή παρά σοβαρή1.

Εν τούτοις, αυτή η αφέλεια κι αυτή η απλοϊκότητα είναι κάτι πολύ βαθύ, κάτι που μας κάνει να θυμηθούμε τα λόγια του Κυρίου:
«Αμήν λέγω υμίν, ος εάν μη δέξηται την βασιλείαν του Θεού ως παιδίον, ου μη εισέλθη εις αυτήν». 

Βυζαντινή Παρακαταθήκη: Η Αγιογραφία των Χριστουγέννων

Φώτης Κόντογλου

Ἀπὸ «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ» ἔτος β’ τόμος 

τέταρτος τεῦχος 45, Χριστούγεννα 1949.

Η Γέννηση στην Αγιογραφία

Ὁ τύπος τῆς Γεννήσεως στοὺς βυζαντινοὺς εἶναι τοῦτος: 

Στὴ μέση στέκεται ἕνα σπήλαιο σὰν ἀπὸ κρουστάλινα βράχια περισκεπασμένο. 

Μέσα στὸ μαῦρο ἄνοιγμά του εἶναι μία φάτνη καὶ μέσα βρίσκεται ἕνα μωρὸ φασκιωμένο, ὁ Χριστός, κι’ ἀπό-πάνω του τὸν ἀχνίζουνε μὲ τὸ χνῶτο τους ἕνα βόδι κ’ἕνα γαϊδοῦρι εἴτε ἄλογο. 

Η αφανής γενοκτονία των Ελλήνων

  Αναδημοσίευση απο www.macedoniahellenicland.eu/

«Της Βουλγαρίας τα βουνά, Θεέ μ' , χαμήλωσέ τα,
 να δούμε τα Ελληνόπουλα και πάλι ψήλωσέ τα… »
 (τραγούδι Χωριστής Δράμας)

Στην Ελλάδα ο μέσος πολίτης αγνοεί σε μεγάλο βαθμό την σύγχρονη ιστορία, γι' αυτό και λίγοι γνωρίζουν τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που διεπράχθησαν από τα βουλγαρικά στρατεύματα στην Ανατολική Μακεδονία κατά τη διάρκεια της κατοχής (1916-18), του πρώτου παγκοσμίου πολέμου. Συμβάντα που έλαβαν χώρα όταν οι Βούλγαροι ως σύμμαχοι των Γερμανών, κατέλαβαν αναίμακτα την περιοχή της Ανατ. Μακεδονίας, χωρίς καν να υπάρχει κάποια εμπόλεμη κατάσταση μεταξύ Ελλάδος και Βουλγαρίας, λόγω της πλήρους ουδετερότητας που προσπαθούσε απεγνωσμένα να κρατήσει η φιλοβασιλική κυβέρνηση των Αθηνών, καθώς βρέθηκε να πιέζεται ασφυκτικά από την Αντάντ και από τους Γερμανούς των Κεντρικών Αυτοκρατοριών για να παράσχει στρατιωτικές διευκολύνσεις, ή να προσχωρήσει σε έναν από τους αντιπάλους σχηματισμούς.

100 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΑΓΩΝΑ O ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

Του Βασίλη Γ. Χατζηθεοδωρίδη

αναδημοσίευση απο τον πρωϊνό τύπο

100 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΑΓΩΝΑ

O ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

(ιερομάρτυρας -εθνικός αγωνιστής)

Δεν μπορεί να οριστεί χώρος και χρόνος ικανός να εξαντλήσει την παρουσίαση της τεράστιας εθνικής και θρησκευτικής προσφοράς του Χρυσοστόμου.
Ο Άγιος αυτός δεν μπορεί να περιοριστεί σε σελίδες και σε τόμους χαρτιού, όπως ο ποταμός σ’ ένα ποτήρι νερού.

Παρόλα αυτά, για τις ασφυκτικές ανάγκες της περίστασης, θα επιχειρηθεί μια άκρως περιορισμένη αναφορά στη συμβολή του στο Μακεδονικό Αγώνα στην περιοχή μας.

Ο κομιτατζής ΝΤΑΕΦ και η ανθελληνική του Δράση στη Δράμα.

του κ. Γ.Κ.ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ, τ. ΛΥΚΕΙΑΡΧΗ

(ΣΗΜ.Yauna: Ο Βοεβόδας της Δράμας ο οποίος δολοφονήθηκε από τον υπασπιστή του
Panitsa κατ εντολή του Βοεβοδα Sandansky, δεν διεκδικείτε από τους “Μακεδόνες’’, και εκπίπτει 
Στις τάξεις των απλών Βουλγάρων κομιτατζήδων. Βέβαια το αναπάντητο ερώτημα είναι τι ήθελε από το Baltchik της Βουλγαρίας στη Δράμα)  

Μετά το 1885 στη Βουλγαρία ανέκυψαν δύο τάσεις σχετικές με την προσάρτηση της Μακεδονίας στη Βουλγαρία.

Η μια ονομάστηκε Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση (Ε.Μ.Ε.Ο.) με στόχο τη δημιουργία μαζικού χριστιανικού κινήματος για την απελευθέρωση της Μακεδονίας από το οθωμανικό ζυγό κα την καθιέρωση καθεστώτος αυτονομίας.
Σύνθημα της οργάνωσης ήταν ¨Η Μακεδονία στους Μακεδόνες¨.
Όπως ήταν φυσικό το σύνθημα βρήκε ανταπόκριση, αφού το όνειρο των Βουλγάρων για την δημιουργία της Μεγάλης Βουλγαρίας με την συνθήκη του Αγίου Στεφάνου το 1878 δεν πήρε σάρκα και οστά.
Η δεύτερη τάση υποστήριζε την κατάληψη της Μακεδονίας από την Βουλγαρία με την ένοπλη βία.
Η τάση αυτή ονομάστηκε Βερχόβεν.

Οι δύο αυτές τάσεις διασπάστηκαν σύντομα. 
Οι Νεότουρκοι επωφελήθηκαν αυτήν την κατάσταση και ανέπτυξαν συνεργασία με τον κυριότερο εκπρόσωπο της Ε.Μ.Ε.Ο. και υποστηρικτή του συνθήματος ¨Η Μακεδονία στους Μακεδόνες¨ Γιάννε Σαντάνσκυ, ο οποίος καταγόταν από το χωριό Βλάχοι του Μελένικου.

Το «ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ» στη δεκαετία του 1940

Τίτο-"Ασκήσεις"  επί Χάρτου

 του Β. Κόντη

Στόχος της άνακοίνωσης αύτης είναι να  εξετάσει, και να  άναλύσει το «Μακεδονικό Ζήτημα» στο πλαίσιο των βαλκανικών πολιτικών έξελίξεων στη δεκαετία του 1940.

Στην  περίοδο αυτή διακρίνει κανείς δύο χαρακτηριστικές φάσεις:

 στην  πρώτη φάση (Άπρίλ. 1941 Όκτώβρ. 1944) υπήρχε ένας άγώνας γιά έπικράτηση στη γιουγκοσλαβική Μακεδονία άνάμεσα στις βουλγαρικές άρχές και στά γιουγκοσλαβικά και βουλγαρικά κομμουνιστικά κόμματα.

Eπιστολή των Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίου προς τον Πρόεδρο της Σερβίας Tomislav Nikolić.

Eπιστολή των Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίου προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας της Σερβίας, κ. Tomislav Nikolić.

WORLD PAN-MACEDONIAN ASSOCIATIONS

17 Νοεμβρίου 2012

Προς κ. Tomislav Nikolić

Πρόεδρο της Δημοκρατίας της Σερβίας

GENERAL SECRETARIAT OF THE

PRESIDENT OF THE REPUBLIC OF SERBIA

Andrićev venac 1, 11000 Beograd, Serbia

tel: +381 (0) 11 304-3068

e-mail: predstavkegradjana@predsednik.rs

Εξοχότατε,

Ως εκπρόσωποι των 3.500.000 Μακεδόνων σε όλο τον κόσμο (Έλληνες που κατάγονται από τη Μακεδονία, βόρεια περιοχή της Ελλάδας), σας γράφουμε για να εκφράσουμε τη βαθιά μας απογοήτευση με τις απόψεις σας κατά τη διάρκεια της συνέντευξής σας με την Ivona Televska της εφημερίδας Večer της ΠΓΔΜ στις 20 Οκτωβρίου 2012 [1]. Ανησυχούμε το ίδιο για τις προσφωνήσεις του Υπουργού Άμυνάς σας, Aleksandar Vučić ο οποίος σε μια πρόσφατη συνεδρίαση των Υπουργών Άμυνας Νοτιοανατολικής Ευρώπης (ΥΑΝΕ) αποκάλεσε επανειλημμένα «Μακεδόνα» τον ομόλογό του από την ΠΓΔΜ, Fetmir Besimi που είναι Αλβανός.