Κυριακή, 29 Ιουνίου 2014

H βουλγαρική εξεγέρση του Προφήτη Ηλία-Μεταμορφώσεως του Σωτήρος (Ilinden-Preobraschenie, Илинденско-Преображенско въстание ) του 1903.

Η  σημαία της επαναστατικής Επιτροπής
Μακεδονίας Αδριανούπολης
 του 1903 στο Λόζενγραντ,
Σαράντα Εκκλησίες Θράκη.

Η εξέγερση του Ίλιντεν-Πρεομπράζνιε, 
Προφήτη Ηλία-Μεταμόρφωσης Σωτήρος, 
Ilinden-Preobraschenie, 
Илинденско-Преображенско въстание.


Για την 20η Ιουλίου ημέρα εορτής του Προφήτου Ηλία και την
6η Αυγούστου εορτή Μεταμόρφωσης του Σωτήρος 
του έτους 1903
 η Βουλγαρική Επαναστατική Επιτροπή Μακεδονίας Αδριανούπολης 
από κοινού με την
 Ανώτατη Επιτροπή Μακεδονίας Αδριανούπολης γνωστή ως Βερχόβεν 
είχαν αποφασίσει εξέγερση με δυο εστίες.

Η μια στη Μακεδονία και συγκεκριμένα στο Βιλαέτι Μοναστηρίου και μια στο Βιλαέτι Αδριανούπολης στη Στράτζα.

Και η δυο με διαφορά λίγων ημερών.

Θεωρούμε ότι κακώς αναφέρεται ως εξέγερση μόνον του Ίλιντεν-Ήλιντεν 
γιατί δίνει την λανθασμένη εικόνα μια μόνο "μακεδονικής" εξέγερσης 
Η σημαία της εξέγερσης  του 1903
στη Θράκη

Ελευθερία η Θάνατος
Свобода или смърт

Επιπλέον κακώς αναφέρεται η ΕΜΕΟ-ΒΜΡΟ ως η υπεύθυνη για την εξέγερση.

Η οργάνωση ΕΜΕΟ-ΒΜΡΟ
 (Вътрешна македонска революционна организация)
είναι μεταγενέστερη της αρχικής 

Βουλγαρικής Επαναστατικής Επιτροπής Μακεδονίας και Ανδιανούπολης
(
Вътрешна македоно-одринска революционна организация)


Τι σύνθημα και στα δυο κέντρα ήταν Ελευθερία η θάνατος.




Κωνσταντίνου Βακαλόπουλου
"Νεότερη Ιστορία της Μακεδονίας 
(1830-1912)"
(οι φωτογραφίες επιλογή Yauna)

Η Μακεδονία κατά την εξέγερση του Ίλιντεν.

Τετάρτη, 25 Ιουνίου 2014

Η ΕΜΕΟ-VMRO και η ληστεία στη Μακεδονία.

Η τσέτα του Μπόρις Σαράφωφ πυρπολώντας
και σέρνοντας άμαχους αιχμαλώτους
  Γεωργίου Μόδη.

"Ο ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ 
ΚΑΙ Η ΝΕΩΤΕΡΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ"
 ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ.

(οι φωτογραφίες επιλογή Yauna) 


Μετά τον Μακεδονικό Αγώνα (1904-1908).


Πολλοί φαντάζονται ότι  στη Μακεδονία σαρώσαμε τους Βουλγάρους γρήγορα-γρήγορα και ότι  σε λίγους μήνες χαλάσαμε εντατική δουλειά τους πολλών χρόνων.

Δεν είναι όμως αλήθεια. 

Αντιτάχτηκαν και αγωνίστηκαν οι Βούλγαροι με το συνηθισμένο τους πείσμα και την οργανωτική τους επίδοση. 
Και είχαν ρίξει βαθειές ρίζες σε πολλά μέρη. 
Έπιτελέσαμε όμως μεγάλη πρόοδο.

 Εκτός ίσως από την περιφέρεια Καστοριάς, όπου η απώλεια του Κώττα άφησε δυσαναπλήρωτο κενό, παντού  αλλού κάναμε άλματα.

Τα ελληνικά σώματα έφτασαν στα  πρόθυρα του Περλεπέ. Στην περιοχή Γευγελής-Δοϊράνης-Στρώμνιτσας μικρά σώματα από ντόπιους θαυματούργησαν και σχεδόν κυριάρχησαν.

Στην περιφέρεια Σερρών δεκαοχτώ-χωριά χάθηκαν οριστικά για τους Βουλγάρους, όπως γράφει η μυστική έκθεση Βουλγάρου διπλωμάτη.

Πέμπτη, 19 Ιουνίου 2014

Σωτήρης Ζήσης (1902-1989): ΈΝΑΣ Λαικός Ζωγράφος του Μακεδονικού Αγώνος .

Καπετάν Γαρέφης.
ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΛΑΟΥΡΔΑ
ΔΙΕΥΘΥΝΤΟΥ TOΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΜΕΛΕΤΩΝ 
ΤΗΣ ΧΕΡΣΟΝΗΣΟΥ TOΥ ΑΙΜΟΥ
1960


Ένα από τα πιο σημαντικά χαρακτηριστικά της εθνικής και πνευματικής μας ζωής τα τελευταία τούτα χρόνια είναι το ενδιαφέρον που έχει δημιουργηθή για τον Μακεδονικόν Αγώνα. 

Τα πολυάριθμα βιβλία που έχουν ήδη δημοσιευθή, τα αγάλματα και οι προτομές Μακεδονομάχων που έχουν στηθή σε όλη τη Μακεδονία και οι επιμνημόσυνες τελετές που γίνονται κάθε τόσο για πρόσωπα και επεισόδια του Αγώνος, όλα μαζί αποτελούν ένα ιδιαίτερο και βαθυσήμαντο χαρακτηριστικό της εποχής μας.

Εξωτερικά όλο αυτό το ενδιαφέρον φαίνεται να έχη δημιουργηθή ως αντίδρασις στις ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις των γειτονικών μας κομμουνιστικών κρατών που εδημιούργησαν ζήτημα Μακεδονίας, ενώ τέτοιο ζήτημα έπαψε πιά πριν από πολλά χρόνια να υπάρχη.

 Αλλά θα ήταν άδικο να εξηγούσαμε το ζωηρό αυτό ενδιαφέρον για τον Μακεδονικόν Αγώνα από την επιθυμία να ξαναθυμίσουμε στους γείτονές μας τους αγώνες που έγιναν για να διατηρηθή και να σωθή ο Ελληνισμός της Μακεδονίας.

Κυριακή, 15 Ιουνίου 2014

Das byzantinische Kaiserreich und das hellenistische Erbe.


 Hans-Georg Beck

Byzantinische und neugriechische Philogogie
Universität München

 Die Bilder und die Textformatierungen 
sind unsere Auswahl (Yauna),
 und nicht im Text enthalten.

            
Das byzantinische Jahtrtausend

Ein entscheidender Schritt zum Verständnis des byzantinischen Reiches und all seiner Lebensäußerungen besteht darin, sich über die Tatsache klar zu werden, 
daß Byzanz 
keine Vor- oder Frühgeschichte kennt 
in dem Sinn, in dem dieses Begriffspaar für das westliche, vor allem das germanische Mittelalter Verwendung findet. 

Πέμπτη, 12 Ιουνίου 2014

Μακεδονική Γη: ΣΤΡΩΜΝΙΤΣΑ (bul.Стру̀мица).O Μακεδονικός Αγώνας, η Απελευθέρωση και ο Εκπατρισμός των κατοίκων της.

Ο Στρωμνιτσιώτης Γραικομάνος Μακεδονομάχος
Παντελής Παπαιωάννου
(Καπετάν Νικοτσάρας)
Ο εκπατρισμός, 
η μεγαλύτερη από τις συμφορές.
   (Εκάβη του Ευριπίδη).



ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΜΠΟΝΗ
Μηνιαία Επιθεώρηση ΗΩΣ
1960 
(οι φωτογραφίες επιλογή Yauna)

Ως είναι γνωσχόν, πόθος διακαής των  Σλάβων ήτο και παραμένει η  έξοδος προς χό Αιγαίον.
Διά να φθάσουν όμως εις αυτό έπρεπε να προπαρασκευάσουν τον δρόμον επί δύο αξόνων με βάσιν έξορμήσεως την Σόφιαν. Οι άξονες ούτοι ήσαν:

α') άξων: Σόφια Νευροκόπι Δράμα Καβάλα και
β') άξων: Σόφια Στρώμνιτσα Δοϊράνη Θεσσαλονίκη.

Αμέσως μετά τό 1878 κατώρθωσαν να αποσπάσουν από την  Ορθοδοξίαν τα προς Β. της Στρωμνίτσης μέχρι βουλγαρικών συνόρων χωρία, ως και τά νοτίως του, Μπέλες μέχρι Θεσσαλονίκης της περιοχής του Άβρέτ Χισάρ, του σημερινού δηλαδή νομού Κιλκίς.

Ή συνέχεια του άξονος αυτού διεκόπτετο από τον Ελληνισμόν της Στρωμνίτσης, ο οποίος δεν ελύγισε και εμεινε διά τούς Βουλγάρους το άπαρτο κάστρο μέχρι του 1913,
 δια την πείσμονα δέ αύτήν αντίστασίν της, οι Βούλγαροι απεκάλουν την Στρώμνιτσαν «προκλέτα», δηλαδή κατηραμένην

Τρίτη, 10 Ιουνίου 2014

Μακεδονική Γη: Το ελληνικώτατο βυζαντινό Μελένικο (bul. Мелник).

Μελένικο, αρχές του 20ου αιώνα.

 ΕΙΡΗΝΗΣ ΣΠΑΝΔΩΝΙΔΟΥ

Μηνιαία Επιθεώρηση ΗΩΣ
1960 



Το ελληνικώτατο βυζαντινό Μελένικο, που βρισκόταν καμμιά 30 χιλμ. βόρεια απ'  τα σύνορα της Κούλας, σήμερα πιά είναι για τον Ελληνισμό μόνο κάποιος θρύλος κι η ανάμνησή του ένας ζωντανός καϋμός για τους στρατιώτες μας, που το γνώρισαν το 1913 κι ένα κάρβουνο αναμμένο στις καρδιές των λίγων σκόρπιων παιδιών του. 

Την ύπαρξή του έσβυσε η συνθήκη του Βουκουρεστίου, που το παραχώρησε το 1913 στη Βουλγαρία, από  δε τα ανθρώπινα απομεινάρια του, που είχαν καταφύγει στο Ντεμίρχισσαρ, λίγοι μόνο επέζησαν στην ξένη κυριαρχία του 1916-18. 

Κι όμως, απομονωμένο εκεί πάνω στις δυτικές ριζοβουνιές του Όρβήλου, αποκομμένο απ'  όλους τους δικούς του και ζωσμένο από  άλλόφυλους, είχε κατορθώσει—σκυθρωπό και πεισματάρικο, γαντζωμένο στις πλαγιές του φαραγγιού του-να κρατήσει επί εκατοντάδες χρόνια αμάλαγη τη φυλετική του οντότητα, τον ελληνικό πολιτισμό του.

Άλλά ας προβούμε λοιπόν στη σκιαγράφηση της ανήσυχης ύπαρξης, της σκοτεινής μοίρας του μικρού βυζαντινού Άκρίτη, με λίγα λόγια παρμένα κυρίως από  τη μονογραφία του Μελενικιώτη Π. Σπ. Σπανδωνίδη («Μελένικος» Θεσσαλ. 1930), άλλα κι από  στοματικές οικογενειακές παραδόσεις.

Η ύπαρξη του Μελένικου, καθ'  όσα μπορούμε να ξέρουμε, αρχίζει γύρω στο 800-810. 

Όχυρώνοντας τότε τα βόρεια σύνορά τους, οι Βυζαντινοί έκτισαν, φαίνεται, και στη φυσικά οχυρώτατη θέση του Μελενίκου, ένα φρούριο, κοντά του δε ιδρύθηκε και μια αποικία, που δε μπόρεσε όμως  να κρατηθεί. 
Από  το 904-1014 (ως φρούριο δίχως αποικία) βρίσκεται στα χέρια των Βουλγάρων.

Το 1014, κατά μίαν εκστρατεία του εναντίον των Βουλγάρων, 
ο Βουλγαροκτόνος καταλαβαίνει το φρούριο του Μελενίκου και εγκαθιστα εκεί Βυζαντινή φρουρά. 

Κατά τα τέλη του 12ου αιώνα αποικείται το Μελένικο από  Έλληνες της Φιλιππούπολης, στους οποίους προσθέτονται — άγνωστο πότε — Κρήτες από  των Σφακιών κυρίως τα μέρη.

Κυριακή, 8 Ιουνίου 2014

Η Μακεδονία στις παραμονές του μακεδονικού αγώνα (1894-1904)

Ο Μακεδόνας επαναστάτης
Αθανάσιος Μπρούφας
(Παλαιοκρίμνι 1850 - Μορίχοβο 1896)
Κωνσταντίνου Βακαλόπουλου
"Νεότουρκοι και Μακεδονία 
(1908-1912)"
(οι φωτογραφίες επιλογή Yauna)

Ουσιαστική αφορμή για την μεταστροφή της επίσημης βουλγαρικής πολιτικής απέναντι στο μακεδονικό ζήτημα αποτέλεσε την εποχή αυτή η ίδρυση της Εσωτερικής Μακεδονικής Επαναστατικής Οργάνωσης στα 1893, της οποίας οι ιδρυτές, χωρίς να έχουν σχέδια για άμεση επανάσταση και αποβλέποντας στην κατάλληλη προετοιμασία του κινήματος, έθεσαν σα πρωταρχικό σκοπό την απελευθέρωση της Μακεδονίας από τους Τούρκους με το γνωστό σύνθημα
«η Μακεδονία για τους Μακεδόνες».
Τα ιδρυτικά μέλη της
Βουλγαρικής Επαναστατικής Επιτροπής Μακεδονίας Ανδριανούπολης
Български Македоно-Одрински революционни комитети
ή
Εσωτερικής Επαναστατικής Οργάνωσης Μακεδονίας Ανδιανούπολης
Вътрешната македоно-одринска революционна организация 

Η ιδέα της αυτονομίας της Μακεδονίας, που αποτελούσε μόνιμα βασικό στόχο της επίσημης βουλγαρικής πολιτικής μετά το 1878, μετουσιώθηκε από την κυβέρνηση Στόϊλωφ (1894-1899), η οποία απέβλεπε παράλληλα με την παραχώρηση νέων εκκλησιαστικών και εκπαιδευτικών προνομίων στον βουλγαρικό πληθυσμό του μακεδονικού χώρου, σε μια ενεργότερη επέμβαση στη Μακεδονία.

Σπουδαιότερο ρόλο προς την κατεύθυνση αυτή διαδραμάτισαν οι πολυάριθμοι Βουλγαρομακεδόνες, οι οποίοι κατείχαν καίριες θέσεις στον κρατικό μηχανισμό του βουλγαρικού κράτους, κυρίως όμως οι προσπάθειες της Ανώτατης Μακεδονικής Επιτροπής, η οποία επιδίωκε να θέσει κάτω από τον έλεγχό της ολόκληρη τη βουλγαρική κίνηση στη Μακεδονία.
Σγραγίς της Ανωτάτης Επιτροπής
Μακεδονίας Ανδριανούπολης,
ΒΕΡΧΟΒΕΝ Върховен
Σγραγίς της Μακεδοκής Κεντρικής
Επαναστατικής Επιτροπής της 
ΒΜΡΟ
Ενώ λοιπόν οι Βερχοβιστές επιζητούσαν την άμεση ενσωμάτωση της Μακεδονίας στη Βουλγαρία, η Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση (I.M.R.O.) στόχευε στην αυτονόμηση της Μακεδονίας.

Ήταν δηλαδή θέμα τακτικής,
αφού και οι δύο οργανώσεις είχαν σα τελικό σκοπό την προσάρτηση της Μακεδονίας στη Βουλγαρία.

Άμεση συνέπεια των νέων προσανατολισμών της βουλγαρικής εξωτερικής πολιτικής και της ρωσοβουλγαρικής προσέγγισης υπήρξε η άρση της άδειας λειτουργίας πολλών βουλγαρικών σχολείων της Μακεδονίας και της Θράκης στα 1894.