Η Βουλγάρικη Εξαρχία και ο Μακεδονικός Αγώνας στη Πετρούσα Πλεύνα Δράμας.

Ο ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ ΕΝ ΠΕΤΡΟΥΣΗ (ΠΛΕΥΝΑ)

Πετρούσα Πλεύνα Плевня 

Αντίστοιχη ανάρτηση:

 Πετρούσα Δράμας: 

Η μεγάλη απάτη της Εξαρχίας ή πως Μακεδόνες χωρίς να το αντιληφθούν έγιναν Βούλγαροι.

Πετρούσα-Πλεύνα 1912

Πηγή: 

Κέντρο Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ανατολικής Μακεδονίας

Βουλγαρική  wikipedia Πετρούσα Πλεύνα Плевня 

petroussa-valavanis

(οι φωτογραφίες  επιλογές Yauna)

Ολίγα μόνον έτη προ του Βουλγαρικού σχίσματος, ήτοι προ του έτους 1872, έκανε την εμφάνισίν της η Βουλγαρική προπαγάνδα μεταξύ των κατοίκων του χωρίου Πετρούσα (τότε Πλεύνα) οι οποίοι όλοι ανεξαιρέτως ήταν Έλληνες.

Πρώτοι δε εκ των κατοίκων του χωρίου, 

οι Χατζήολου Πέτρος
 και Τσεγγενέολου Δημήτριος γαμβρός του πρώτου,

Μνήμη μιας άλλης γενοκτονίας…των Μακεδόνων

αναδημοσίευση από τη olympiada.
Σχετική ανάρτηση δική μου  Χωριστή -Τσατάλτζα : Μαρτυρική Κωμόπολη
και Μακεδόνες Όμηροι από το Νέο Σούλι Σερρών στην Βουλγαρία (1916-1918).

«της Βουλγαρίας τα βουνά

θεέμ΄χαμήλωσέ τα,

να δούμε τα Ελληνόπουλα

και πάλι ψήλωσέ τα…»

(τραγούδι Χωριστής Δράμας)

Στην Ελλάδα ο μέσος πολίτης αγνοεί πολλά από την πρόσφατη ιστορία γι΄ αυτό ελάχιστοι γνωρίζουν όσα υπέφερε ο πληθυσμός της Ανατολικής Μακεδονίας στις Βουλγαρικές κατοχές
που είχαν σαν αποτέλεσμα και την μετοίκηση πληθυσμών στη Θεσσαλονίκη κι΄ έτσι εξηγείται π.χ. το γεγονός ότι το 15% του πληθυσμού της κατάγεται από το Ν. Σερρών .

Επιγραμματικά επισημαίνω ότι η Βουλγαρία ήθελε διέξοδο στο Αιγαίο κι΄ έτσι κάθε φορά που καταλάμβανε την Ανατολική Μακεδονία προσπαθούσε,με μεθόδους που είχαν χαρακτηριστικά γενοκτονίας, να αλλοιώσει την πληθυσμιακή σύνθεση.

Την περίοδο 1916-1918 οι Βουλγαρικές αρχές στρατολόγησαν  βίαια σχεδόν όλους τους ΄Ελληνες άντρες από πόλεις καιχωριά της Ανατολικής Μακεδονίας και τους μετέφεραν στα βάθη της Βουλγαρίας για να στρώνουν σιδηροδρομικές γραμμές η να δουλεύουν σε ορυχεία
όπου από ασιτία, κακουχίες κλπ. πέθαναν σε δύο χρόνια σχεδόν οι μισοί.

Ταυτόχρονα καταπίεζαν επιλεκτικά τους ΄Έλληνες για να αναγκασθούν να φύγουν απότην περιοχή κι΄έτσι η πόλη των Σερρών όταν άρχισε η Βουλγαρική κατοχή είχε περίπου 35.000 κατοίκους αλλά μέχρι να φύγουν οι Βούλγαροι τον Οκτώβριο του 1918 απόμειναν μόνο 5.800.

Τον Ιανουάριο του 1919 διασσυμαχική ανακριτική επιτροπή που ερεύνησε το θέμα υπέβαλλε έκθεση που αναφέρει επί λέξει:

«Είμαστε βέβαιοι ότι η Βουλγαρία είχε ένα συγκεκριμένο στόχο:

την καταστροφή
του ορθόδοξου Ελληνικού πληθυσμού
της Ανατολικής Μακεδονίας…»

Αυτή την έκθεση, που εξέδωσε το 2008 το Ιστορικό και Λογοτεχνικό Αρχείο Καβάλας,παρουσιάζουν στις 11-5-11 σε εκδήλωση στην Αθήνα η Ομοσπονδία Σερραϊκών πολιτιστικών σωματείων Θεσ/νίκης, η Παμμακεδονική συνομοσπονδία,, η «εταιρία μελέτης-έρευνας ιστορίας Σερρών» και άλλοι φορείς με στόχο να καθιερωθεί ημέρα μνήμης των θυμάτων της Βουλγαρικής κατοχής στην Ανατολ.Μακεδονία..


Με τη Βουλγαρία σήμερα έχουμε φιλικότατες σχέσεις και δεν υπάρχουν εκατέρωθεν διεκδικήσεις.

Η χώρα μας οφείλει να καθιερώσει ημέρα μνήμης γι΄ αυτά τα θύματα

αλλά
ταυτόχρονα οφείλουν οι φίλοι μας Βούλγαροι
να επιστρέψουν τα κειμήλια
που κλάπηκαν
από Ελληνικά Μοναστήρια
την περίοδο των κατοχών
και να συμμετέχουν
σε εκδηλώσεις απόδοσης τιμής
στα θύματα Βουλγαρικών κατοχών,

όπως ευφυώς κάνουν οι Γερμανοί για τα δικά τους θύματα

Οι εκδηλώσεις μνήμης δεν είναι σοβινιστικές ,
ούτε αναζωπυρώνουν πάθη ενώ η αναγνώριση του εγκλήματος και η απόδοση τιμής στα θύματα από το κράτος-θύτη αποφορτίζει το κλίμα
και δίνει ουσιαστικό περιεχόμενο στο όραμα της κοινής πλέον Ευρωπαϊκήςπροοπτικής.

Του Δημήτρη Γαρούφα πρώην πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε(11-5-11)στον «Αγγελιοφόρο».

Μακεδονικό Ζήτημα: Η ιστοριογραφία και η χαρτογραφία του Μακεδονικού ζητήματος. Historiographie und Kartographie der Makedonischen Frage

Berliner Kongress  (1878) 

Ελληνικό κείμενο

Vasilis K. Gounaris

του Βασίλη Κ. Γούναρη Καθηγητή του ΑΠΘ στον Τομέα Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας, Λαογραφίας και Kοινωνικής Ανθρωπολογίας

                                                                                  (οι φωτογραφίες  επιλογές Yauna)

1.  Der Anspruch auf das osmanische Erbe in Europa

Ab dem Zeitpunkt, als das Wort „Hellas“ als der geeignetste Name für den modernen Staat der Griechen (Romii) befunden wurde, war die Makedonische Frage, zumindest in der Theorie, entschieden. Die historische Geographie siedelte – nach dem bekannten Strabon-Zitat – das Land Alexanders innerhalb Griechenlands an, doch in der Realität beschäftigte die Angelegenheit die Griechen nicht direkt.

Ελληνικότητα Μακεδονίας: Η διαμόρφωση της νέας Μακεδονίας (1798-1870). Die Herausbildung des neuen Makedoniens (1798-1870).

Θεός Διόνυσος. Ανάγλυφο 2ος π.Χ αιώνας

Ιωάννης Κολιόπουλος

Καθηγητής ιστορίας των νεώτερων χρόνων
 στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Αντιπρόεδρος του Δ.Σ. του Ιδρύματος Μελετών Χερσονήσου Αίμου

(οι φωτογραφίες  επιλογές Yauna)

Εισαγωγή

Η Μακεδονία, η αρχαία ιστορική ελληνική χώρα όσο και η νεώτερη γεωγραφική περιοχή που είναι γνωστή με αυτήν την ονομασία, υπήρξε μια από τις πιο πολυσυζητημένες ίσως χώρες του κόσμου. 

Μακεδονία Κοιτίδα του Ελληνισμού. Makedonien Wiege des Hellenismus.

 Θεόδωρος Νικολάου

 Τακτικός Καθηγητής, 

Διευθυντής του ’Ινστιτούτου 

’Ορθοδόξου Θεολογίας 

του Παν/μίου Μονάχου
(Όλες οι φωτογραφίες  επιλογές Yauna)

Μακεδονία. 

Σύντομη ιστορική ανασκόπηση

 και έλεγχός των Σκοπιανών παραποιήσεων.

 Το παρόν δημοσίευμα είναι το κείμενο διαλέξεως, που δόθηκε στην Olympiahalle του Μονάχου στα πλαίσια της διαδηλώσεως των Ελλήνων της Βαυαρίας και άλλων κατοίκων του Μονάχου για το θέμα της Μακεδονίας στις 5 ’Απριλίου 1992.
 Τη διαδήλωση αυτή οργάνωσαν με μεγάλη επιτυχία από κοινού όλοι οι επίσημοι φορείς και σύλλογοι του Ελληνισμού στο Μόναχο. ’Ιδιαιτέρως έπρωτοστάτησαν κατά την οργάνωση η ’Εκκλησία και το Γενικό Προξενείο της Ελλάδος στο Μόναχο — έχοντας επί κεφαλής το Γενικό Πρόξενο κ. Κυριάκο Ροδουσάκη. 
Σύμφωνα με στοιχεία των διοργανωτών ο αριθμός των συγκεντρωθέντων ύπερέβαινε τις 18 χιλιάδες. 
‘Η εκτύπωση και κυκλοφορία του παρόντος κειμένου αποβλέπει κατ’ αρχήν στην εκπλήρωση επιθυμίας πολλών άκροατών να το αποκτήσουν  Παραλλήλως θεωρήθηκε αυτονόητο να δοθεί και αντίστοιχη γερμανική μετάφραση, ώστε το δημοσίευμα αυτό να συμβάλλει και σε ευρύτερη ενημέρωση φίλων Γερμανών. 

Ελληνικότητα Μακεδονίας: Η Μακεδονία των κλασσικών και ελληνιστικών χρόνων. Das Makedonien der klassischen und hellenistischen Zeit.

Μέγας Αλέξανδρος

Ηλίας Κ. Σβέρκος

ΙΔΡΥΜΑ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ
(οι φωτογραφίες  επιλογές Yauna)

Παράλληλα με την Αθήνα και τη Σπάρτη, 
η Μακεδονία υπήρξε το ελληνικό κράτος
 που προκαλούσε 
και εξακολουθεί να προκαλεί 
ιστορικό αλλά και γενικότερο ενδιαφέρον. 

Η άνοδος ενός κράτους γεωργών και κτηνοτρόφων σε πρώτη ελληνική δύναμη κατά τον Δ΄ αιώνα π.Χ., ο ιστορικός ρόλος που έπαιξε ως «πρόφραγμα» (Πολύβιος, ΙΧ 35.1-4) της Νότιας Ελλάδος, αντιμετωπίζοντας τις εισβολές των λαών της Βόρειας Βαλκανικής, η κοσμοϊστορικής σημασίας εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Ανατολή (η οποία δεν ήταν μόνον έργο μιας στρατιωτικής μεγαλοφυίας αλλά και των Μακεδόνων που τον ακολούθησαν), οι τρεις πόλεμοι κατά των Ρωμαίων, που αποτελούν το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αντιστάσεως στη ρωμαϊκή επέκταση στην Ανατολή, είναι τα τέσσερα στοιχεία που συνθέτουν την ιστορία της Μακεδονίας ως ανεξαρτήτου κράτους και δικαίως προκάλεσαν και προκαλούν αυτό το ιδιαίτερο ιστορικό και γενικό ενδιαφέρον.

Ελληνικότητα Μακεδονίας. Μακεδονικό Ελληνικό Πάνθεο. Λατρείες στην Άνω Μακεδονία.

Περσεφόνη και Άδης (440-430 π.Χ.)

ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΚΑΙ ΝΕΩΤΕΡΙΣΜΟΙ

Αθ. Ριζάκης και Ι. Τουράτσογλου

ΕΚΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΜΠΟΣΙΟ

Institute for Balkan Studies

Εισαγωγή

 Η μελέτη της θρησκείας στην Αρχαία Μακεδονίας1 παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το λόγο ότι η περιοχή, εξαιτίας της ιδιάζουσας γεωγραφικής της θέσης και των έντονων ανάγλυφων στο χάρτη των φυλετικών διαστρώσεων, αποτέλεσε πρόσφορο πεδίο αντιπαραθέσεων, συγκρητισμών, συγχωνεύσεων και ζυμώσεων πλείστων όσων θρησκευτικών ρευμάτων και δοξασιών καθόλη τη διάρκεια της ιστορίας της.
 Αρκετά πρόσφατα και στο πλαίσιο της διερεύνησης της ιδιάζουσας αυτής περίπτωσης, διατυπώθηκε η άποψη2

ότι η θρησκεία στην Αρχαία Μακεδονία υπήρξε το αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης δύο κυρίως θρησκευτικών αντιλήψεων περί του υπέρτατου όντος:

 α) εκείνης του ελληνικού Πανθέου, και

 β) των μυστηριακών δοξασιών και των οργιαστικών τελετουργιών του παλαιού πληθυσμιακού δυναμικού, που είχε παραμεριστεί από τους επήλυδες Μακεδόνες και αφομοιώθηκε από εκείνους.

  Στις αντιλήψεις αυτές περί θείου και τρόπων θεραπείας του θα πρέπει να προστεθούν λατρείες επείσακτες, τόσον από γειτονικές, όσο και από απομεμακρυσμένες περιοχές, χωρίς, ωστόσο, το αποτέλεσμα των ζυμώσεων, των αντιπαραθέσεων και των συγκρητισμών να έχει υπάρξει το αυτό σ' όλες τις επί μέρους περιοχές και σ' όλα τα κοινωνικά στρώματα, ούτε όμως και καθόλες τις χρονικές περιόδους.

Το αρχαίο μακεδονικό Ημερολόγιο. Das Makedonische Kalender.

TO ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 

 ΟΠΩΣ 

ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ,

 έτσι και το ημερολόγιο των Μακεδόνων ήταν σεληνοηλιακό.

Το μακεδονικό έτος άρχιζε από την πρώτη νουμηνία μετά τη φθινοπωρινή ισημερία, κατά τον μήνα Δίο, αντίστοιχο του αττικού Πυανεψιώνα.

 Οι μακεδονικοί μήνες είχαν κατά σειρά τα ονόματα:

 Δίος, 

Απελλαίος, 

Αυδυναίος, 

Περίτιος, 

Δύστρος, 

Ξανθικός, 

Αρτεμίσιος, 

Δαίσιος, 

Πάνεμος ή Πάνημος, 

Λώος, 

Γορπιαίος και 

Υπερβερεταίος. 

Μακεδόνες Άγιοι: Διάλογος Άγιου Κυρίλλου με Μωαμεθανούς Άραβες.

Ιερόν Ησυχαστήριον ΠαντοκράτοροςΜελισσοχωρίου.Επιμέλεια - Παρουσίαση: Νικόλαος Zήσης Θεοδρομία,

Τριμηνιαία Έκδοση Ορθοδόξου Διαδαχής, Τεύχος 3, Ιούλιος-Σεπτέμβριος 1999.

  Άγιου Κυρίλλου του Θεσσαλονικέως

Διάλογος με τους Μωαμεθανούς Άραβες^[1]

Εισαγωγικά

Οι Θεσσαλονικείς Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος, οι φωτιστές των Σλάβων, είναι από τις μεγαλύτερες ιεραποστολικές φυ­σιογνωμίες τις οποίες έχει να επιδείξει η εκκλησιαστική μας ιστορία. 

Ηδωνίδα Γη: Διονυσιακά δρώμενα. Οι μεταμφιέσεις στα Διονυσιακά δρώμενα των χωριών της Δράμας (6-8 Ιανουαρίου)

Μπαμπούγερα Καλής Βρύσης

Αναδημοσίεση από την εφημερίδα

"ΧΡΟΝΙΚΑ" 5.1.2013

Το σημαντικότερο έθιμο του Δωδεκαημέρου, στην περιοχή της Δράμας, είναι οι μεταμφιέσεις που συνηθίζονται, με τη μορφή δρωμένων, τις ημέρες των Θεοφανείων,

 στο Μοναστηράκι, 

στον Βώλακα, 

στην Πετρούσα, 

στον Ξηροπόταμο, 

στους Πύργους 

στην Καλή Βρύση και τα τελευταία χρόνια 

στο Παγονέρι, με την δραστηριοποίηση του τοπικού Πολιτιστικού Συλλόγου.

Σιντική Σερρών: τα Μπαμπούγερα του Βαμβακόφυτου.

Επιμέλεια Νικόλαου Κουλιάλη

Πρόεδρος Συλλόγου Βαμβακόφυτου

Από την εφημερίδα "Φωνή του Μπέλες" 

Τεύχος 4ο 

Το έθιμο των "Μπαμπούγερων" είναι μια εκδήλωση των κατοίκων στο Βαμβακόφυτο Σερρών που έχει τη μορφή δρώμενου, γι’ αυτό και ξεπερνά το φολκλόρ και την αποκριάτικη γιορτή
παραπέμποντας άμεσα σε πανάρχαιες ιερές τελετές των γεωργικών κοινωνιών.

Σύμφωνα με πολλούς μελετητές της Λαογραφίας (Ν. Πολίτης, Γ. Μέγας, Μ. Βαρβούνης κλπ) το έθιμο αυτό έχει τις ρίζες του στις τελετές προς τιμήν του Διονύσου. 

Μπαμπούγερα-Μπάμπιντεν-Αράπηδες
Δράμα-Σέρρες-Καβάλα

Ηδωνίδα Γη-Διονυσιακά δρώμενα. Ληνός της Αρχαίας Δράμας με αναθηματική επιγραφή

Η γέννηση του Διονύσου

του Βασίλειου Κ. Πασχαλίδη

ΔΡΑΜΙΝΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ

Δράμα 1992.
 (οι φωτογραφίες είναι επιλογή Yauna)

Ο Διόνυσος δεν ελατρεύετο μόνον στην αρχαία Αθήνα (Διονύσια) αλλά και στην αρχαία Δράμα.

Ήταν προστάτης της αμπέλου και του κρασιού.

Στη Δράμα υπήρχαν, στην αρχαιότητα, όπως και σήμερα, γύρω-γύρω από τον οικισμό απέραντοι και πλούσιοι αμπελώνες και πολλά εργαστήρια για το πάτημα του σταφυλιού και την παραγωγή του κρασιού.
Όλη η ανατολική και βόρεια πλευρά, που ξεκινά μετά τον σκεπασμένο ξηροχείμαρρο και όπου σήμερα υπάρχουν σπίτια και καταστήματα ήταν στην αρχαιότητα αμπελότοπος με εκτάσεις αμπελοφυτείας και δενδροφυτείας.

Σ’ αυτόν τον χώρο βρέθηκε πρόσφατα ένα αμπελουργικό πατητήρι, των αρχαίων χρόνων της Δράμας που λέγεται και ληνός. 

Ηδωνίδα Γη-Διονυσιακά δρώμενα: Η λατρεία του Θεού Διονύσου στην χώρα των ΗΔΩΝΩΝ.

Κεφαλή Διόνυσου 
από την Καλή Βρύση
(3-4 π.Χ. αιώνα)

 του  Γ.Κ.Χατζόπουλου 

" Η εμβρυακή Μορφή του Θεάτρου  και  η Λατρεία του Διόνυσου  στη χώρα  των Ηδώνων."
 (οι φωτογραφίες είναι επιλογή Yauna)

Ο θεός Διόνυσος, ελληνικής προέλευσης,

 η οποία αποδείχθηκε από την αναγραφή του ονόματος του σε μυκηναϊκές πινακίδες της Πύλου (Γραμμική Γραφή Β'), λατρεύτηκε σε ευρεία και ουσιαστική έκταση 

στη χώρα των Ηδωνών.

Εδώ ταυτίστηκε με το φρυγικό θεό Σαβάζιο, ενώ στα ρωμαϊκά χρόνια, όταν πια η Ηδωνίδα αία περιήλθε στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία, με τον Liber Pater^[1].

Αν και θεός λαϊκός ο Διόνυσος, εντάχθηκε ως ισότιμος στο Δωδεκάθεο του Ολύμπου χωρίς διάκριση. 

Έπαιρνε μέρος στα συμβούλια των Ολυμπίων θεών, ενώ, κατά μία παράδοση, παραβρέθηκε στη γέννηση της Αθηνάς.

Βυζαντινή Παρακαταθήκη: Η εικόνα των Χριστουγέννων στο φως της ορθόδοξης ερμηνείας

 Λεωνίδας Ουσπένσκυ

 Μετάφραση Β. Μουστάκη (ανατύπωση) 

Λ.Ουσπένσκυ,

 Η Θεολογία της Εικόνας στην ορθόδοξη Εκκλησία,

 εκδ. Αρμός, Αθήνα 1993. 

 Χριστός επί γης, 

Υψωθήτε! 

 Την εικόνα της Γεννήσεως την βλέπουν εκείνοι που δεν είναι μπασμένοι στο πνεύμα της ορθοδόξου λατρείας φορτωμένη με περιττές λεπτομέρειες.

Η σύνθεσή της τους φαίνεται κάπως παιδαριώδης, άταχτη, περισσότερο απλοϊκή παρά σοβαρή1.

Εν τούτοις, αυτή η αφέλεια κι αυτή η απλοϊκότητα είναι κάτι πολύ βαθύ, κάτι που μας κάνει να θυμηθούμε τα λόγια του Κυρίου:
«Αμήν λέγω υμίν, ος εάν μη δέξηται την βασιλείαν του Θεού ως παιδίον, ου μη εισέλθη εις αυτήν». 

Βυζαντινή Παρακαταθήκη: Η Αγιογραφία των Χριστουγέννων

Φώτης Κόντογλου

Ἀπὸ «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ» ἔτος β’ τόμος 

τέταρτος τεῦχος 45, Χριστούγεννα 1949.

Η Γέννηση στην Αγιογραφία

Ὁ τύπος τῆς Γεννήσεως στοὺς βυζαντινοὺς εἶναι τοῦτος: 

Στὴ μέση στέκεται ἕνα σπήλαιο σὰν ἀπὸ κρουστάλινα βράχια περισκεπασμένο. 

Μέσα στὸ μαῦρο ἄνοιγμά του εἶναι μία φάτνη καὶ μέσα βρίσκεται ἕνα μωρὸ φασκιωμένο, ὁ Χριστός, κι’ ἀπό-πάνω του τὸν ἀχνίζουνε μὲ τὸ χνῶτο τους ἕνα βόδι κ’ἕνα γαϊδοῦρι εἴτε ἄλογο. 

Η αφανής γενοκτονία των Ελλήνων

  Αναδημοσίευση απο www.macedoniahellenicland.eu/

«Της Βουλγαρίας τα βουνά, Θεέ μ' , χαμήλωσέ τα,
 να δούμε τα Ελληνόπουλα και πάλι ψήλωσέ τα… »
 (τραγούδι Χωριστής Δράμας)

Στην Ελλάδα ο μέσος πολίτης αγνοεί σε μεγάλο βαθμό την σύγχρονη ιστορία, γι' αυτό και λίγοι γνωρίζουν τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που διεπράχθησαν από τα βουλγαρικά στρατεύματα στην Ανατολική Μακεδονία κατά τη διάρκεια της κατοχής (1916-18), του πρώτου παγκοσμίου πολέμου. Συμβάντα που έλαβαν χώρα όταν οι Βούλγαροι ως σύμμαχοι των Γερμανών, κατέλαβαν αναίμακτα την περιοχή της Ανατ. Μακεδονίας, χωρίς καν να υπάρχει κάποια εμπόλεμη κατάσταση μεταξύ Ελλάδος και Βουλγαρίας, λόγω της πλήρους ουδετερότητας που προσπαθούσε απεγνωσμένα να κρατήσει η φιλοβασιλική κυβέρνηση των Αθηνών, καθώς βρέθηκε να πιέζεται ασφυκτικά από την Αντάντ και από τους Γερμανούς των Κεντρικών Αυτοκρατοριών για να παράσχει στρατιωτικές διευκολύνσεις, ή να προσχωρήσει σε έναν από τους αντιπάλους σχηματισμούς.

100 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΑΓΩΝΑ O ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

Του Βασίλη Γ. Χατζηθεοδωρίδη

αναδημοσίευση απο τον πρωϊνό τύπο

100 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΑΓΩΝΑ

O ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

(ιερομάρτυρας -εθνικός αγωνιστής)

Δεν μπορεί να οριστεί χώρος και χρόνος ικανός να εξαντλήσει την παρουσίαση της τεράστιας εθνικής και θρησκευτικής προσφοράς του Χρυσοστόμου.
Ο Άγιος αυτός δεν μπορεί να περιοριστεί σε σελίδες και σε τόμους χαρτιού, όπως ο ποταμός σ’ ένα ποτήρι νερού.

Παρόλα αυτά, για τις ασφυκτικές ανάγκες της περίστασης, θα επιχειρηθεί μια άκρως περιορισμένη αναφορά στη συμβολή του στο Μακεδονικό Αγώνα στην περιοχή μας.

Ο κομιτατζής ΝΤΑΕΦ και η ανθελληνική του Δράση στη Δράμα.

του κ. Γ.Κ.ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ, τ. ΛΥΚΕΙΑΡΧΗ

(ΣΗΜ.Yauna: Ο Βοεβόδας της Δράμας ο οποίος δολοφονήθηκε από τον υπασπιστή του
Panitsa κατ εντολή του Βοεβοδα Sandansky, δεν διεκδικείτε από τους “Μακεδόνες’’, και εκπίπτει 
Στις τάξεις των απλών Βουλγάρων κομιτατζήδων. Βέβαια το αναπάντητο ερώτημα είναι τι ήθελε από το Baltchik της Βουλγαρίας στη Δράμα)  

Μετά το 1885 στη Βουλγαρία ανέκυψαν δύο τάσεις σχετικές με την προσάρτηση της Μακεδονίας στη Βουλγαρία.

Η μια ονομάστηκε Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση (Ε.Μ.Ε.Ο.) με στόχο τη δημιουργία μαζικού χριστιανικού κινήματος για την απελευθέρωση της Μακεδονίας από το οθωμανικό ζυγό κα την καθιέρωση καθεστώτος αυτονομίας.
Σύνθημα της οργάνωσης ήταν ¨Η Μακεδονία στους Μακεδόνες¨.
Όπως ήταν φυσικό το σύνθημα βρήκε ανταπόκριση, αφού το όνειρο των Βουλγάρων για την δημιουργία της Μεγάλης Βουλγαρίας με την συνθήκη του Αγίου Στεφάνου το 1878 δεν πήρε σάρκα και οστά.
Η δεύτερη τάση υποστήριζε την κατάληψη της Μακεδονίας από την Βουλγαρία με την ένοπλη βία.
Η τάση αυτή ονομάστηκε Βερχόβεν.

Οι δύο αυτές τάσεις διασπάστηκαν σύντομα. 
Οι Νεότουρκοι επωφελήθηκαν αυτήν την κατάσταση και ανέπτυξαν συνεργασία με τον κυριότερο εκπρόσωπο της Ε.Μ.Ε.Ο. και υποστηρικτή του συνθήματος ¨Η Μακεδονία στους Μακεδόνες¨ Γιάννε Σαντάνσκυ, ο οποίος καταγόταν από το χωριό Βλάχοι του Μελένικου.

Το «ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ» στη δεκαετία του 1940

Τίτο-"Ασκήσεις"  επί Χάρτου

 του Β. Κόντη

Στόχος της άνακοίνωσης αύτης είναι να  εξετάσει, και να  άναλύσει το «Μακεδονικό Ζήτημα» στο πλαίσιο των βαλκανικών πολιτικών έξελίξεων στη δεκαετία του 1940.

Στην  περίοδο αυτή διακρίνει κανείς δύο χαρακτηριστικές φάσεις:

 στην  πρώτη φάση (Άπρίλ. 1941 Όκτώβρ. 1944) υπήρχε ένας άγώνας γιά έπικράτηση στη γιουγκοσλαβική Μακεδονία άνάμεσα στις βουλγαρικές άρχές και στά γιουγκοσλαβικά και βουλγαρικά κομμουνιστικά κόμματα.

Eπιστολή των Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίου προς τον Πρόεδρο της Σερβίας Tomislav Nikolić.

Eπιστολή των Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίου προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας της Σερβίας, κ. Tomislav Nikolić.

WORLD PAN-MACEDONIAN ASSOCIATIONS

17 Νοεμβρίου 2012

Προς κ. Tomislav Nikolić

Πρόεδρο της Δημοκρατίας της Σερβίας

GENERAL SECRETARIAT OF THE

PRESIDENT OF THE REPUBLIC OF SERBIA

Andrićev venac 1, 11000 Beograd, Serbia

tel: +381 (0) 11 304-3068

e-mail: predstavkegradjana@predsednik.rs

Εξοχότατε,

Ως εκπρόσωποι των 3.500.000 Μακεδόνων σε όλο τον κόσμο (Έλληνες που κατάγονται από τη Μακεδονία, βόρεια περιοχή της Ελλάδας), σας γράφουμε για να εκφράσουμε τη βαθιά μας απογοήτευση με τις απόψεις σας κατά τη διάρκεια της συνέντευξής σας με την Ivona Televska της εφημερίδας Večer της ΠΓΔΜ στις 20 Οκτωβρίου 2012 [1]. Ανησυχούμε το ίδιο για τις προσφωνήσεις του Υπουργού Άμυνάς σας, Aleksandar Vučić ο οποίος σε μια πρόσφατη συνεδρίαση των Υπουργών Άμυνας Νοτιοανατολικής Ευρώπης (ΥΑΝΕ) αποκάλεσε επανειλημμένα «Μακεδόνα» τον ομόλογό του από την ΠΓΔΜ, Fetmir Besimi που είναι Αλβανός.

"Από τον Μακεδονικό Αγώνα... στην απελευθέρωση της Δράμας". 3ήμερο επιστημονικό ιστορικό συνέδριο

Το "Κέντρο Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ανατολικής Μακεδονίας" σε συνεργασία με την Περιφερειακή Ενότητα Δράμας, το Δήμο Δράμας, τη ΔΕΚΠΟΤΑ του Δήμου Δράμας και το Δήμο Προσοτσάνης, εν όψει των 100 χρόνων από την απελευθέρωση της Δράμας και της ευρύτερης περιοχής μας, συνδιοργανώνουν 3ήμερο επιστημονικό ιστορικό συνέδριο με θέμα:

"Από τον Μακεδονικό Αγώνα... στην απελευθέρωση της Δράμας" 

στις 16-17 & 18 Νοεμβρίου 2012 στο Δημοτικό Ωδείο Δράμας.

Ο Μακεδονικός Αγώνας αναμφίβολα κατέχει μια θέση αληθινής εποποιίας στη νεώτερη ελληνική ιστορία. Ήταν ένας αγώνας άγνωστος στη δύναμη και το πάθος του για τους περισσότερους. Αγώνας με πολλές θυσίες, με πολλούς σιωπηλούς μάρτυρες, με γενναίους πολεμιστές και «ωραίους νεκρούς» που έγινε για την απελευθέρωση της Μακεδονίας από τους Τούρκους, αλλά πρώτιστα, για την επιβίωση του ίδιου του ελληνισμού από τον κίνδυνο του σλαβισμού.

Αλπωμία-Καρατζόβα: σύντομη ιστορική Αναδρομή της και Ο Εξισλαμισμός του Μητροπολίτη Μογλενών-Φλώρινας

Λάζαρος Ανασ.Μέλλιος,

Λαογράφος-Iστορικός της Φλώρινας
"Ο ΕΞΙΣΛΑΜΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΜΟΓΛΕΝΩΝ-ΦΛΩΡΙΝΑΣ"
ΦΛΩΡΙΝΑ 1986

Η   επαρχία Αλμωπίας, ή,   Καρατζόβα,  κατέχει το   βόρειο  τμήμα του   Νομού   Πέλλας.   Περικλείεται  από  Δ. Β.   και   Α.  από  το πέταλο του  ορεινού όγκου του Βόρα με τα υψώματα Καΐμακτσαλάν   (2524) Τζένα (2182)  και Πάϊκο  (1650).

Συνορεύει δυτικά με το Νομό Φλώρινας, βόρεια με τη Γιουγκοσλαβία και ανατολικά με το Νομό Κιλκίς.

Η ΣΕΡΒΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΨΕΥΤΟΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ

του Γεωργίου Χ. Μόδη

 Διάλεξις δοθείσα έν Φλωρίνη 

 την 15ην 'Ιουλίου 1962.
(πριν 50 χρόνια)

(Οι φωτογραφίες επιλογή Yauna)

 Κατά την Πάλαιαν Διαθήκην η Σάρα, η σεβάσμια Σάρα, απέκτησε στα βαθειά γεράματα τέκνον τον 'Ισαάκ η 'Ιακώβ.
 Έγινε θεϊκό θαύμα !!!

Κατά τον ίδιο τρόπο και η γηραιά Ευρώπη, γηραλέα όσον και η Σάρα, απέκτησε το 1944 νέον λαόν τους « Μακεδόνας» ή καλλίτερα τους ψευτομακεδόνας των Σκοπίων…… 
Έγινε άλλο θαύμα.
α τελευταία χρόνια έδημιουργήθησαν βέβαια πολλοί καινούργιοι λαοί, νέα έθνη και κράτη.
 Άλλα έγεννήθησαν εις την 'Αφρικήν και την 'Ασίαν.

 Είναι μαύροι. 

 Οί ψευτομακεδόνες είδαν το φώς του ηλίου εις την Εύρώπην και είναι άσπροι άν και είδα στα Σκόπια όταν πέρασα πρό ολίγων ετών πάρα πολλούς κατάμαυρους και καθαροαίμους 'Αθιγγάνους .... 

Οί ψευτομακεδόνες αυτοί με τά.... Πολωνικά ονόματα εις όφσκι η έφσκη είναι περίεργοι.

 Αύτοκαλούνται Μακεδόνες και προέρχονται οι περισσότεροι από μέρη τα οποία δεν άνηκαν ποτέ εις την ίστορικήν και πραγματικήν Μακεδονίαν.

 Ούτε το Κομάνοβον, το Τέτοβον η τα Σκόπια ήσαν ποτέ Μακεδονία. 

Τα όριά της δεν ήσαν πολύ βορειότερα από τα σημερινά σύνορα μας. όποιος παραδέχονται και πολλοί Σέρβοι συγγραφείς Γκύπτσεβιτς, ο Ντνιεγκρόρσκη.

 Ώνομάσθησαν Μακεδονία ιδία υπό των Βουλγάρων όλα τα μέρη τα οποία μετά την συνθήκην του Βερολίνου έμειναν Τουρκικά όπως π. χ. και η Έλασσώνα η οποία έπί Τουρκοκρατίας έχαρακτηρίζετο ώς Μακεδονία!

100 ΧΡΟΝΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΑΣ.

Λάζαρος Μέλλιος,

Λαογράφος-Iστορικός της Φλώρινας

Ομιλία του 1987

για την απελευθέρωση της Φλώρινας

παρουσία του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκτρατίας

 (οι φωτογραφίες επιλογές Yauna)

Εξοχότατε Κύριε Πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας,

Δεν είναι η χαρά μας ανείπωτη μόνον γιατί συνεορτάζουμε τα 75 χρόνια  Ελευθέρια της Φλώρινας απ' το τουρκικό ζυγό, 
αλλά και γίνεται μεγαλύτερη γιατί σήμερα,

 ύστερα από 23 αιώνες, στο πρόσωπο σας, μια Φλωρινιώτισσα μητέρα, γαλούχισε το γιο της, σύμβολο της Ενότητας του Έθνους μας, στο Πρόσωπο σας Πρόεδρε μας, και από σήμερα και συμπολίτη μας,
(σημ. Yauna: Η μητέρα του κ Σαρτζετάκη, το γένος Γραμμενόπουλου, ήταν από το Σκλήθρο Φλώρινας, κόρη του Μακεδονομάχου Κοσμά Γραμμενόπουλου)

όπως πριν 23 αιώνες η άλλη Λυγκηστίδα μάνα
η πριγκήπισσα Ευρυδίκη,

 χάρισε στον Ελληνισμό το γιο της Φίλιππο που πρώτος ένωσε τους πανέλληνες, 
κι έμαθε γράμματα, η τρομερή αυτή γυναίκα, όπως αναφέρεται απ' τους ιστορικούς, για να γαλουχίσει τα εγγόνια της, 

δηλ. το Μέγα Αλέξανδρο, 

του οποίου η αδελφή Γοργόνα «ζει και βασιλεύει», 

όπου λάχει Ελληνισμός, διατηρώντας τα σύνορα του Ελληνισμού πολύ, πάρα πολύ, μακρυά απ' τα σημερινά Ελλαδικά, παλεύοντας με κάβε είδους πλαστογράφους κι εχθρούς της φυλής μας.

100 ΧΡΟΝΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΦΛΩΡΙΝΑ: ΠΩΣ ΠΑΡΑΔΟΘΗΚΕ Η ΦΛΩΡΙΝΑ ΤΗΝ 7η ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1912.

Ο Υπίλαρχος
 Ιωάννης Άρτης

του Γ. Χ. ΜΟΔΗ

 από το διήγημά του   

«Πώς παραδόθηκε η Φλώρινα». 

  H Φλώρινα ήταν άνω κάτω.

Ό Τουρκικός στρατός υποχωρούσε άπ' το Μοναστήρι ύστερα από τριήμερη μάχη με τους Σέρβους και έφευγε για την Κορυτσά και τα Γιάννινα.

 Άλλος στρατός έφευγε μπροστά στους Έλληνες απ' το 'Αμύνταιο και την Κέλλη.
 Φάλαγγες πεζικού, κανόνια, άλογα, μεταγωγικά, αστυνομικοί, χωροφύλακες, πυροβολητές χωρίς κανόνια, φαντάροι χωρίς τουφέκια, άνθρωποι και ζώα όλοι ανακατωμένοι, κατατσακισμένοι, αποκαρδιωμένοι, με τη σφραγίδα της ήττας στα σκυμμένα κεφάλια τους περνούσαν σε διαδοχικά και ατέλειωτα μπουλούκια χωρίς καμμιά τάξη και σειρά.

Τα αξιοθρήνητα λείψανα του υπερήφανου Αυτοκρατορικού στρατού ένα πια σκοπό είχαν: 
Τη φυγή.

100 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΙΝ ΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΤΗΝ 7ην ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1912

Λαϊκή εικόνα με θέμα την κατάληψη
της Φλώρινας στις 7 Νοεμβρίου 1912.

Παναγιώτου Δραγουμάνου

Συν/χου    ε. α

'Απόσπασμα από το βιβλίο του

« Ίστορικαί σημειώσεις».

   

Το Ελληνικόν  Έθνος συνηνωμένον υπό την ηγεσίαν των δυο μεγάλων Μορφών της νεωτέρας 'Ελληνικής Ιστορίας, του 'Ελευθερίου Βενιζέλου, ώς Πρωθυπουργού και του θρυλλικού Στρατηλάτου τότε Διαδόχου Κωνσταντίνου, εις μίαν καθολικήν ανάτασιν εξορμά δια να πραγματοποίηση τα ωραιότερα όνειρα της φυλής μας, για το ξαναζωντόνεμα  του  Μαρμαρωμένου Βασιληά.

Η χαραυγή πού άρχισε με τον Μακεδονικόν αγώνα, γίνεται μετά λίγα χρόνια τώρα, εκθαμβωτική πορεία προς την ελευθερίαν.

Οι Μακεδόνες πολεμισταί του Καρατάσου και άλλων πού κατέβηκαν το 1821 στην Νότιο 'Ελλάδα για την Έπανάστασιν, ξαναγυρίζουν τώρα συνηνωμένοι με τους Πανέλληνας και με τις μυριάδες των 'Ελλήνων εθελοντών από τα πέρατα του κόσμου, για το ξεσκλάβωμα των 'Αλυτρώτων 'Αδελφών και οι τελευταίοι, μη περιμένοντας κάν το φθάσιμον του δαφνοστεφούς στρατού, τρέχουν μόνοι των προς προϋπάντησίν του,   προς ύποβοήθησίν του,    διακινδυτεύοντες και    αυτοί  την ζωήν των για    να κερδίσουν    ώρες, λεπτά,   αλλά συγχρόνως για να κερδίσουν έτσι, πολλές φορές και την   έλευθερίαν των.

Έτσι λευθερώθηκε η Φλώρινα, έτσι η Πρέσπα, έτσι και το ηρωικό Μορίχοβο βορείως του Μοναστηρίου κι' ας μην ήταν γραφτό να μείνη Ελληνικό.

Μακεδονία-Το Περιβόλι της Παναγίας: Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΕΓΙΣΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΤΟΥ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΟΥ ΕΙΣ ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑΝ

Η Ζώνη της Παναγίας, ΙΜΜ Βατοπαιδίου

Αρχιμανδρίτης Έφραίμ 

Καθηγούμενος 

Ίεράς Μονής Βατοπαιδίου

ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΜΠΟΣΙΟ

'ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ'

ΧΘΕΣ-ΣΗΜΕΡΑ-ΑΥΡΙΟ

ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1993

Συζητείται πολύ σήμερον o ρόλος του αγιορειτικού μοναχισμού εντός της ζωής της Εκκλησίας.

Διατυπώνονται ποικίλαι απόψεις,  αι όποίαι είναι καρπός των ιδιαιτέρων σκέψεων και αντιλήψεων των συζητητών.
Μετά πολλής χαράς διαπιστώνομεν ότι έκτιμάται όλως ιδιαζόντως η άγιορειτική προσφορά προς το Γένος.

Απόδειξις τούτου είναι και η διοργάνωσις του παρόντος συνεδρίου.

Είναι τοις πάσι γνωστόν ότι το Άγιον Όρος διεδραμάτισε και ευτυχώς διαδραματίζει και σήμερον μέγιστον ρόλον εις την πνευματικήν και κοινωνικήν άναβάθμισιν του ευλογημένου ημών Γένους.

Μελετώντες τα άρχεία των πλουσιωτάτων βιβλιοθηκών των 'Ιερών Μονών του Άθωνος βλέπομεν  τους άγώνας και την πολυσχιδή δράσιν των 'Αγιορειτών πατέρων υπέρ της ’Ορθοδόξου ημών πίστεως και του Γένους.

Τό άξιον προσοχής είναι ότι οι Αγιορείται, όπως και πάντες οι ευσυνείδητοι ’Ορθόδοξοι μοναχοί, δεν διετήρησαν μόνον την ’Ορθόδοξον πίστιν άλώβητον και μετά σχολαστικότητος έβίωσαν την πατερικήν ζωήν, 
αλλά διέσωσαν την γλώσσαν και την παιδείαν, συνετήρησαν τα μνημεία της βυζαντινής τέχνης και συνέλεξαν εύλαβώς ό,τι πολύτιμον έναπέμεινεν εκ του βυζαντινού πολιτισμού.

Αί άγιορειτικαι μοναί επί πλέον έξετέλουν και μέγα κοινωνικόν εργον και ιδιαιτέρως εις περιόδους εθνικών δοκιμασιών.