Δευτέρα, 28 Φεβρουαρίου 2011

Παϊτούσκα - Μπαϊτούσκα- Payduska - Ο Θρακομακεδονικός Χορός που χορεύεται σέ όλη την Βαλκανική.

 Απόσπασμα από το βιβλιο του κ. Χρ. Παπακώστα " Ο παραδοσιακός χορός στα Ντόπια Χωριά Ν. Δράμας) σελ. 247...

Το χορό αυτό τον συναντούμε σε πολλά μέρη στη Θράκη και στη Μακεδονία
σε διάφορες κινητικέςκαι ρυθμικές μορφές (πεντάσημη, εξάσημη και επτάσημη).


Στα χωριά του Νομού Δράμας μπορούμε να τη διακρίνουμε σε τρεις τάκους:


α) όπως  χορεύεται στο Μοναστηράκι με τρία κουτσά βήματα δεξιά και αριστερά και εξάσημο μέτρο γνωστή και ως «Δράνοβσκα πάίτούσκα»)

β) όπως χορεύεται στην Πετρούσα και τους Πύργους, δηλαδή σύμφωνα με τη θρακιώτικη τεχνική αλλά πάλι σε εξάσημο μέτρο

γ) όπως χορεύονταν πιο παλιά στον Ξηροπόταμο , δηλαδή με τρία κουτσά βήματα εμπρός και ένα πίσω. Πρέπει να σημειωθεί ότι στο Ξηροπόταμο επικράτησε να χορεύονται και οι δύο πρώτες παραλλαγές της «παϊτούσκας».

Στο Μοναστηράκι και στον Ξηροπόταμο όταν η «(Μ)παϊτούσκα» χορεύεται σε κλειστό χώρο αποδίδεται αντικριστά. Κάτι ανάλογο συμβαίνει στην Ορεινή και στον Ξηρότοπο Σερρών στα χωριά αυτά όμως οι χορευτές πιάνονται με τις παλάμες των χεριών .

Κυριακή, 27 Φεβρουαρίου 2011

Καλαμπάκι Δράμας: Διονυσιακά Θρακομακεδονικά Έθιμα της Αποκριάς.

Το Θρακιώτικο έθιμο του Καλόγερου ή «ΚαλογεροΔευτέρα»
ή «Καλογέρικα», 
η το "Όργωμα της πλατείας" 
στο Καλαμπάκι Δράμας.


Ένα μοναδικό Θρακιώτικο έθιμο, το έθιμο του Καλόγερου ή ΚαλογεροΔευτέρα ή Καλογέρικα, διασώζεται μέχρι τις μέρες μας
και πραγματοποιείται κάθε χρόνο
τη Δευτέρα της μικρής Αποκριάς (μια εβδομάδα πριν την Καθαρά Δευτέρα),
στο Καλαμπάκι της Δράμας με την ευθύνη και διοργάνωση
του Μορφωτικού Πολιτιστικού Συλλόγου Καλαμπακίου.

Πρόκειται για Αποκριάτικο δρώμενο με 
έντονες Διονυσιακές καταβολές, 
κατά την τέλεση του οποίου οι κάτοικοι επιζητούσαν την ευγονία της γης ,
από την οποία ήταν ολότελα εξαρτημένοι ,
καθότι η κύρια ασχολία τους ήταν η γεωργία.

Το έθιμο «κατάγεται» από το χωριό Κρυόνερο,
ένα μικρό χωριό στην επαρχία της Βιζύης της Ανατολικής Θράκης
απ’ όπου οι Θρακιώτες πρόσφυγες μαζί με τα λιγοστά υπάρχοντά τους,
τον πόνο του ξεριζωμού απ’ τις εστίες τους και την ελπίδα μιας καλύτερης ζωής,

Παρασκευή, 25 Φεβρουαρίου 2011

Αρχαίοι Αγριάνες- Σημερινοί Πομάκοι.

   του κ, Γ.Κ. ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ

Οι σημερινοί Πομάκοι, οι αρχαίοι Αγριάνες, λαός πολεμικός και φιλελεύθερος,
ζουν χιλιετηρίδες τώρα στην περιοχή της Ροδόπης.

Κτηνοτρόφοι στα πρώτα τους βήματα,
 σκληραγωγημένοι και ανυπότακτοι στο χρόνο έλκουν την καταγωγή τους
 από την ινδοευρωπαϊκή φυλή.

Εξελληνίζονται από τον 6ο π.Χ. για να ολοκληρωθεί
ο εξελληνισμός τους στα χρόνια του Φιλίππου και του Μ. Αλεξάνδρου.


 Μάλιστα, όπως μαρτυρεί και ο Αρριανός,
ακολουθούν τον Μ. Αλέξανδρο στην εκπολιτιστική του εκστρατεία στην Ασία
 όπου και διακρίνονται για τον απαράμιλλο ηρωισμό τους.
Στην ελληνικότητα των Αγριάνων αναφέρονται κολακευτικά
οι αρχαίοι συγγραφείς Ηρόδοτος (V, 16,1:
Οι δε περί το Πάγγαιον όρος και Δόβηρες και Αγριάνες και Οδόμαντοι
ουκ εχειρώθησαν αρχήν υπό Μεγαβάζου),
 ο γεωγράφος Στράβων (VII, απόσπ. 41:
Ότι και πάλαι και νυν οι Παίονες φαίνονται την Πέρινθον πολιορκήσαι και
Κρηστωνίαν και Μυγδονίδα πάσαν και την Αγριάνων
 μέχρι Παγγαίου υπ' αυτοίς γενέσθαι),
πάλιν ο Στράβων (VII, απόσπ. 36: Ου μόνον δ}
 Αξιός εκ Παιόνων έχει την ρύσιν, αλλά και ο Στρυμών.
 Εξ Αγριάνων γάρ δια Μέδων και Σιντών εις τα μεταξύ Βισαλτών
 και Οδομάντων εκπίπτει).

Ο Αρριανός στο έργο του "Αλεξάνδρου Ανάβασις" αναφέρεται
 πενήντα δυο φορές στη δράση των Αγριάνων.


 Μάλιστα στους Αγριάνες οφείλει ο Μ. Αλέξανδρος
τη νίκη του εναντίον των Ιλλυριών.

Ο Μ. Αλέξανδρος υπολογίζοντας σοβαρά τη γενναιότητα των Αγριάνων
συνάπτει μαζί τους φιλικές σχέσεις,
ενώ υπόσχεται συγγένεια εξ αγχιστείας με το βασιλιά τους Λάγαρο.
Είναι τέτοιος ο δεσμός που αναπτύσσεται ανάμεσα στο νεαρό
 κοσμοκράτορα βασιλιά της Μακεδονίας Μ. Αλέξανδρο και τους Αγριάνες,
ώστε οι τελευταίοι πρόθυμα τον ακολουθούν στ μεγαλειώδη εκπολιτιστική
 πορεία του στην Ασία.

 Στα βυζαντινά χρόνια εκχριστιανίζονται πολύ γρήγορα
και ονομάζονται πια Αχριάνες,
 όνομα ελαφρά παραλλαγμένο από το αρχαίο όνομα τους.


Στα χρόνια του Βυζαντίου οι Αγριάνες προστατεύουν τα βόρεια σύνορα του. Απτό δείγμα αυτής τους της προσφοράς αποτελούντα και σήμερα σωζόμενα κάστρα και ποικίλα μνημείαστην περιοχή της ορεινής Ροδόπης. 
Δυστυχώς αυτή τους η προσφορά στη Βυζαντινή αυτοκρατορία τους οδηγεί στο μάτι του βουλγάρικου κυκλώνα στα μέσα του 9ου μ.Χ. αιώνα.

 Και τούτο, γιατί οι Αγριάνες αποτελούν το πρόφραγμα
 στις βουλγαρικές ορέξεις για κάθοδο τους στο Αιγαίο. Αρκετά χρόνια μετά την εγκατάσταση των Βουλγάρων στη Βαλκανική
αρχίζει ο συστηματικός γλωσσικός εκβουλγαρισμός των Αγριάνων ή Αχριάνων.

Πέμπτη, 24 Φεβρουαρίου 2011

Η προσπάθεια εκτουρκισμού των Πομάκων από το "σύγχρονο" Ελληνικό Κράτος..

Γράφει Σταύρος Βλαχόπουλος, από την εφημερίδα "Η φωνή της Ξάνθης",22.02.2011, σελ. 9

Φοβούνται να πουν τον προσδιορισμό «Ελληνικά Πομακοχώρια»

Επίσκεψη του κ. Πρωθυπουργού στην Ξάνθη..


Ανεξάρτητη η ορεινή περιοχή,
σύμφωνα με την επίσημη θέση του ΠΑΣΟΚ..


- Δημόσια παραδοχή του Αχ. Τσαρτσάρα:
Ο κάθε ένας μπορεί να προσδιορίζει όπως θέλει τα χωριά
σε Ελληνικό έδαφος της ορεινής περιοχής στην Ξάνθη


- Αναφορά στην συνθήκη της Λωζάνης, χωρίς όμως να γνωρίζουν το τι  ακριβώς αυτή περιλαμβάνει

- Πότε επισκέφθηκε Τούρκος Πρωθυπουργός τους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης
κύριε Τσαρτσάρα;


- Τηρείται η όχι η αρχή της αμοιβαιότητας εκατέρωθεν (Ελλάδα-Τουρκία) πάνω στην οποία στηρίχτηκε η συνθήκη της Λωζάνης;

- Πόσοι Έλληνες συνεχίζουν να διαμένουν στην Τουρκία και πόσοι Τούρκοι  έχουν έρθει στην Ελλάδα;

- Δημόσια κατακραυγή για τις απαράδεκτες δήλωσες αλλά και για την επίσκεψη Παπανδρέου στο Δημάριο

- Ξεπουλάνε την Θράκη για μια ψήφο.
 
 Ντρέπομαι και ειλικρινά αισθάνομαι απογοητευμένος με τα όσα άκουσα να βγαίνουν δημόσια από το στόμα του συντονιστή του ΠΑΣΟΚ Αχιλλέα Τσαρτσάρα  στην χθεσινή εκπομπή του Γ. Γκορόγια,
στην οποία πραγματοποίησα παρέμβαση, θέτοντας ένα πολύ απλό ερώτημα, στο οποίο η απάντηση που δόθηκε επιβεβαίωσε όλους τους φόβους που κατά καιρούς έχω εκφράσει μέσα από την εφημερίδα μου.

Δευτέρα, 21 Φεβρουαρίου 2011

Ο Βίαιος Εξισλαμισμός των ΠΟΜΑΚΩΝ


του Νικόλαου Θ. Κόκκα

 Απόσπασμα από την Ανάρτηση
Πομακοχώρια



Η στάση των Οθωμανών απέναντι στους χριστιανικούς πληθυσμούς δεν ήταν πάντοτε ενιαία.
Κάποτε ανεκτική, λόγω της συνύπαρξης πολλών εθνοτήτων υπό την οθωμανική εξουσία, και άλλοτε γεμάτη εκρήξεις, με βίαιους προσηλυτισμούς στην ισλαμική θρησκεία, κατεδάφιση εκκλησιών, υποχρεωτική στρατολόγηση ανήλικων παιδιών (γενίτσαροι) και δυσβάσταχτη φορολογία.
Η είσοδος των Οθωμανών στα Βαλκάνια γίνεται ιδιαίτερα αισθητή στην οροσειρά της Ροδόπης.
Οι Τούρκοι ξεκινούν εποικισμό της Θράκης με Γιουρούκους, που συνεχίζεται κατά τον 15ο και 16ο αιώνα.
Τότε η Ροδόπη και οι νότιες περιοχές μέχρι την θάλασσα εποικίσθηκαν με Γιουρούκους και Κονιάρους.
Η μεταστροφή των Πομάκων στον μωαμεθανισμό, που είχε αρχίσει επί Σελήμ Α΄(1512 – 1526), έλαβε ομαδικό χαρακτήρα γύρω στα 1660, επί Μωάμεθ Δ΄ (1656 – 1661).

Οι Πομάκοι σλαβόφωνοι Μουσουλμάνοι της οροσειράς της Ροδόπης
πιστεύεται ότι είναι αρχαίο θρακικό φύλο που
εκσλαβίστηκε γύρω στο 10ο μ.Χ. αιώνα
και εξισλαμίστηκε από τον 15ο έως τον 18ο αι.
 

Παρασκευή, 18 Φεβρουαρίου 2011

Σύγχρονοι Γενίτσαροι:Η Ιστορία στο εκτελεστικό απόσπασμα.

Εικόνα: Παιδομάζωμα χριστιανών για στρατολόγηση από τους Τούρκους

Γενίτσαροι και εξισλαμισμός
Του Νικόλαου Θ. Κόκκα, Εκπαιδευτικού

Τον  τελευταίο καιρό επιχειρείται η τηλεοπτική παραποίηση της ελληνικής ιστορίας με εξωραϊσμό των Τούρκων κατακτητών και απαλοιφή των γεγονότων εκείνων που σχετίζονται με τη βία των Οθωμανών απέναντι στους χριστιανικούς πληθυσμούς.

Οι απόπειρες εξωραϊσμού της τουρκοκρατίας και μετανεωτερικής αποδόμησης της επανάστασης των Ελλήνων ραγιάδων εναντίον των Οθωμανών απορρίπτονται τόσο από τη σοβαρή ιστορική επιστήμη όσο και από τη συνείδηση των Ελλήνων, εφόσον η εθνική ιστορική μνήμη παραμένει ζωντανή.

Εξάλλου, οι θεωρίες αυτές δεν είναι καθόλου σύγχρονες προσεγγίσεις της ιστορικής διαδρομής της Ελλάδας, όπως προσπαθούν να τις παρουσιάσουν ορισμένοι νεόκοποι τηλε-«ιστορικοί».


Η παραποίηση της ελληνικής ιστορίας

Τετάρτη, 16 Φεβρουαρίου 2011

Η Ιστορία υπόδικη για εκτέλεση.


                        Του Βασίλη Γ. Χατζηθεοδωρίδη Μ.Α. Παιδαγωγού-συγγραφέα

 

Ο Ηρόδοτος (480-420 π.Χ.) διαπίστωσε:

«το Ελληνικόν,
εόν όμαιμον τε και ομόγλωσσο
και θεών ιδρύματά τε κοινά και θυσίαι ήθεά τε ομότροπα»,


δηλαδή
το Ελληνικό, το οποίο είναι όμοιου αίματος και γλώσσας με κοινούς λατρευτικούς τόπους για τους θεούς , θυσίες και όμοια ήθη.

Αυτό το γένος των Ελλήνων «το Ελληνικόν»
το παρακολουθούν βήμα-βήμα ιστορικοί κάθε εποχής από την μακρινή αρχαιότητα μέχρι σήμερα,
να πολεμά και να πολεμιέται,
να κατακτά και να κατακτιέται,
να στοχάζεται,
να σκέφτεται,
να κοπιάζει και να δημιουργεί,
να παράγει υλικά αγαθά,
γράμματα,
τέχνες και πολιτισμό
και να επιβιώνει μέχρι σήμερα.

Δευτέρα, 14 Φεβρουαρίου 2011

Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΙΕΡΟ ΚΟΡΑΝΙΟ.

Από την Πομάκικη Εφημερίδα "Ζαγαλισα"
(Οι εικόνες είναι δικές μου)

            Οι ιμάμηδες της Θράκης πρέπει να διδάσκουν τον Μέγα Αλέξανδρο
            Είναι μεγάλη τιμή 
και δόξα για εμάς τους Πομάκους 
η αναγωγή της καταγωγής μας 
στους Μακεδόνες στρατιώτες του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Άλλωστε και τα σύνορα της Μακεδονίας την εποχή εκείνη ήταν μεγαλύτερα.

Δεν κατανοούμε γιατί να έχουν οι Σκοπιανοί το δικαίωμα να διεκδικούν τον Μέγα Αλέξανδρο και να μην μπορούμε να ισχυριστούμε και εμείς οι Πομάκοι το ίδιο.

Για εμάς όμως τους Πομάκους υπάρχει ακόμα ένας σοβαρός λόγος που μας κάνει να είμαστε περήφανοι για τον Μέγα Αλέξανδρο.
Το ιερό μας βιβλίο, το Κοράνιο, αναφέρεται σε αυτόν και επομένως κάθε καλός μουσουλμάνος Πομάκος βλέπει τον Μέγα Αλέξανδρο, ως μια προσωπικότητα όχι μόνο στρατιωτική και πολιτική αλλά και θρησκευτική.

Τρίτη, 8 Φεβρουαρίου 2011

Εντυπώσεις Αθηναίας δασκάλας από την επαρχία Δράμα στα 1909.


Του Βασίλη Κ.Πασχαλίδη

Στα 1909 εκδόθηκε στην Αθήνα από την δασκάλα Μαρία Χατζηκαλού
το βιβλίο ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ εκ της ιεράς Μακεδονίας και Θράκης.

Επισκέφθηκε τις πόλεις και τα χωριά των περιοχών αυτών και δίνει σημαντικές πληροφορίες για τις δραστηριότητες των Ελλήνων και γενικότερα για τον ελληνισμό.
Στην περιοχή της Δράμας πέρασε από την πόλη της Δράμας και τα χωριά
Δοξάτο,
Τσιατάλτζια (Χωριστή),
Εδιρνετζίκ (Αδριανή)
και την Αλιστράτη.
Προερχόμενη από την Ξάνθη στη Δράμα έφθασε σιδηροδρομικώς.
Ο σταθμός της Δράμας βρίσκεται σε καλή τοποθεσία.
Από τον σταθμό μέχρι την πόλη φθάνεις σε 10 λεπτά. Η διαδρομή είναι υπέροχη ανάμεσα σε πανήψυλα δένδρα.

Η πόλη είναι κτισμένη πάνω σε νερά.
Η Δράμα είναι έδρα Διοικητή (μουτεσαριφη-νομάρχη) και έδρα μητροπολίτη.
Η Δράμα είναι κτισμένη στους πρόποδες του Μπόζ-Νταγ και είναι λουσμένη στο πράσινο.
Εγκωμιάζει την δράση του μητροπολίτη Χρυσοστόμου, τόσο για την εθνική όσο και την εκπαιδευτική.