Παρασκευή, 19 Αυγούστου 2016

Μακεδονική Ελληνική Γή: Αλιστράτη έδρα Μητρόπολης Φιλίππων, Δράμας και Ζιχνών. Ελληνικό πνευματικό κέντρο της Αντολικής Μακεδονίας του 19ου και 20ου αιώνα.

  του Ευάγγελου Γ. Καρσανίδη,  
Σχολικού Συμβούλου ε.ε.

Η Αλιστράτη έδρα της Μητρόπολης
 Φιλίππων, 
Δράμας και 
Ζιχνών.

                                                                                                                    


Το μεγαλύτερο και σπουδαιότερο κέντρο του καζά Ζίχνης δεν ήταν η ομώνυμη κωμόπολη και πρωτεύουσα του, 

αλλά η Αλιστράτη που από 
το 1721 ως το τέλος του 19ου αιώνα 
υπήρξε έδρα 
του μητροπολίτη Φιλίππων, Δράμας και Ζιχνών. 

Από μία ανέκδοτη εμπιστευτική έκθεση του υποπροξένου Καβάλας Α. Τσιμπουράκη πληροφορούμαστε ότι η κωμόπολη αυτή το 1885 αριθμούσε συνολικά 3.650 κατοίκους, από τους οποίους 750 ήταν Έλληνες, 400 Οθωμανοί και 2.500 σλαβόφωνοι Έλληνες , ενώ στις αρχές του 20ού αιώνα και συγκεκριμένα στα 1910 είχε 3.555 κατοίκους, από τους οποίους οι 3.090 ήταν Έλληνες και οι υπόλοιποι 465 Τούρκοι .

Μακεδονική Εκκλησία:Η Ιστορική Πορεία της Ι.Μητροπόλεως Δράμας

Του κ.Γ.Κ.Χατζόπουλου,
τ.Λυκειάρχη


Παρά τις μέχρι σήμερα ιστορικές έρευνες, ασαφής θεωρείτε ο χρόνος της ίδρυσης της Ι.Μ.Δράμας.

Οι υπάρχουσες πληροφορίες πάντως ανάγουν την ίδρυση της Ι.Μ.Δράμας στις αρχές του 14ου αιώνος (περίπου 1320 επί Ανδρονίκου Παλαιολόγου).

    Είναι όμως σαφής η μαρτυρία ότι γύρω στον 10ο αιώνα η εκκλησία της Δράμας ποιμαινόταν από πρωτοπαπά, ο οποίος άνηκε στην δικαιοδοσία του Μητροπολίτου Φιλίππων.

Η Μητρόπολις των Φιλίππων θεωρείται ως η αρχαιότερη Ι.Μ.
που ιδρύθηκε στον Ευρωπαϊκό χώρο το 50 μ.Χ. από τον Απόστολο των Εθνών Παύλο.


Μακεδονικός Αγώνας: Μακεδονομάχοι Αλιστράτης.

Του Βασ. Πασχαλίδη.  
 Η Αλιστράτη με τον συμπαγή ελληνικό πληθυσμό υπήρξε στα χρόνια της Τουρκοκρατίας το προπύργιο της αντίστασης του ελληνισμού κατά των σχεδίων και ενεργειών της Βουλγαρίας κυρίως μετά την υπογραφή της Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου στα 1878 με την οποία δημιουργούνταν η Μεγάλη Βουλγαρία.

    Γι' αυτόν τον λόγο η έδρα της Μητρόπολης Δράμας μοιράζονταν η Δράμα με την Αλιστράτη.

   Με την άφιξη του Μητροπολίτη Δράμας Χρυσόστομου στη Δράμα το 1902, οργανώθηκε συστηματικά η άμυνα των Ελλήνων κατά των σχεδίων και των ενεργειών του βουλγαρικού κομιτάτου για την προσάρτηση της περιοχής στη Βουλγαρία

   Το 1902 συστάθηκε η Επιτροπή Άμυνας της Αλιστράτης. Αποτελέστηκε από τους:

Η ελληνική παιδεία στη τουρκοκρατούμενη Μακεδονία: Η Κεντρική Ελληνική Σχολή Αλιστράτης.



του ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΓΙΟΜΠΛΙΑΚΗ
Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών

άλλες αναρτήσεις Yauna:
Σχόλιο Yauna: Η Σχολή ιδρύθηκε στην Αλιστάτη πολύ πριν την επανάσταση του 1821. Επόμενως οι ισχυρισμοί των ανιστόρητων της περιοχής οτι δεν υπήρχαν ελληνικά σχολεία στη Μακεδονία και ότι αυτά τα "έφεραν" οι "έλληνοι" το 1912 είναι επικίνδυνοι.
Ότε υπηρετούν εις το γυμνάσιον της κωμοπόλεως Αλιστράτης, ανεκάλυψα εις το ιδιωτικόν αρχείον της αρχοντικής οικογενείας Μ. Μάλαμα συλλογήν επιστολών, ων το περιεχόμενον είναι πλούσιον εις ίστορικάς πληροφορίας τοπικού βεβαίως χαρακτήρος.

Ένιαι των επιστολών τούτων αναφέρονται εις την «Κεντρικήν Σχολήν» της Άλιστράτης, ήτις ήκμασε τον παρελθόντα αιώνα και συνέβαλε πάρα πολύ εις την προαγωγήν των γραμμάτων εν τω ύποδούλω τούτω τμήματι του Ελληνισμού.

Διεσώθη επίσης και απολυτήριος τίτλος της Σχολής εις πολύ καλήν κατάστασιν.
 Επειδή το εξ αυτών ενδιαφέρον είναι μέγα και πολλαπλούν, έθεωρήσαμεν καλόν δπως δημοσιεύσωμεν τινάς εξ αυτών, άφορώσας εις την ίστορίαν της Σχολής. Άπασαι αι έπιστολαί απευθύνονται προς τον μαθητήν της Σχολής Κωστάκην Μάλαμαν η Καλλικλήν.
1

Έγράφη υπό του πατρός Γεράκη Μάλαμα προς τον μαθητήν υιόν.
Σέρραι τη 11η Απριλίου 1844

Υιέ μου Κωστάκη, Εις Άλιστράτιον»



 Χθες από τον Παναγιώτην έλαβα το γράμμα σου και εχάρικα δια το της υγείας σας αίσιον και μάλλον δια την επιμέλειαν άχρι δια τα μαθήματά σου.

Ελυπήθην όμως εξ άλλου οπόσον να άμελήσης τα Γερμανικά και βλέπων την εικόνα του γραψίμματός σου να την χαλάσης όλοις διόλου και τέλος δεν εστάλης όλως διόλου εις τον λόγον που μας εδωκες εδώ.

Κύταξε λοιπόν Κωστάκη μου να μελετάς τα μαθήματά σου καθ΄ έκάστην διά να προχώρησης όσον το δυνατόν το όγλιγορότερον προς ώφέλειάν σου.



Εν τούτοις ασπαζόμενός σε μένω ο πατήρ σου Γ. Μάλαμας.

Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2016

Η μάχη στο Κλειδί ( 29 Ιουλίου 1014): Ο Βασίλειος Βουλγαροκτόνος και ο Τσάρος Σαμουήλ της Βουλγαρίας.

Βασίλειος ο Βουλγαροκτόνος

Georg Ostrogorsky
Ιστορία του Βυζαντινού Κράτους
Geschichte  des Byzantinischen Staates
Αθήνα 1978
(οι φωτογραφίες επιλογή Yauna) 

Το απόγειο της βυζαντινής δυνάμεως: Βασιλειος Β'



Αυτοκράτωρ Βασίλειος ο ΙΙ
Αν και τα δικαιώματα διαδοχής των νόμιμων εκπροσώπων της μακεδονικής δυναστείας δεν εθίγησαν τυπικά από το Νικηφόρο Φωκά και τον Ιωάννη Τζιμισκή, στην συνείδηση των βυζαντινών αριστοκρατών είχε προοδευτικά σβήσει η ιδέα, ότι ο θρόνος ανήκε στην πραγματικότητα στους Πορφυρογέννητους.

 Είχε δηλ, γίνει συνήθεια, η κρατική εξουσία να βρίσκεται στα χέρια ενός στρατηγού που προερχόταν από τις τάξεις των ευγενών.

Γι' αυτό μετά το θάνατο του Ιωάννη Τζιμισκή εμφανίσθηκε ο κουνιάδος του Βάρδας Σκληρός ως επίδοξος διεκδικητής της κενής θέσεως του συναυτοκράτορα.

Έτσι φάνηκε ότι η μακεδονική δυναστεία ήταν προορισμένη, όπως άλλοτε οι Μεροβίγγειοι, να παραχωρήσει την εξουσία της σε μια δυναμικότερη ομάδα αξιωματούχων, ή ήταν καταδικασμένη, όπως οι χαλίφες της Βαγδάτης, να παίζει συνεχώς διακοσμητικό ρόλο στη σκιά ενός πανίσχυρου στρατιωτικού σουλτανάτου.

Οι γιοι του Ρωμανού Β' είχαν φθάσει σε ηλικία που μπορούσαν να αναλάβουν την εξουσία.
Ο Βασίλειος ήταν δεκαοκτώ και ο Κωνσταντίνος δεκαέξη χρόνων .
Στην απαράμιλλη ζωτικότητα του νεαρού αυτοκράτορα Βασίλειου Β' οφείλεται το γεγονός ότι τελικά πέτυχε να διαφύγει από το πεπρωμένο αυτό.

Με τη δραστική υποστήριξη του αδελφού του παππού τους, ευνούχου Βασιλείου, πέτυχαν να αναλάβουν την εξουσία.
Στην πραγματικότητα όμως μόνο ο μεγαλύτερος αδελφός έμελλε να την ασκήσει.
Γιατί ο Κωνσταντίνος Η', ως γνήσιος γιος του πατέρα του, ήταν επιπόλαιος και σ' όλη του τη ζωή δεν επιθυμούσε τίποτα άλλο από την απόλαυση σε δαπανηρές διασκεδάσεις.

Εντελώς αντίθετος ήταν ο Βασίλειος Β', που γρήγορα αποδείχθηκε άνδρας με σιδερένια θέληση και μοναδική δυναμικότητα.
Διακρίθηκε από όλους τους απογόνους του Βασίλειου Α' ως ηγετική φυσιογνωμία και ως αληθινά μεγάλος πολιτικός.

Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2016

Makedonien des 19-20 Jahrhunderts: Mythos und Wirklichkeit. Kein 'makedonisches Volk' in zeitgenössischen Ethnographischen Karten.



Eine detaillierte Aufstellung der 
 Balkan Völker 
nach Carl Sax (1877):
Serbokroaten, Bulgaren, Helenen, SkipetarenTürken,
Keine Spur von 'Makedonier'
Ingrid KRETSCHMER
Institut für Geographie und Regionalforschung
Kartographie und Geoinformation
Universität Wien

Die Bilder sind unsere Auswahl (Yauna),
 und nicht im Text enthalten




FRÜHE ETHNOGRAPHISCHE KARTEN
SÜDOSTEUROPAS AUS WIEN


Die k.k. Geographische Gesellschaft in Wien und die Balkanforschung.

Im Herbst des Jahres 1856 konstituierte sich in Wien die k.k. Geographische Gesellschaft, die daher im Jahr 2006 als Österreichische Geographische Gesellschaft ihre 150 Jahr-Feier begeht. Sie ist die achtälteste Geographische Gesellschaft der Welt.

Diese Gesellschaft war zum Zeitpunkt ihrer Gründung die einzige im damaligen Österreichischen Kaiserstaat, nach dem Ausgleich 1867 entstand aber schon 1872 die Ungarische Geographische
Gesellschaft in Budapest.

 Schon bei ihrer Gründung am 4. November 1856 vereinte die k.k. Geographische Gesellschaft in Wien unter ihren 222 Gründungsmitgliedern neben vielen Freunden der Geographie und Kartographie bedeutende Persönlichkeiten und Naturwissenschaftler des Gesamtstaates, insbesondere auch Mitglieder der 1847 gegründeten kaiserlichen Akademie der Wissenschaften und der 1849 gegründeten k.k. Geologischen Reichsanstalt.

Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2016

Ηεξέγερση του Ίλιντεν-Πρεομπράζινιε (Προφήτη Ηλία- Μεταμορφώσεως του Σωτήρος) (Илинденско-Преображенско въстание) (Ilinden–Preobrazhenie Uprising)


ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ «ΗΛΙΝ - ΝΤΕΝ»


Ιωάννου Σ. ΝΟΤΑΡΗ.
Εκδ. Περιοδικό "ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ" , 
25.1.1974,
 Φλώρινα, 
του Φ.Σ.Φ. "Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ" 

H επέτειος του «Ήλίν - Ντέν», που πλησιάζει, άφ’ ενός και άφ’ ετέρου μια πρόσφατη έκδοση του Σλαβικού Τμήματος του «Ιδρύματος Μελετών της Χερσονήσου του Αίμου» (ΙΜΧΑ), ή μετάφραση δηλαδή από τη βουλγαρική της ανώνυμης εργασίας «Τά Μακεδονικόν Ζήτημα», στάθηκαν οι αφορμές να γράψω το άρθρο τούτο.

Το 1966 δημοσιεύτηκε στο εκδιδόμενο τότε στην πρωτεύουσα περιοδικό «ΕΠΟΧΕΣ» το μελέτημά μου «ΗΛΙΝ - ΝΤΕΝ». Πρόθεσή μου ήταν να ενημερώσω το μορφωμένο ελληνικό κοινό πάνω σ’ ένα θέμα σημαντικό, αλλά και πολύ λίγο γνωστό, δυστυχώς, στους Έλληνες, όλους εν γένει κι όχι μόνο τούς νότιους. Πιστεύω ότι το έγραψα με αίσθημα ευθύνης και προσπάθησα να είμαι αντικειμενικός και αμερόληπτος.
Με τον τρόπον αυτόν της εργασίας μου και, ειδικότερα, τη διαφωτιστική εισαγωγή μου αφόπλισα όσους θα ή θελαν να χτυπήσουν από σκοπιμότητα το μελέτημά μου.

Όμως ελάχιστο χρόνο μετά τη δημοσίευση της εργασίας μου ό Διευθυντής των «Εποχών» κ. “Αγγελος Τερζάκης με παρακάλεσε να περάσω από το γραφείο του περιοδικού, για να διαβάσω δυο επιστολές, που αναφέρονταν στην εργασία μου.

Ή μια, από τη Θεσ)νίκη, ήταν επιδοκιμαστική, ενώ ή δεύτερη, που την έστελνε κάποιος Έλληνας από το εξωτερικό, έντονα αποδοκιμαστική, συνάμα δέ και κακόπιστη

Όταν τη διάβασα, ζήτησα από τον κ. Τερζάκη να τη δημοσιεύσει, για να την αντικρούσω.
’Εκείνος όμως αρνήθηκε, επειδή, καθώς μου τόνισε, ό επιστολογράφος παρέλειπε να γράψει τη διεύθυνση της κατοικίας του.

Παρασκευή, 1 Ιουλίου 2016

Η ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΣΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΑΓΩΝΑ



Αμαλία Οικονόμου
Γόνος αρχοντικής οικογένειας του Μελένικου,
της Βυζαντινής Πολιτείας της Μακεδονίας μας
.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΠΑΡΑΦΕΝΤΙΔΟΥ

Μηνιαία Επιθεώρηση ΗΩΣ
1960



Μέσα στην πανανθρώπινη ιστορία η Ελλάδα υψώνεται σύμβολο των πιο υψηλών άξιών. 

Αναντίρρητα στην κορυφή της πυραμίδας των ανθρωπίνων άξιών, στέκει η ελευθέρια και η αξεδιάλυτα δεμένη μ’ αυτήν αγάπη για την πατρίδα. 

Όμως για τις υψηλές αυτές αξίες που αποτελούν και το βάθρο πάνω στο όποιο στηρίζεται το Εθνικό μας οικοδόμημα απ’ τα πανάρχαια χρόνια, ως τις μέρες μας, αδιάκοπα αγωνίζονται οι Έλληνες. Άντρες και γυναίκες ο ένας δίπλα στον άλλο, με αλύγιστο φρόνημα όπως στη ζωή, έτσι και στους αγώνες, πορεύονται στο δρόμο του χρέους. 

Στις μεγάλες Ιστορικές στιγμές, 
η αδύναμη γυναίκα γιγαντώνεται 
και μπορεί να κορυφωθή σε πράξεις επικού μεγαλείου. 

Σάββατο, 18 Ιουνίου 2016

Ελληνική Μακεδονική Γη: Γευγελή (Гевгелија), ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΟΤΗΣ

Φιλόπτωχος Αδελφότης Γευγελής (1904).

 του Ιωάννου Ξανθού
Συνταξιούχου Δημοδιδασκάλου
και ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΥ

"ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΓΕΓΕΛΗΣ ΚΑΙ 
ΕΘΝΙΚΗ ΔΡΑΣΙΣ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΑΥΤΗΣ
 ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΕΡΙΞ ΧΩΡΙΩΝ"
Θεσσαλονίκη 1954

Οι κάτοικοι της Γευγελής και των πέριξ χωρίων ως και οι κάτοικοι της Βορείου Μακεδονίας ώμίλουν μίαν γλώσσαν εις διαφόρους ιδιωτισμούς, έχουσαν λέξεις διαφόρων εθνικοτήτων εκ των οποίων πλείστας όσας έλληνικάς ως και μερικάς Δωρικής και Ομηρικής διαλέκτου ακόμη έκτων οποίων, άλλαι μέν, προφέρονται άπαράλλακτα, ως προφέρονται εις την έλληνικήν, άλλαι δε έχουν άλλάξει την αρχήν η την κατάληξιν της λέξεως π. χ. εφθασα—φτασάχ, κίνησα=κινησάχ, άρέσω=άρέσαμ, πίνω —πίαμ, σίτος=ζίτο κ.τ.λ.

Άλλ΄ έκτος των εις την γλώσσαν αυτήν ευρισκομένων ελληνικών λέξεων εκ των οποίων έχω συλλέξει άνω των 350 και των οποίων πίνακα κατ΄ άλφαβητικήν σειράν παραθέτω κατωτέρω ύπάρχουν πολλαί λέξεις Τουρκικαί, Άγγλικαί, Γαλλικαί, Γερμανικαί, Ίταλικαί, Βουλγαρικοί και Σερβικαί,
 από τάς όποίας έσχηματίσθη το ανάμικτον τούτο γλωσσικόν ιδίωμα το μολύνον το Μακεδονικόν όνομα.

Έν πάσει περιπτώσει είναι μια γλώσσα, η οποία δεν δύναται να νοηθή καλώς, ούτε από Έλληνας, ούτε από Βουλγάρους, ούτε και από Σέρβους.

Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2016

Γεώργιος Χατζηκυριακού: Ο Μακεδόνας Επιθεωρητής Εκπαίδευσης των Σχολείων της Μακεδονίας στην Περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα.

Γεώργιος Κ. Χατζηκυριακού.

ΣΚΕΨΕΙΣ
 ΚΑΙ 
ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΕΚ ΠΕΡΙΟΔΕΙΑΣ 
ΑΝΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΝ 
ΔΡΑΜΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΧΩΡΑ
(1905-1906).
Από το Δραμινό Περιοδικό
 "ΤΑ ΒΗΜΑΤΑ", τεύχη 13,14
Δράμα 1989.
Ποιός ήταν ο Γεώργιος Κ. Χατζηκυριακού.

Είναι ένας από τους επώνυμους πνευματικούς ανθρώπους, που η συμβολή του στον ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΑΓΩΝΑ υπήρξε σημαντική.

Γεννήθηκε στη Θεσ/νίκη το 1863.
 Ο πατέρας του, πλοιοκτήτης από τα ψαρά, είχε νυμφευθεί κόρη παλαιός οικογένειας της Θεσσαλονίκης.
Εφοίτησε στο Γυμνάσιο Θεσ/νίκης.
 Σπούδασε φυσική και Μαθηματικά και επέτυχε να λάβει και τον τίτλο του διδάκτορα. Όταν
άρχισε ο Μακεδονικός Αγώνας, τοποθετήθηκε στο Γενικό Ελληνικό Προξενείο Θεσ/νίκης, σαν επιθεωρητής των Σχολείων των Ελλήνων της Μακεδονίας. Οι υπηρεσίες που πρόσφερε στον ΑΓΩΝΑ, κοντά στον υπέροχο Έλληνα πρόξενο ΛΑΜΠΡΟ ΚΟΡΟΜΗΛΑ ήταν σημαντικές.
Περιόδευσε με αυτοθυσία πολλές φορές τη Μακεδονία, με εντολή του Προξένου, εκτελώντας μυστικές αποστολές.
Η ιδιότητά του ως επιθεωρητού ελληνικών σχολείων, του επέτρεπε να έρχεται σε άμεση επαφή και επικοινωνία με σημαντικά πρόσωπα, όπως Μητροπολίτες κ.λπ. και να μορφώνει γνώμη για την υφισταμένη κατάσταση. Πορίσματα των επιτόπιων περιοδειών του υποβάλλονταν στο Προξενείο.
Οι εντυπώσεις του γραμμένες με γλαφυρότητα αποκαλύπτουν την πλούσια πνευματική καλλιέργεια του συγγραφέα.
Σημαντικό μέρος των εντυπώσεών του αυτών, που αφορούν τη Δράμα και την περιοχή, θα δημοσιεύσουμε σε συνέχειες. Οι αναγνώστες μας θα έχουν έτσι την ευκαιρία να εκτιμήσουν την ολοζώντανη εικόνα της Δράμας και της περιοχής της, κατά την εποχή εκείνη, στις αρχές δηλαδή του αιώνα που τελειώνει, όπως την είδε το διεισδυτικό και παρατηρητικό μάτι του.

Για την πολυσχιδή εθνική δράση του, μετά το κίνημα των Νεοτούρκων, ο Γ.Κ.Χ. απελάθηκε από την Θεσ/ νίκη. Το 1912 διετέλεσε Γενικός Επιθεωρητής Εκπαιδεύσεως Μακεδονίας και για ένα διάστημα, επί παγκάλου, υπουργός Παιδείας, οπότε και υπέγραψε το διάταγμα ιδρύσεως του Πανεπιστημίου Θεσ/ νίκης, το οποίο ο αείμνηστος και πρώτος πρωθυπουργός της πρώτης Δημοκρατίας Αλέξανδρος Παπαναστασίου το είχε έτοιμο.
Αυτός είναι ο Γεώργιος Κ. Χατζηκυριακού, που η συμβολή του στην Παιδεία και στον Μακεδονικό Αγώνα, υπήρξε ανυπολόγιστη. 
Πέθανε το 1933 φορτωμένος με τιμητικές διακρίσεις.

Κυριακή, 29 Μαΐου 2016

Γυναίκες στο Μακεδονικό Αγώνα: Η Φιλόπτωχος Αδελφότης Ελληνίδων Κυριών Μοναστηρίου (1902)


της Αθηνάς Τζινίκου-Κακούλη.
Φιλολόγου
"Η Μακεδόνισσα στο Θρύλο και στην Ιστορία"
(1453-1940 μ.Χ.)
Θεσσαλονίκη 1992

ΠΕΡΙΟΧΗ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΟΥ


 Ηρωίδες και συνεργάτιδες των Μακεδονομάχων

Το Μοναστήρι, κτισμένο κοντά στην αρχαία Ηράκλεια, με έντονη την ελληνορωμαϊκή και βυζαντινή του παράδοση, αν και επί τουρκοκρατίας ήταν έδρα του Ρούμελη Βαλεσή, του γενικού δηλαδή Διοικητού της ευρωπαϊκής Τουρκίας, υπήρξε ο τόπος απ’ όπου εκπορεύτηκε η  πρώτη οργάνωση «Μακεδονική Άμυνα», που με τα τμήματά της, το οικονομικό, το δικαστικό και το εκτελεστικό, μετέτρεψε τον αγώνα από αμυντικό σ’ επιθετικό.

Και πραγματικά στο Μοναστήρι έγιναν εκδικητές των βουλγαρικών εγκλημάτων όχι μόνο άντρες, μα και γυναίκες. Κατά πληροφορία του Μόδη, όταν αποφασίζονταν να γίνει φόνος σ’ ένα δρόμο, ειδοποιούνταν οι νοικοκυρές να αγρυπνούν, να έχουν την πόρτα ανοιχτή και να κλείνουν αμέσως μόλις έμπαινε ο εκτελεστής, που από σπίτι σε σπίτι έφευγε μακριά, αφού είχε επιτελέσει την αποστολή του.

Τα λαμπρά του εκπαιδευτήρια ήταν η  παλλόμενη καρδιά του βορείου Ελληνισμού κι οι ογδόντα Ελληνίδες δασκάλες του γαλβάνιζαν την εθνική συνείδηση των μικρών παιδιών με τέτοια τραγούδια:

«Του βουλγαρισμού η  ψώρα Μακεδόνες δεν μολύνει...»

Παρασκευή, 27 Μαΐου 2016

Ανατολική Ρωμυλία. Ελληνικοί πληθυσμοί στα βουλγαρικά παράλια της Μαύρης θάλασσας (18ος - 20ός αιώνας).


Παπακωνσταντίνου Κατερίνα
Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού,
Εύξεινος Πόντος



 




Ανθρωπογεωγραφία

Στη διάρκεια του 18ου και του 19ου αιώνα πληθυσμοί από τη Μακεδονία, την Ήπειρο, τα νησιά του Αιγαίου, τα μικρασιατικά παράλια και τις περιοχές του Πόντου μετακινήθηκαν προς την ανατολική Θράκη και την Ανατολική Ρωμυλία

Μέχρι το 1906 ο ελληνικός πληθυσμός της Βουλγαρίας και της Ανατολικής Ρωμυλίας ανερχόταν στα 100.000 άτομα.

Ελληνόφωνοι ή ελληνικής προέλευσης πληθυσμοί διαβιούσαν στην ύπαιθρο και στις πόλεις κατά μήκος των παραλίων του Εύξεινου Πόντου, απ’ όπου έλεγχαν το εμπόριο της περιοχής. 

Αρκετοί από αυτούς μετακινούνταν προς τις πόλεις της νότιας Ρωσίας μετά τη δεκαετία του 1830 εκμεταλλευόμενοι την εμπορική άνθησή τους. 

Καθαρά ελληνικές πόλεις ήταν 
η Μεσημβρία και 
η Σωζόπολη, ενώ 
η Αγχίαλος,
ο Πύργος και 
η Βάρνα είχαν ανάμεικτο πληθυσμό.

Πέμπτη, 19 Μαΐου 2016

Τουρκοκρατούμενη Θράκη.Ο ελληνισμός στην Βόρεια Θράκη- Ανατολική Ρωμυλία και στην Βουλγαρία.

Φιλιππούπολη.
Ο Διδασκαλικός σύλλογος των

Ζαρειφίων Διδασκαλείων (1874-1875)
 Κωνσταντίνου Α. Βακαλόπουλου
Ιστορία του Βόρειου ελληνισμού
Θ Ρ Α Κ Η

Τα ελληνικά σχολεία στην Βόρεια Θράκη

Αυτονόητο είναι ότι
 η Φιλιππούπολη 
αποτέλεσε τον φάρο της ελληνικής παιδείας 
και τον πυρήνα της πολιτιστικής παρουσίας του ελληνισμού της Βόρειας Θράκης. 

Μικρότερα, αλλά πολύ αξιόλογα εκπαιδευτικά κέντρα του ελληνικού στοιχείου της Βόρειας Θράκης και του Εύξεινου Πόντου,
υπήρξαν


η Αγχίαλος, 
η Μεσημβρία, 
η Σωζόπολη, 
ο Πύργος, 
η Βαρνα, 
ο Στενήμαχος, 
η Κούκλενα, 
τα Άνω Βοδενά, 
η Περιστερά, 
το Καβακλή και άλλα.

Ο ελληνισμός της Ανατολικής Ρωμυλίας και η στάση του έναντι της Μακεδονίας (1879-1906)

Σχολείο στο Καβακλή της Ανατ. Ρωμυλίας. Έτος 1900
Σπυρίδων Σφέτας
(οι φωτογραφίες επιλογή Yauna)

 Η ίδρυση της Ανατολικής Ρωμυλίας ως ημιαυτόνομης ηγεμονίας οφειλόταν σε πολίτικους λόγους, άμεσα συνδεδεμένους με την αγγλική και την αυστριακή πολιτική.

Η περιοχή αυτή όφειλε να αποτελέσει μία «ουδέτερη ζώνη, ένα ανάχωμα» στις προσπάθειες της Ρωσίας να διεισδύσει περαιτέρω στα Βαλκάνια και να καταλάβει τα Στενά.

Από την Ανατολική Ρωμυλία διερχόταν η σιδηροδρομική γραμμή Κωνσταντινοΰπολης-Μπέλοβο, με μία διακλάδωση μέχρι την Αδριανούπολη και με μία άλλη μέχρι την πόλη Γιάμπολ μέσω του Τύρνοβο-Σεϋμέν και της Νόβα Ζαγκόρα.

Οι σιδηροδρομικές αυτές γραμμές αποτελούσαν ιδιοκτησία της Εταιρείας Ανατολικών Σιδηροδρόμων, ενός επιχειρηματικού ομίλου που ανήκε στον Εβραίο βαρώνο Χιρς από τη Βιέννη. Σκοπός των Αυστριακών ήταν η άμεση σύνδεση της Κωνσταντινούπολης με τη Βιέννη και έτσι η περιοχή της Ανατολικής Ρωμυλίας συγκέντρωνε το ενδιαφέρον τους.

Η πολυεθνικότητα της περιοχής, που κατοικούνταν από Βουλγάρους, Έλληνες, Πομάκους, Αρμενίους, Εβραίους και άλλους λαούς, παρείχε την ευκαιρία εκμετάλλευσης εθνοτικών διενέξεων για άσκηση επιρροής.
 Έτσι, η Αυστρία και η Αγγλία ευνοούσαν το ελληνικό και το μουσουλμανικό στοιχείο, ενώ η Ρωσία τους Βουλγάρους.
Ο συνταγματικός χάρτης της Ανατολικής Ρωμυλίας, ο Οργανικός Κανονισμός, τον οποίο επεξεργάστηκε μία ευρωπαϊκή επιτροπή, προέβλεπε την ισοτιμία των γηγενών της κατοίκων, της βουλγαρικής πλειοψηφίας και των «μειονονηφιών», κατοχύρωνε τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα των πολιτών, τη θρησκευτική και εκπαιδευτική αυτονομία των κοινοτήτων και αναγνώριζε την ισοτιμία της βουλγαρικής, τουρκικής και ελληνικής γλώσσας στις διοικητικές και δικαστικές Αρχές.

Ανατολική Ρωμυλία: Η ολοσχερής καταστροφή της Άγχιάλου το 1906

Η Ελληνική Αγχίαλος της  Ανατολικής  Ρωμυλίας (Βορείου Θράκης). 
Κατεστράφη ολοσχερώς και ο πολυπληθής Ελληνικός πληθυσμός

της εξωντώθη με τους  βανδαλισμούς, 

τας θηριωδίας και τας φρικαλεότητας των Βουλγάρων (30/7/1906)
του Αποστόλου Π. Ευθυμιάδη
" Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ ΕΙΣ
 ΤΟΥΣ  ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΑΣ 
ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ 
(ΑΠΟ ΤΟΥ 1361 ΜΕΧΡΙ ΤΟΥ 1920)


 





ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΒΟΥΛΓΑΡΩΝ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΘΡΑΚΩΝ  


Βανδαλισμοί, 
εμπρησμοί,
 φόνοι,
 λεηλασίαι,
 βεβηλώσεις, 
βαρβαρότητες, 
θηριωδίαι και 
φρικαλεότητες των Βουλγάρων 
εις την Άγχίαλον της  Βορείου Θράκης (Ανατολικής 'Ρωμυλίας).  


Μετά τους κατά τα ανωτέρω, βανδαλισμούς, τας λεηλασίας, τας βαρβαρότητας και τας θηριωδίας των Βουλγάρων εις την Βάρναν,
εις τον Πύργον,
εις την Φιλιππούπολιν,
εις την Στενήμαχον,
εις το Εύσταθοχώριον και
εις τας άλλας κωμοπόλεις και χωρία της  Βορείου Θράκης,
εις το πρόγραμμα των Βουλγάρων κομιτατζήδων
 περιελαμβάνετο και η ολοσχερής καταστροφή της  Άγχιάλου της  Ανατολικής Ρωμυλίας.

Δευτέρα, 16 Μαΐου 2016

Μακεδονική Γη: Το «Κοινό» Μελενίκου, το πρώτο Ελληνικό Δημοκρατικό Σύνταγμα εν μέσω Τουρκοκρατίας

Γράφει ο Ραδόβαλης Ηλίας 
Πρόεδρος Συνδέσμου Ευελπίδων Μελενίκου 
Από την εφημερίδα "Φωνή του Μπέλες" 
Τεύχος 3ο 

 Το Καταστατικό του Μελενίκου Σύστημα ή Διαταγαί») ψηφίστηκε από τους Έλληνες πολίτες του Μελενίκου το 1813, ως ένα πρότυπο κοινωνικής οργάνωσης και συνοχής καταργώντας τις κοινωνικές και ταξικές διακρίσεις, κατάλοιπο τις βυζαντινής περιόδου. 

Διαπνέεται από δημοκρατικές αρχές και φιλελεύθερο πνεύμα, αρετές της πρόσφατης τότε Γαλλικής Επανάστασης και έχει πρώιμο άρωμα ελευθερίας στο τουρκοκρατούμενο Μελένικο. 

 Ο Καταστατικός αυτός Χάρτης εμφανίστηκε για πρώτη φορά μόνο στο Μελένικο, «και είναι ο μοναδικός ολοκληρωμένος στην ιστορία των Κανονισμών των Ελληνικών κοινοτήτων της Οθωμανικής περιόδου», 
όπως λέει στο μνημειώδες έργο του
 «Η Ιστορία Του Μελένικου-Η Διαχρονική Πορεία Του Ελληνισμού»
 ο διδάκτωρ Αντώνιος Κολτσίδας. 

 Τυπώθηκε στη Βιέννη της Αυστρίας το 1813 στο τυπογραφείο Ιωάν. Βαρθ. Τζβεκίου, όπου η εκεί παροικία των Μελενικίων ήταν ισχυρή και σε άνθιση κοινωνική, πολιτική και οικονομική, δίνοντας το δικό της αγώνα για την απελευθέρωση του Ελληνικού Έθνους από τον τουρκικό ζυγό. 

Ο συντάκτης του «Κοινού» από μετριοφροσύνη θέλησε να παραμείνει ανώνυμος, αλλά από τον πρόλογο του έργου του διαφαίνονται με σαφήνεια τα ελατήρια του. 

Όπως ο Νεόφυτος Δούκας από την Βιέννη και ο Αδαμάντιος Κοραής από το Παρίσι, διέσπειραν πλήθος βιβλίων σε πλείστες υπόδουλες περιοχές της Ελλάδος με σκοπό την αφύπνιση του Ελληνικού λαού και την πνευματική ενδυνάμωση του Ελληνικού φρονήματος,

 έτσι και ο ανώνυμος Μελενίκιος Πατριώτης, εκδίδει το «Κοινό» μιμούμενος τους παραπάνω διανοούμενους και το διασπείρει ώστε να βρεθούν νέοι μιμητές που όντας πνευματικά έτοιμοι θα ξεσηκωθούν αποφασιστικά ενάντια στον τουρκικό ζυγό.

 Τι ήταν όμως το «Κοινό» Μελενίκου; 

 Επρόκειτο για ένα Σύστημα με 30 άρθρα,
το οποίο ανέλυε τις σχέσεις των πολιτών με την τοπική εξουσία και την οργάνωση, 
τη λειτουργία και τη διοίκηση της εκκλησιαστικής, κοινωνικής και εκπαιδευτικής ζωής των Μελενίκιων. 

Ψηφίστηκε ομόφωνα από τη Γενική Συνέλευση όλων των κατοίκων του Μελένικου, υπό την παρουσία του Μητροπολίτη Άνθιμου, εξασφαλίζοντας ισότιμη συμμετοχή στα κοινοτικά πράγματα σε όλα τα μέλη, καθώς και την από κοινού ανάληψη ευθυνών για το μέλλον της κοινότητας.

 Στην ετήσια συνέλευση όπου συμμετείχαν Μελενίκιοι από κάθε τάξη, 
εκλέγονταν

3 Επίτροποι του «Κοινού» και 
3 Έφοροι οι οποίοι διαχειρίζονταν τη σχολική περιουσία, 
νοίκιαζαν τα κτήματα του «Κοινού» με εξαμηνιαίο ενοίκιο, 
δάνειζαν από τα μετρητά κεφάλαια του «Κοινού» και 
εισέπρατταν τους φόρους από βιοτέχνες και επαγγελματίες, 
αλλά το πιο σημαντικό προστάτευαν κάθε αδύνατο μέλος με φιλανθρωπίες και αγαθοεργίες.

 Όπως γράφει ο αείμνηστος Πέτρος Πέννας στα «Σερραϊκά Χρονικά», τόμος 15,
 «ο λόγος που ψηφίστηκε το καταστατικό και αποφασίστηκε η αναδιοργάνωση των κοινωνικών πραγμάτων, ήταν ότι από έλλειψη οργάνωσης κινδύνευε να εξαφανισθεί κάθε ίχνος κοινοτικής περιουσίας από τα άγρια τουρκικά χαράτσια και ότι Εκκλησίες, Σχολεία, Κοινωνική αλληλεγγύη και φιλανθρωπία είχαν παραμεληθεί κατά τρόπο επικίνδυνο». 

Το πρωτότυπο «Κοινό» Μελενίκου δυστυχώς δε σώζεται, αφού οι Βούλγαροι μπαίνοντας στο Σιδηρόκαστρο το 1941, έκαψαν όλο το αρχείο του Συνδέσμου Ευελπίδων Μελενίκου. 

 Ευτυχώς όμως αντίτυπα της εκτύπωσης της Βιέννης σώζονται ώστε να μας θυμίζουν ότι οι προγονοί μας σε αυτή την ακριτική Μακεδονική πόλη του Μελενίκου, οραματίστηκαν πρώτοι και δημιούργησαν ένα πρώιμο Δημοκρατικό Σύνταγμα, μέσα στο σκοτάδι της τουρκικής σκλαβιάς.


Δευτέρα, 2 Μαΐου 2016

Ελληνική Μακεδονική Παράδοση: Το έθιμο των Ιπποδρομιών Δοξάτου.

Μέγας Αλέξανδος

Ένα έθιμο, οι ρίζες του οποίου χάνονται στους αιώνες, αναβιώνει κάθε χρόνο, στις 2 Μαΐου, στο Δοξάτο Δράμας.

Πρόκειται για το έθιμο των Ιπποδρομιών, αναπόσπαστο στοιχείο της μακράς παράδοσης του Δήμου και από τα κορυφαία πολιτιστικά γεγονότα της Δράμας.

 Οι ιπποδρομίες, οι οποίες αναδεικνύουν τους ιστορικούς δεσμούς του αλόγου με την περιοχή, πραγματοποιούνται στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων του Προστάτη και πολιούχου αγίου της μαρτυρικής κωμόπολης του Δοξάτου, Αγίου Αθανασίου.

 Η σχέση του αλόγου με τον Δοξατιανό υπήρξε μοναδική.
Σύντροφος και φίλος από πολύ παλιά σε όλες τις αγροτικές εργασίες, αλλα και στις μεταφορές, στο εμπόριο, στον πόλεμο και στην ψυχαγωγία.

Παρασκευή, 22 Απριλίου 2016

Βυζαντινή Μακεδονία: ο Τσάρος Συμεών της Βουλγαρίας και η εμφάνιση των Βογομίλων.

Georg Ostrogorsky
Ιστορία του Βυζαντινού Κράτους
Geschichte  des Byzantinischen Staates
Αθήνα 1978

(οι φωτογραφίες επιλογή Yauna)

Το Βυζάντιο 
και
 ο Συμεών Βουλγαρίας 

Ο Λέων ΣΤ' πέθανε στις 12 Μαΐου 912.
Την εξουσία ανέλαβε ο επιπόλαιος και φιλήδονος Αλέξανδρος, ο θείος του μόλις εξάχρονου τότε Κωνσταντίνου.

 Βασικός του στόχος ήταν να απαλλαγεί από την κληρονομιά του νεκρού αδελφού του.

 Έκλεισε την αυτοκράτειρα Ζωή σε κάποιο μοναστήρι και αφαίρεσε τα αξιώματα από τους επιφανείς συνεργάτες του Λέοντα για να τα παραχωρήσει στους δικούς του ανθρώπους.

Ο Βούλγαρος Τσάρος Συμεών
 Симеон I. Велики
Στα πλαίσια όμως της τακτικής αυτής χρειάσθηκε να επαναφέρει το Νικόλαο Μυστικό, στον οποίο ο Ευθύμιος αναγκάσθηκε να παραχωρήσει τον πατριαρχικό θρόνο.

 Η πολιτική του νέου ηγεμόνα είχε μοιραίες συνέπειες για τα θέματα της εξωτερικής πολιτικής. Καθώς ήταν επιπόλαιος αρνήθηκε να καταβάλει στους Βουλγάρους τα τέλη, που είχε αναγκασθεί να πληρώνει το Βυζάντιο κάθε χρόνο σύμφωνα με τη συνθήκη του 896.

 Με την άρνηση αυτή έδωσε στο Συμεών, του οποίου η δύναμη βρισκόταν σε συνεχή άνοδο, την αφορμή που επιζητούσε για να ξαναρχίσει τον πόλεμο εναντίον του Βυζαντίου. 

Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2016

ΘΡΑΚΟΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: Η Θράκη από το συνέδριο τον Βερολίνου μέχρι την εξέγερση του Ίλιντεν (1878-1903)


Συμβούλιο των Βοεβόδων της ΒΜΟΡΟ
(Εσωτερικής  Μακεδονο-Ανδιανουπολίτικης
Επαναστατικής Οργάνωσης)
της επαναστασικής περιοχής Ανδριανούπολης
λίγο πριν την Εξέγερση
 του "Προφήτη Ηλία-Μεταμόρφωσης"
"Ilinden–Preobrazhenie"
"Илинденско-Преображенско
" въстание

Κωνσταντίνου Α. Βακαλόπουλου
Ιστορία του Βόρειου ελληνισμού
Θ Ρ Α Κ Η
(οι φωτογραφίες επιλογή Yauna)


  Με την αναχώρηση των ρωσικών στρατευμάτων από την Θράκη η πολιτική κατάσταση στον γεωγραφικό αυτόν χώρο γνώρισε μια έντονη αναταραχή.
Το ελληνικό στοιχείο βρέθηκε αντιμέτωπο απέναντι στην πυκνότερη βουλγαρική δραστηριοποίηση, που εκπροσωπούσε η Εξαρχία και απέναντι στην στυγνότερη τουρκική καταπίεση, που είχε άμεσες επιπτώσεις τόσο στο πολιτικό όσο και στο κοινωνικό καθεστώς των χριστιανών κατοίκων.

Η απόσπαση μεγάλων οθωμανικών επαρχιών μετά το συνέδριο του Βερολίνου και οι θλιβερές συνέπειες της ρωσοτουρκικής σύρραξης σήμαναν αυτόματα την ουσιαστική μείωση των προσόδων του οθωμανικού κράτους, γεγονός, το οποίο επιβάρυνε ακόμη περισσότερο το φορολογικό καθεστώς του χριστιανικού στοιχείου.

Έτσι, μετά το 1880 παρατηρήθηκε βαρύτατη φορολογική επιβάρυνση των χριστιανών κατοίκων της Θράκης.
Η δεκάτη αντιστοιχούσε πια με το 12% της αγροτικής παραγωγής και μεγάλες φορολογικές αυξήσεις έπληξαν την αμπελουργία, τους καρπούς των δένδρων και τις εκτάσεις (στρεμματική φορολογία).

Σάββατο, 19 Μαρτίου 2016

Οι Μακεδόνες και η Επανάσταση 1821: Έλληνες Αρματολοί στη τουρκοκρατούμενη Μακεδονία.


Ο Μακεδόνας Κλεφταρματολός Νικοτσάρας
του  I. Κ. ΒΑΣΔΡΑΒΕΛΛΗ 
Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών

 .....
 Διά πρώτην φοράν ερευνάται η σκοτεινή αυτή περίοδος της εθνικής μας ιστορίας εις την Βόρειον Ελλάδα και είναι ευτύχημα ότι διεσώθησαν και εν συνεχεία εμελετήθησαν τα τουρκικά αρχεία της Θεσσαλονίκης και της Βέροιας Ναούσης, εκ των οποίων τόσαι πολύτιμοι πληροφορίαι είδον το φως της δημοσιότητος.

Από την ατελείωτον σειράν των  αρματολών και κλεφτών, οίτινες παρελαύνουν εις τα επίσημα ταύτα έγγραφα της Τουρκοκρατίας, 
διαπιστούται μαζί με τα άλλα και 
η απόλυτος υπεροχή του ελληνικού στοιχείου 
εις την Κεντρικήν, Δυτικήν και Άνατολικήν Μακεδονίαν,
 εις τα τμήματα δηλαδή εκείνα, ατινα μετά πολυετείς αιματηρούς έθνικούς άγώνας, 
περιήλθον εις το ελληνικόν κράτος,
 του όποιου αποτελούν αναπόσπαστον έδαφος,
 τμήμα μόνον του παλαιού ελληνικού χώρου,
 όπου έγεννήθησαν, 
έζησαν και εμεγαλούργησαν οι Βόρειοι Ελληνες.
Είναι επίσης καταφανές, και τούτο σημειούται ιδιαιτέρως ενταύθα, ότι εις τας προαναφερθείσας περιοχάς, 
ούδείς Σλάβος αρματολός η κλέφτης εμφανίζεται, 
παρ' όλον ότι εις τας πεδινάς περιοχάς υπήρχον
 Βούλγαροι δουλοπάροικοι των Τούρκων,
 ανταλλαγέντες κατά το έτος 1924 με τους Έλληνας της Ανατολικής Ρωμυλίας. 
 ................................

ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΚΟΙ ΑΝΔΡΕΣ
 ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ 
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟΝ
(ΑΡΜΑΤΟΛΟΙ, ΚΛΕΦΤΕΣ ΚΑΙ ΠΕΙΡΑΤΑΙ)

Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2016

Οι Μακεδόνες και η Επανάσταση 1821: Κατάλογος Μακεδόνων Αγωνιστών της εθνεγερσίας του 1821


ΓΕΩΡΓΙΟΣ X. ΧΙΟΝΙΔΗΣ 


Οί εις τά μητρώα τών άγωνιστών του 1821 άναγραφόμενοι Μακεδόνες Αγωνιστές,
Αξιωματικοί, Υπαξιωματικοί, Στρατιώτες, Ναυτικοί, Πολιτικοί.


Πρέπει νά σημειωθή άκόμη ότι τά δημοσιευόμενα ονοματεπώνυμα τών Μακεδόνων αγωνιστών είναι (κατά συντριπτικήν σχεδόν παμψηφίαν) άναμφισβητήτως έλληνικά καί τό γεγονός τούτο άποτελει τήν καλυτέραν άπόδειξιν περί τής εθνικής συνθέσεως καί συνειδήσεως τοϋ μακεδονικού έλληνισμού κατά τούς δυσκόλους χρόνους τής τουρκοκρατίας.

Α. ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΙ

Κοσμάς ο Αιτωλός: ο Άγιος των Σκλάβων.

 
Ιερά Μητρόπολη Δράμας
Από την Φιλοκαλία των "Γερόντων".

Με την ευκαιρία της διπλής Εκκλησιαστικής και Εθνικής μας εορτής,
θα κάνουμε λόγο για τον άγιο Κοσμά τον Αιτωλό, που είναι ατιό τους Νεομάρτυρες και αναφάνηκαν στα χρόνια της Τουρκοκρατίας.

Ο άγιος γεννήθηκε στα 1714 στο χωριό Μεγάλο Δένδρο της Αιτωλίας, γι' αυτό και ονομάζεται Αιτωλός.
 Έμαθε τα πρώτα γράμματα του καιρού εκείνου και ύστερα έκαμε το δάσκαλο στο χωριό του.

Με την ίδρυση στο Αγιον Όρος της Αθωνιάδας Σχολής, πήγε εκεί και σπούδασε κοντά σε σοφούς δασκάλους.

Οι Μακεδόνες και η Επανάσταση 1821: Η Ιερά Μονή Εικοσιφοινίσσης στα 1820 και ο φιλικός Ευάγγελος Μεξικός στην Μονή

ΤΟΥ ΒΑΣ. Κ. ΠΑΣΧΑΛΙΔΗ

Από την Ι. Μονήν της Εικοσιφοινίσσης Παγγαίου ολίγον πριν από την επανάστασιν του 1821 πέρασε ο φιλικός με το όνομα Ευάγγελος, αγνώστου επωνύμου, ο οποίος επεδίωξε να μυήση τους μοναχούς εις τους σκοπούς της επαναστατικής αυτής οργανώσεως1.

Η παρουσία του φιλικού Ευαγγέλου μας είναι γνωστή μόνον από τον κώδικα της Μονής, από τον οποίον έλαβεν την πληροφορίαν ο Μητροπολίτης Αγαθάγγελος2.

Το επώνυμον του Φιλικού αυτού μας ήτο εντεώς άγνωστον και δεν ήτο δυνατόν να τον ταυτίσωμεν με τον άρχοντα ιατρόν Ευάγγελον που έδρασεν κατά την επανάστασιν εις την Χαλκιδικήν και υπήρξεν συνεργάτης του Εμμανουήλ Παπά.

Οι Μακεδόνες και η Επανάσταση 1821: Περίδοξος Κλεφτουριά της Μακεδονίας.

Ιώννης Πετρώφ
(1849-1922)
Ιωάννου Πετρώφ
ΤΟΥ ΕΚ ΜΟΣΧΑΣ ΦΙΛΕΛΛΗΝΟΣ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑΙ 28 ΚΛΕΦΤΑΡΜΑΤΟΛΩΝ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ.

ΠΑΠΑ ΕYΘYΜΙΟΣ ΒΛΑΧΑΒΑΣ

Βλαχάβα, ποιος σ’ έγέννησε
 ποιά μάνα, ποιος πατέρας!
Άριστ. Βαλαωρίτης

Έν μέσω πάντων των μεγάλων προδρόμων της εθνικής των Ελλήνων άναγεννήσεως, ως κολοσσός ούρανομήκης υψούται η απαστράπτουσα μορφή του λεοντοθύμου έθνομάρτυρος Ευθυμίου Βλαχάβα.

Αληθώς. Κατά την έκφρασιν του Βαλαωρίτου,
 «αν ήτο πεπρωμένον ο κώδων της πανελληνίου έθνεγέρσεως  να σημάνη χρόνους τινας 
προ της προσδιορισθείσης ώρας, 
άναντιρρήτως δια της κραταιάς χειρός του παπά Εύθυμίου Βλαχάβα, 
ήθελεν ηχήσει ο φοβερός ορείχαλκος».

Οι Μακεδόνες και η Επανάσταση 1821: Η ένδοξος Μακεδονική οικογένεια του Εμμανουήλ Παπά από τις Σέρρες.


Yauna:
Οι Μακεδόνες ποτέ στην νεώτερη Ιστορία  δεν ζήτηταν
και δεν πολέμησαν για  ανεξάρτητο κράτος.

Όλα τα επαναστατικά κινήματα στη Μακεδονία που έγιναν πριν και μετά το 1821 και μέχρι το αντάρτικο του 1896 είχαν ένα σκοπό:
ΤΗΝ ΈΝΩΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

Απόστολος Ε. Βακαλόπουλος, 
Σύγγραμα Περιοδικόν
ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΑ
ΕΤΑΙΡΕΙΑ  ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ
Θεσσαλονίκη 1986.

Χαρισμένη στον Ετεοκλή Γρηγοριάδη
Μακεδόνες στην επανάσταση του 1821:

Η ένδοξος Μακεδονική οικογένεια του
 Εμμανουήλ Παπά 
από τις Σέρρες.


Οι Μακεδόνες και η Επανάσταση 1821: Η Φλώρινα στην επανάσταση του 1821.

. Παναγιώτης Ναούμ
 
αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
 από την Έδεσσα(η πρώτη φωτογραφία Έλληνα).
Εκπροσώπησε τους Μακεδόνες 
στις Εθνοσυνελεύσεις της 
Ερμιόνης (Γ΄ Εθνοσυνέλευση),
της 
Τροιζήνας (Γ΄ Εθνοσυνέλευση),
του 
Άργους (Δ΄ Εθνοσυνέλευση) και του Ναυπλίου (Ε΄ Εθνοσυνέλευση)
ως πληρεξούσιος Εδέσσης και Μακεδονίας.

 ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΣΤ. ΤΖΙΑΤΖΙΟΥ
Καθηγητού Φιλολογίας
εκ Δροσοπηγής
Αναδημοσίευσις
 από το «ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ»
 Θεσσαλονίκης του  Νίκου Σφενδόνη,
έτους 1939, σελίς 135 143.

Η σημασία του  Αρχείου Ιεροδικείου Βερροίας
 διά την μελέτην της νεωτέρας Μεκεδονικής ιστορίας.


 Άξιον προσοχής και εξάρσεως τυγχάνει το γεγονός καθ  ο νέοι επιστήμονες ακολουθούντες το παράδειγμα του κ.  Δ. Μισυρλή Επιθεωρητού της Μέσης Εκπαιδεύσεως ήρχισαν από  τίνος να προσφέρουν στοιχεία πολύτιμα δια την συγγραφήν της Ιστοιρίας της Μακεδονίας, ιδία όσον αφορά την συμβολήν της εις τον αγώνα του 1821, πληρουμένου ολονέν του περιέργου χάσματος, το όποιον παρατηρούμεν εις τα υπάρχοντα  συγγράμματα των  Ελλήνων ιστορικών.