Παρασκευή, 20 Ιουλίου 2012

H ''MAKEΔΟΝΙΚΗ'' ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΡΙ ΣΛΑΒΟΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑΣ

Σήμερα 20 Ιουλίου είναι η ημέρα της εξέγερσης του Ιλιντεν. Είναι  εθνική γιορτή για την Βουλγαρία και την FYROM.

(Μετάφραση Google)

Βουλγαρικά:                20 юли Днес е деня на Илинденското въстание. Това е национален празник на България и Македония.

Σλαβομακεδονικά20 јули Денес е денот на Илинденското востание. Тоа е национален празник на Бугарија и Македонија.

Αναδημοσίευση από τις mikres ekdoseis,
του Γ. Εχέδωρου.
Ο κ. Γεώργιος Μπαμπινιώτης
είναι καθηγητής της Γλωσσολογίας,
πρόεδρος του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού,
 τ. πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών

.

Είναι αληθινά άξιο περιεργείας (και μελέτης) πώς μια τόσο μικρή χώρα, τα Σκόπια, μπορεί να έχει τόσο μεγάλες φιλοδοξίες (και απαιτήσεις) αλλά και τόσο μικρή επαφή με την πραγματικότητα.

 Επειδή μάλιστα τις τελευταίες εβδομάδες στην (έξωθεν υπαγορευόμενη) πολιτική των Σκοπίων «παίζει» και το θέμα τής γλώσσας, τής (ψευδώνυμης) «Mακεδονικής» γλώσσας των Σκοπίων και τής (επινοηθείσης) «μειονότητας» που μιλάει δήθεν επίσης τη «Μακεδονική» των Σκοπίων, αξίζει να πούμε τα πράγματα με το «επιστημονικό» όνομά τους, όπως το έχουμε ήδη κάνει από το 1992 με τον συλλογικό τόμο που εκδώσαμε με τίτλο «Η γλώσσα τής Μακεδονίας:
Η επιγραφή του Παλατιανού - Κιλκίς

Η αρχαία Μακεδονική και η ψευδώνυμη γλώσσα των Σκοπίων»1 (Ας σημειωθεί ότι η Ελληνική Πολιτεία δεν έστερξε ποτέ – μολονότι ζητήθηκε – να προβεί σε έκδοση τού βιβλίου στην αγγλική γλώσσα, ώστε να γίνουν ευρύτερα γνωστές οι ελληνικές επιστημονικές θέσεις επί τού θέματος)....


Όσο ενδιαφέρει το θέμα μας και για να καταλάβει ο αναγνώστης τι πράγματι συμβαίνει, εξηγούμε ότι έχουμε τρεις γλώσσες που είτε διαφέρουν τελείως μεταξύ τους (η Ελληνική τής Μακεδονίας από τη Σερβοβουλγαρική γλώσσα των Σκοπίων καθώς και από τη Βουλγαρικής προελεύσεως διάλεκτο που είναι γνωστή ως Σλαβομακεδόνικα) είτε διαφέρουν μερικώς (η Σερβοβουλγαρική των Σκοπίων από το Βουλγαρικό ιδίωμα που μιλήθηκε – σε περιορισμένη έκταση – σε συνοριακές περιοχές τής Ελλάδος από ΄Ελληνες ομιλητές, οι οποίοι μαζί με την Ελληνική γνώριζαν – οι μεγαλύτερες ηλικίες – και τα λεγόμενα Σλαβομακεδόνικα).

* Η Ελληνική τής Μακεδονίας 

Είναι η κατ’ εξοχήν Μακεδονική, δηλαδή η Ελληνική που μιλούσαν οι Ελληνες τής Μακεδονίας από την αρχαιότητα και – στην εξέλιξή της – μέχρι σήμερα.

Πρόκειται για τη γλώσσα τού Φιλίππου, τού Μεγάλου Αλεξάνδρου και των άλλων Ελλήνων τής αρχαίας Μακεδονίας, για μια αρχαία δηλαδή Ελληνική διάλεκτο Δωρικού περισσότερο χαρακτήρα2, που χρησιμοποιήθηκε κυρίως στον προφορικό λόγο, αφού στον γραπτό λόγο και στον επίσημο προφορικό λόγο υιοθετήθηκε νωρίς, για πολιτικούς λόγους, η Αττική διάλεκτος στην οποία σώζονται χιλιάδες επιγραφών από τη Μακεδονία.



* Η Σερβοβουλγαρική των Σκοπίων

Είναι η πρόσφατη – μέσα τού 20ού αιώνα – γλώσσα τού κράτους των Σκοπίων (το οποίο ιδρύθηκε, ως γνωστόν, επί Τίτο το 1944). Πρόκειται για μία Βουλγαρική γλώσσα (ο αρχικός πληθυσμός τής περιοχής ήταν βουλγαρικός και πάντοτε οι Βούλγαροι διεκδικούσαν αυτή την περιοχή που θεωρούσαν δική τους – άλλωστε οι κάτοικοι τής περιοχής ονομάζονταν Bugari3 «Βούλγαροι»!).

 Η γλώσσα αυτή, με τεχνητό καθαρώς τρόπο, από ομάδα γλωσσολόγων που συγκροτήθηκε επί τούτω «εκσερβίστηκε» (!), εισήχθησαν δηλαδή σε αυτήν λεξιλόγιο και γραμματικά στοιχεία από τις γύρω περιοχές που μιλούσαν Σερβικά, ώστε να μειωθεί ο βουλγαρικός γλωσσικός χαρακτήρας της και να αποκτήσει σερβική γλωσσική μορφή, που ήταν απαίτηση τής Ενωμένης Σερβίας τού Τίτο, τής Γιουγκοσλαβικής δηλαδή Δημοκρατίας.


Лазар Колишевски(βουλγαρικά)

Лазар Колишевски(σλαβομακεδονικά)
 Lazar Koliševski 

Αρα, η γλώσσα των Σκοπίων είναι μια σερβοβουλγαρική γλώσσα4, μια τεχνητά εκσερβισμένη Βουλγαρική, που επιβλήθηκε ως επίσημη γλώσσα για προφανείς λόγους και που οι Βούλγαροι την ονόμασαν «κολισεφσκική» γλώσσα (ως επινόηση και εκτέλεση τού σκοπιανού πολιτικού Κολισέφσκι!).

 Από μόνοι τους οι Σκοπιανοί έδωσαν σε αυτή τη γλώσσα, τη Σερβοβουλγαρική, την παραπλανητική και ψευδώνυμη ονομασία «Μακεδονική» (!), ώστε να αποφύγουν τις βουλγαρικές διεκδικήσεις και να αποκρύψουν μαζί τη βουλγαρική προέλευση τής γλώσσας τους.

Περαιτέρω, για να ιδιοποιηθούν με τον τρόπο αυτόν μιαν ονομασία (Μακεδονική) που τους προσέδιδε κύρος και ιστορικό βάθος (μέσω τής πλαστής ταύτισής τους με το ένδοξο και παγκοσμίως γνωστό όνομα τής Μακεδονίας τού Μ. Αλεξάνδρου) και, τέλος, – επειδή το θράσος τους δεν έχει όρια… (ας θυμηθούμε το αεροδρόμιο «Μ. Αλέξανδρος» των Σκοπίων (!) και τους σκοπιανούς στρατιώτες με αρχαιοελληνική ενδυμασία και σάρισα (!) που υποδέχτηκαν στα Σκόπια τον αρχηγό τής φυλής των Χούνζα στο Πακιστάν ως απογόνους τού Μ. Αλεξάνδρου (!) – για να προβούν σε πιθανές διεκδικήσεις οψέποτε θα δινόταν ευκαιρία αλλαγής των συνόρων στα Βαλκάνια.

Με την ανοχή και την αβελτηρία τής επίσημης Ελληνικής Πολιτείας (μην ξεχνάμε ότι στις δεκαετίες ’70 και ’80 εθεωρείτο «εθνικιστικό» να μιλάς για τις παραχαράξεις των Σκοπιανών, στην εποχή δε τού Τίτο, για άλλους λόγους η αναφορά σε τέτοια θέματα εθεωρείτο ταμπού!) η ονομασία «Μακεδονία» για τα Σκόπια και «Μακεδονική γλώσσα» για τη Σερβοβουλγαρική των Σκοπίων διαδόθηκαν ευρύτερα και σχεδόν καθιερώθηκαν διεθνώς, δίνοντας έτσι το μοναδικό επιχείρημα που, με κάποια δόση αληθείας, υπερχρησιμοποιούν οι Σκοπιανοί.

* Τα Σλαβομακεδόνικα
Τα συνέδρια τους ονομαζόντουσαν
 από τους ίδιους ως
 “Σλαβομακεδονικά”.

Είναι μια διάλεκτος ελάχιστων Ελληνοβουλγαρικών συνοριακών περιοχών, όπου ένας μικρός αριθμός Ελλήνων παράλληλα με την Ελληνική γνώριζαν (οι παλαιότεροι) και μια Βουλγαρικής προελεύσεως διάλεκτο, όπως συμβαίνει ανέκαθεν και παγκοσμίως με μερικές συνοριακές ομάδες τού πληθυσμού πλείστων χωρών.
Ας σημειωθεί ότι λόγω τού δίγλωσσου χαρακτήρα των ομιλητών και λόγω τής διαφορετικής Βουλγαρικής διαλεκτικής προέλευσής της και, βεβαίως, λόγω τού ότι αυτή η (αποκλειστικά προφορική) διάλεκτος δεν εκσερβίστηκε, όπως η Βουλγαρική των Σκοπίων, τα Σλαβομακεδόνικα δεν ταυτίζονται με τη Σερβοβουλγαρική των Σκοπίων.

 Τα Σκόπια, βεβαίως, με (αμερικανικής εμπνεύσεως;) Γκρουεφσκική επινόηση άρχισαν πρόσφατα να προκαλούν, ισχυριζόμενα ότι τα Σλαβομακεδόνικα είναι η ίδια δήθεν γλώσσα με την ψευδώνυμη «Μακεδονική» των Σκοπίων και άρα στην Ελλάδα υπάρχει λόγω τής γλώσσας σκοπιανή μειονότητα, που πρέπει να αναγνωρίσει η Ελλάδα!..

Πρόκειται για παρανοϊκή σύλληψη, που προσφέρεται για ευφάνταστη θεατρική παράσταση με πιθανό τίτλο «Από τον Κολισέφσκι στον Γκρούεφσκι»!

* Οι τρεις γλωσσικές παραχαράξεις

Από τη σύντομη αυτή προσέγγιση ενός πολύ μεγάλου στη σημασία του θέματος με ποικίλες προεκτάσεις (εθνικές, πολιτικές, ιστορικές, πολιτισμικές κ.ά.) φαίνονται, νομίζω, οι γλωσσικές παραχαράξεις που έχουν διαπραχθεί από πολιτικά, κυρίως, πρόσωπα μιας μικρής χώρας που δεν τη χωρίζει, στην πραγματικότητα, τίποτε από την Ελλάδα.

Πρώτη γλωσσική παραχάραξη είναι εκείνη τού ονόματος των Σκοπίων, που ανεχτήκαμε – είναι αλήθεια και είναι δική μας ασυγχώρητη ιστορική ευθύνη – να ονομασθεί Μακεδονία ό,τι προηγουμένως αποκαλείτο «περιοχή τού Βαρδάρη» (Vardarska Banovina).

Δεύτερη γλωσσική παραχάραξη τής Βουλγαρικής ή Σερβοβουλγαρικής γλώσσας των Σκοπίων ως Μακεδονικής (με προφανείς συνειρμικές συνδέσεις και σκόπιμες συγχύσεις με την Ελληνική τής Μακεδονίας).

Τρίτη γλωσσική παραχάραξη – εξίσου απύθμενης θρασύτητας – είναι η προσπάθεια δημιουργίας Σλαβομακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα με βάση τη δήθεν ταυτότητα τής γλώσσας μικρής ομάδας Ελλήνων με την ψευδώνυμη Μακεδονική των Σκοπίων και το ψευδεπίγραφο Μακεδονικό κράτος των Σκοπίων.


Η όλη υπόθεση θα ήταν για γέλια, αν είχαμε μόνο δείξει εγκαίρως στη διεθνή Κοινότητα πόσο γελοία είναι. Τώρα έχει γίνει και προκλητική και ίσως έξωθεν πολλαπλώς εκμεταλλεύσιμη καθ’ εαυτήν και στις προεκτάσεις της.



1. Γ. Μπαμπινιώτη (επιστημ. εκδ.): Η γλώσσα τής Μακεδoνίας. Η αρχαία Μακεδoνική και η ψευδώνυμη γλώσσα των Σκoπίων. (Αθήνα, 1992: Ολκός), 276 σελ. [Περιλαμβάνει μελέτες των: Γ. Μπαμπινιώτη, Γ. Χατζιδάκι, Ν. Π. Ανδριώτη, Μ. Σακελλαρίου, Ι. Καλλέρη, Α. Ι. Θαβώρη, Γ. Ντελόπουλου, Α. Παναγιώτου.]
2. Γ. Μπαμπινιώτη: Η θέση τής Μακεδoνικής στις αρχαίες ελληνικές διαλέκτoυς. Περιοδικό Γλωσσoλoγία 7-8 (1989), σ. 53-69.
3. Ο μεγάλος Ιταλός Ινδοευρωπαϊστής γλωσσολόγος Vittore Pisani (Il Macedonico, περιοδικό Paideia 12, 1957, σ. 250) γράφει «πράγματι ο όρος Μακεδονική γλώσσα [εννοεί τη γλώσσα των Σκοπίων] είναι προϊόν πολιτικής ουσιαστικά προέλευσης». Ο δε ειδικός Σλαβιστής γλωσσολόγος, ο Γάλλος Αndrι Vaillant (Le probleme du Slave Macidonien περιοδικό Bulletin de la Sociitι de Linguistique de Paris 39, 1938, σ. 205), είναι αυτός που τονίζει ότι «το όνομα Bugari είναι στην πραγματικότητα η εθνική ονομασία των Σλάβων τής Μακεδονίας, πράγμα που δείχνει πως (οι Σλάβοι τής περιοχής αυτής) υιοθέτησαν το όνομα Βούλγαροι που τους έδωσαν οι Σέρβοι».
4. Ο Γερμανός γλωσσολόγος Heinz Wendt, (Sprachen 1961, σ. 285, λ. Slawische Sprachen), μιλώντας για τις σλαβικές γλώσσες, λέει: «Αν κατατάξει κανείς τις Σλαβικές γλώσσες με βάση τη σημερινή τους δομή, πρέπει να θεωρήσει τη Βουλγαρική και τη Μακεδονική, [εννοεί τη γλώσσα των Σκοπίων] λόγω των εξεχουσών δομικών ιδιαιτεροτήτων τους, ως αυτοτελή ομάδα και να την αντιπαραθέσει προς όλες τις άλλες σλαβικές γλώσσες».



http://hellenikathemata.blogspot.com/2012/02/h-make.html
http://macedonianissues.blogspot.com/2012/02/h-make.html

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ.
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ "H ''MAKEΔΟΝΙΚΗ'' ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΡΙ ΣΛΑΒΟΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑΣ" ΜΟΥ ΦΕΡΝΕΙ ΠΟΛΛΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ.
ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΚΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ, ΚΑΝΕΙ ΛΑΘΟΣ ΣΕ ΠΟΛΛΑ, Ή ΔΕΝ ΤΑ ΕΡΕΥΝΗΣΕ ΚΑΛΑ.

1) ΣΤΑ ΝΤΟΠΙΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΔΡΑΜΑΣ ΜΙΛΟΥΝ ΚΑΠΟΙΑ ΓΛΩΣΣΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ. ΕΚΤΟΣ ΚΙ ΑΝ ΤΑ ΘΕΩΡΕΙ "ΣΛΑΒΟΜΑΚΕΔΟΝΙΚΑ" [Είναι μια διάλεκτος ελάχιστων Ελληνοβουλγαρικών συνοριακών περιοχών, όπου ένας μικρός αριθμός Ελλήνων παράλληλα με την Ελληνική γνώριζαν (οι παλαιότεροι) και μια Βουλγαρικής προελεύσεως διάλεκτο, όπως συμβαίνει ανέκαθεν και παγκοσμίως με μερικές συνοριακές ομάδες τού πληθυσμού πλείστων χωρών.Ας σημειωθεί ότι λόγω τού δίγλωσσου χαρακτήρα των ομιλητών και λόγω τής διαφορετικής Βουλγαρικής διαλεκτικής προέλευσής της και, βεβαίως, λόγω τού ότι αυτή η (αποκλειστικά προφορική) διάλεκτος δεν εκσερβίστηκε, όπως η Βουλγαρική των Σκοπίων, τα Σλαβομακεδόνικα δεν ταυτίζονται με τη Σερβοβουλγαρική των Σκοπίων.].
ΤΟΤΕ ΚΑΝΕΙ ΛΑΘΟΣ. ΚΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΠΟΥ ΤΟ ΑΝΑΦΕΡΩ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΞΗΣ:
Α) Η ΟΜΙΛΙΑ ΑΥΤΗ ΤΩΝ ΝΤΟΠΙΩΝ ΧΩΡΙΩΝ ΔΕΝ ΤΑΥΤΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΑ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑ. ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΝΟΟΥΝΤΑΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΑ.
Β) Η ΓΛΩΣΣΑ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΑ ΜΕ ΤΑ ΠΟΜΑΚΙΚΑ. ΟΙ ΝΤΟΠΙΟΙ ΤΗΣ ΔΡΑΜΑΣ ΜΙΛΟΥΝ ΟΤΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΜΑΚΟΙ ΤΗΣ ΞΑΝΘΗΣ.
Γ) ΟΙ ΠΟΜΑΚΟΙ ΤΑ ΜΙΛΟΥΣΑΝ ΑΙΩΝΕΣ - ΧΙΛΙΕΤΙΕΣ, ΕΙΝΑΙ ΦΥΛΗ-ΛΑΟΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΤΟΥ Μ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ, ΟΙ ΒΟΥΛΓΑΡΟΙ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΑΝ ΤΟ 600 μ.Χ.
Δ) ΙΣΩΣ ΔΕΝ ΑΡΕΣΕΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΝΑ ΘΕΩΡΟΥΝΤΑΙ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΤΩΝ ΠΟΜΑΚΩΝ; ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΣΤΟΥΣ ΠΟΜΑΚΟΥΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΧΟΥΝ ΓΙΑ ΕΛΛΗΝΕΣ, ΕΝΩ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΟΙ ΠΟΜΑΚΟΙ ΕΚΑΝΑΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ (ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΠΟΜΑΚΩΝ). ΠΟΙΟΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ ΤΗΣ ΔΡΑΜΑΣ ΚΑΛΕΣΑΝ ΠΟΜΑΚΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΣΕ ΚΑΠΟΙΑ ΕΜΦΑΝΙΣΗ; ΜΗΠΩΣ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΣΥΜΠΑΘΟΥΝ; ΜΟΝΟ ΤΙΣ ΦΟΡΕΣΙΕΣ ΤΟΥΣ ΝΑ ΔΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΘΑ ΤΟΥΣ ΜΠΕΡΔΕΨΕΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΞΗΡΟΠΟΤΑΜΗΤΕΣ π.χ.
Ε) ΜΕΧΡΙ ΠΡΙΝ ΑΠΟ 90 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣΑΝ ΠΟΛΛΟΙ ΠΟΜΑΚΟΙ ΣΤΟ ν. ΔΡΑΜΑΣ, ΣΤΟΝ ΟΓΚΟ ΤΟΥ ΦΑΛΑΚΡΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΡΟΔΟΠΗΣ, ΑΛΛΑ ΣΑΝ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΔΙΩΞΕ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ (ΛΟΓΩ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ), ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ "ΤΟΥΡΚΟΙ". ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΠΟΜΑΚΟΙ ΗΤΑΝ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΒΟΥΛΓΑΡΩΝ (ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΟΜΑΚΟΙ), ΑΡΑ ΔΕΝ ΘΑ ΜΙΛΟΥΣΑ ΤΗΝ ΓΛΩΣΣΑ ΤΩΝ ΒΟΥΛΓΑΡΩΝ, ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΑΣΤΕΙΟ.
ΣΤ) Η ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΠΟΛΥ ΜΕΤΑ ΤΟ 1000 μ.Χ., ΕΝΩ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΩΝ ΒΟΥΓΛΑΡΩΝ ΤΩΡΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ. Η ΓΡΑΦΗ ΤΟΥΣ ΜΑΛΙΣΤΑ ΤΟ 19ο ΑΙΩΝΑ (ΤΟ 1820 ΕΙΧΑΝ ΕΛΑΧΙΣΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΣΤΗ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ), ΔΙΑΒΑΖΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ.

2) ΜΕΤΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΑΚΟΜΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Η ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ ΠΟΛΛΩΝ.... ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΩΡΟ, ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΔΕΙΧΤΟΥΝ. ΚΑΙ ΤΟ ΑΣΧΗΜΟ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΑΝΤΙΔΡΑ ΣΤΑ "ΜΙΚΡΑ-ΤΟΠΙΚΑ" ΑΥΤΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 50 ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΑΛΛΑΞΕΙ ΟΛΑ (ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ, ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΜΕ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ) ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ, ΜΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΙ ΠΡΟΦΟΡΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΥΤΈΡΩΝ-ΠΑΠΠΟΥΔΩΝ, ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΓΡΑΦΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΙ; ... ΣΩΣΤΕΣ;


3) ΑΠΟ ΟΣΑ ΓΝΩΡΙΖΩ, ΑΠΟ ΦΙΛΟΥΣ ΓΛΩΣΣΟΛΟΓΟΥΣ ΕΡΕΥΝΗΤΕΣ, ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΔΡΑΜΑΣ, Η ΠΡΩΤΗ ΕΡΕΥΝΑ ΕΓΙΝΕ ΤΟ 1909, ΜΑΖΕΥΤΗΚΑΝ ΛΙΓΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΠΌ ΤΗΝ ΔΡΑΜΑ ΜΟΝΟ ΚΑΙ Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΤΟ 1928, ΟΤΑΝ ΕΙΧΑΝ ΑΠΟΧΩΡΗΣΕΙ ΟΙ ΠΟΜΑΚΟΙ ΚΑΙ Η ΒΟΥΡΓΑΡΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ ΗΤΑΝ ΕΝΤΟΝΗ ΚΑΙ ΝΟΠΗ. ΟΠΟΤΕ Η ΔΡΑΜΙΝΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΩΝ ΟΡΕΙΝΩΝ ΠΕΡΙΟΧΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΓΗΓΕΝΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ, ΩΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΣΗΜΗ ΚΑΘΑΡΕΥΟΥΣΑ ΉΤΑΝ "ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗ" ΑΡΑ ΚΑΙ ..... Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΕΡΕΥΝΗΤΩΝ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΙΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΛΩΣΣΑ ΕΓΙΝΕ ΤΟ 2007, ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΒΟΗΘΗΣΑ ΚΑΠΩΣ ΤΗΝ ΕΡΕΥΝΗΤΡΙΑ, Η ΟΠΟΙΑ ΓΥΡΙΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΝΤΟΠΙΑ ΧΩΡΙΑ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ Κ. ΝΕΥΡΟΚΟΠΙΟΥ.

4) ΤΟ ΑΣΧΗΜΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΣΤΗΝ ΚΟΝΤΡΑ ΜΕ ΤΑ ΣΚΟΠΙΑ, ΕΜΠΛΕΚΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΘΕΣΗ ΣΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΑΥΤΟ. Η ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΜΠΛΕΚΕΤΑΙ ΣΕ ΘΕΜΑ ΜΕ ΘΡΑΚΗ, ΡΟΔΟΠΗ, ΠΟΜΑΚΟΥΣ ΚΑΙ 200 ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΡΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΒΟΥΛΓΑΡΟΥΣ.
ΚΑΤΣΙΓΙΑΝΝΗΣ ΕΛ. ΧΡΗΣΤΟΣ

Yauna Takabara είπε...

Αξιότιμε κύριε Κατσιγίαννη,

Το άρθρο αναφέρεται καθαρά στην γλώσσα των Σκοπίων. Η αναφορά στη διάλεκτο

« ελάχιστων Ελληνοβουλγαρικών συνοριακών περιοχών, όπου ένας μικρός αριθμός Ελλήνων παράλληλα με την Ελληνική γνώριζαν (οι παλαιότεροι) και μια Βουλγαρικής προελεύσεως διάλεκτο, όπως συμβαίνει ανέκαθεν και παγκοσμίως με μερικές συνοριακές ομάδες τού πληθυσμού πλείστων χωρών.¨
με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο, νομίζω και κάθε λογικά σκεπτόμενο.

Δεν καταλαβαίνω που βρίσκεται το ΛΑΘΟΣ του Μπαμπινιώτη.

Ο συνειρμός σας είναι και έχει ενδιαφέρον.

Εσείς συνδέεται την ντόπια γλώσσα που μιλούν σε μερικά χωριά της (ανατολικής) Μακεδονίας με την Σερβομακεδονική των Σκοπίων(;)(!)….χωρίς αυτό να είναι θέμα του κειμένου.

Για τα πομάκικα έχω αρκετές αναρτήσεις στο blog μου όπου αναφέρω κατά κόρον ότι τα παμάκικα μοιάζουν με τα ντόπια των ελάχιστων «σλαβόφωνων», ή πώς να το πω «πομακόφωνων»(;) χωριών της Δράμας.

Η πομακική έχει γραφή και λεξικό. Όσοι από τους «σλαφόφωνους» επιθυμούν να μάθουν την γλώσσα των παππούδων τους …υπάρχει λύση.. http://zagalisa.gr/content/ellino-pomakiko-leksiko-line

Δεν πιστεύω να τους υποτιμάτε και σεις όπως το επίσημο κράτος τους αγέρωχους αλλά παραγκωνισμένους αυτούς Πομάκους.

Πάρα πολλά ντόπια χωριά Δράμας-Σερρών-Καβάλας δεν μίλησαν ποτέ αυτό το ιδίωμα. ΠΟΤΕ. Στον αιώνα τον άπαντα.

Όσο για την παραχάραξη που αναφέρατε….

Η ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗ εξαρχία βρήκε ΜΟΝΟ σε αυτά τα λίγα «βουλγαρόφωνα» χωριά φανατικούς οπαδούς.

Ο λόγος και η αιτία: η γλώσσα φίλτατε κ Κατσιγιάννη..

Λέτε η γλώσσα της βουλγαρικής θείας Λειτουργίας να ήταν ξένη και άγνωστη στους ντόπιους Μακεδόνες;;;

Μήπως δεν ήταν και δεν είναι ακόμη και σήμερα η γλώσσα η σημαία των ανθελλήνων;

Να βλέπουμε κ. Κατσιγιάννη τα πράγματα από διαφορετικές οπτικές γωνίες.

«ΤΟ ΑΣΧΗΜΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΣΤΗΝ ΚΟΝΤΡΑ ΜΕ ΤΑ ΣΚΟΠΙΑ, ΕΜΠΛΕΚΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΘΕΣΗ ΣΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΑΥΤΟ¨

Οι δικές μου πληροφορίες λένε όμως ότι οι γηραιότεροι σε μερικά ντόπια χωριά της Ανατολικής Μακεδονίας έχουν βουλγάρικες σημαίες στα μπαούλα τους , οι δε νεότεροι: « δεν είμαστε Έλληνες δεν είμαστε Βούλγαροι δεν είμαστε Σέρβοι , είμαστε Μακεδόνες…

Η γλώσσα παίζει πάλι τον καθοριστικό ρόλο σε αυτήν την ανθελληνική στάση ορισμένων Μακεδόνων.