Βυζαντινή Μακεδονία:ΤΕΧΝΗ KAI ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ

Μακεδονική Σχολή,
Μανουήλ Πανσέληνος,
Πρωτάτο Αγ. Όρους

Απόστολος Ε. Βακαλόπουλος, 

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ 

ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΟΙΣΤΟΡΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΩΣ ΤΟ 1912

ΕΤΑΙΡΕΙΑ  ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΑΡ. 63

Θεσσαλονίκη 1983
(οι φωτογραφίες  επιλογές Yauna)

Κατά τους τελευταίους αιώνες του Βυζαντίου, κατά τους οποίους είχε παρατηρηθεί έντονη αναγεννητική ορμή, η Μακεδονία με τους λογίους και τους καλλιτέχνες της πρωτοστατεί στις πολιτιστικές και θρησκευτικές εκδηλώσεις.

 Η καλλιγραφία, η μικρογραφία, η αρχιτεκτονική και η ζωγραφική παρουσιάζουν θαυμάσια μνημεία.
Αξιόλογες και περισσότερο γνωστές είναι οι πνευματικές καλλιτεχνικές και κοινωνικές ζυμώσεις σ’ένα μεγάλο ελληνικό κέντρο της Μακεδονίας, στη Θεσσαλονίκη.

Н καλλιτεχνική αυτή ακμή δεν ήταν βέβαια ξαφνική και χωρίς ρίζες στο παρελθόν. Παλαιές τοιχογραφίες ορισμένων ναών, οι όποιες έχουν χαθεί, όπως π.χ. της Παναγίας των Χαλκέων, επισημαίνουν τους σταθμούς της προγενέστερης παραδόσεως, κατά τον 11ο και 12ο αι.

Ο ρεαλιστικός μάλιστα και δραματικός τόνος των σκηνών στις τοιχογραφίες των εκκλησιών της Μακεδονίας, αποτελεί ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά της λεγόμενης μακεδονικής ζωγραφικής.

Η ακτινοβολία της ζωγραφικής της μακεδονικής πρωτεύουσας 

διαπιστώνεται αργότερα και σε άλλα κέντρα της Μακεδονίας, 

στη Βέροια,

 Καστοριά, 

Αχρίδα, 

ιδίως στην εστία των παλαιών παραδόσεων της ορθοδοξίας,

 στο Άγιον ’Όρος.

Η γλώσσα των Μακεδόνων Σλάβων.Die Sprache der Macedonischen Slaven.

 LEONHARD MASING

ST. PETERSBURG.
Buchdruckerei
der Kaiserlichen Akademie
der Wissenschaften.

1890.

Die Bilder und die Textformatierungen 
sind unsere Auswahl (Yauna),
 und nicht im Text enthalten.

ZUR SPRACHLICHEN BEURTEILUNG
DER MACEDONISCHEN SLAVEN.

INAUGURAL-DISSERTATION

 ZUR ERLANGUNG DES GRADES EIKES DOCTORS DER VERGLEICHENDEN

SPRACHKUNDE VERFASST 

UND MIT GENEHMIGUNG EINER HOCHVERORDNETEN ,

HISTORISCH-PHILOLOGISCHEN FACULTÄT

 DER KAISERLICHEN UNIVERSITÄT ZU DORPAT

 ZUR ÖFFENTLICHEN VERTEIDIGUNG BESTIMMT

Ordentliche Opponenten:
Doc. DR. L V. SCHROEDER. — PROF. DR. J. BAUDODIN de COURTENAY, 
PROF. DR. I. MEYER.

 Gedruckt mit Genehmigung der Historisch - Philologischen Facultät. 

Dorpat den 10 October 1890.

EINLEITUNG (Seiten 1-10).

1.     Eine einigermassen befriedigende Angabe der Grenzen des bulgarischen Sprachgebietes ist bei dem gegenwärtigen Stande unserer Kenntnis desselben noch nicht möglich.

Grenzen des bulgarischen Sprachgebietes

Η Eλληνική Τέχνη από τις απαρχές έως την Eλληνιστική περίοδο. Die griechische Kunst von den Anfängen bis zum Hellenismus.

Haritini Kotsidu

Die griechidche Kunst

Von den Anfängen bis zum Hellenismus.

Die Bilder und die Textformatierungen 
sind unsere Auswahl (Yauna),
 und nicht im Text enthalten.

Die Legenden zu den Bildern wurden bewusst nicht aufgeführt.

Von der Kunstform zu den Lebensformen.

Unter dem Begriff griechische Kunst versteht man im deutschsprachigen Raum die Kunst der griechischen Antike.

Die beiden Komponenten des Begriffes, "griechisch" und "Kunst" sind jedoch erläuterungsbedürftig.

Wann das Griechische beginnt und wann es endet, lässt sich nicht einfach beantworten.

Geht man davon aus, dass für ein Volk primär die Sprache bestimmend ist, dann wären die Mykener als die ersten Griechen anzusehen, da ihre Schrift eine Vorstufe des Griechischen darstellt.

Die mykenische Zivilisation stellt sich aber als eine literaturlose Frühkultur von z.T. minoischer Prägung dar, während die Minoer selbst die griechische Schrift nicht benutzt haben und somit nicht als Frühgriechen bezeichnet werden können.

The Greek communities of Northern or Upper Macedonia

History of Macedonia 1354-1833

A. Vacalopoulos

 Macedonia in the time of Ali Pasha
(end of 18^th century to the beginning of 19^th)

The Greek communities
of Northern
or Upper Macedonia

Map 12. Greek communities surviving in Bulgarian Macedonia up to the First World War, and in Yugoslav Macedonia up to the Second World War.

During this period Upper Macedonia, which lies today within the confines of Yugoslavia and Bulgaria, had become, according to Beaujour , almost wholly depopulated except for a number of towns and villages inhabited by mixed populations of
Turks,
Slavs,
Albanians,
Greeks and
Greco-Vlachs.

Ο Μακεδονικός Αγώνας στη Δυτική Μακεδονία: το "Μολών λαβέ" του Παπασταύρου Τσάμη.

Παπασταύρος Τσάμης

«Τσακαλάρο,

Δέν σοΰ δίνομεν αρνιά. 
Δέν σοΰ δίνομεν ψωμία και τυρί. 
Άν είσαι άνδρας, έλθέ νά τά πάρης. 

Μολών λαβέ.

Παπασταΰρος Τσάμης». 

του Γεωργίου Μόδη.

"Ο ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ 

ΚΑΙ  Η ΝΕΩΤΕΡΗ 

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ"

 ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ.

(οι φωτογραφίες επιλογή Yauna)

Το τρίγωνο Λέχοβο - Δροσοπηγή (Μπελκαμένη) - Φλάμπουρο (Νεγο-βάνη) ήταν πάντοτε το αδάμαστο, στο Βίτσι, εθνικό οχυρό.

Ήταν  ó κύριος δρόμος και το πέρασμα των ανδρών και όπλων προς το Περιστέρι, Μορίχοβο, Κορέστια, Πρέσπα κ.τ.λ.

Ο Βάρδας είχε σ' όλην την περιοχή το γενικό πρόσταγμα. 

Η γενική όμως κατάσταση έμεινε στάσιμη. Δεν σημειώθηκε αξιόλογη μεταβολή. 

Στην επαρχία της Φλώρινας οι Βούλγαροι έκαψαν το 1907 το Ράκοβο (Κρατερό) και τη Νεγοβάνη (Φλάμπουρο) γι' αντίποινα και αντεκδίκηση, όπως έλεγαν.

 Διάλεγαν μια μέρα που οι περισσότεροι άντρες του χωριού απουσίαζαν στο παζάρι, έμπαιναν ξαφνικά οι πρώτοι ντυμένοι σαν Τούρκοι στρατιώτες, και έβαζαν φωτιά και λεπίδι.

Η μια όμως εκδίκηση έφερνε γρήγορα και σίγουρα αντεκδίκηση και έτσι μεγάλωνε και μάκραινε χωρίς τελειωμό ó αλυσιδωτός λογαριασμός του αίματος, του «πυρός» και του «σιδήρου».

Έβαλαν σ' εφαρμογή και τα γράμματα-παγίδες.

 Στις 27 Αυγούστου του 1906 ο Παπασταύρος Τσάμης, 
ο περίφημος εφημέριος Πισοδερίου, 
στενός φίλος και συνεργάτης του Παύλου Μελά, 
πήρε γράμμα με τη σφραγίδα και την υπογραφή του Βάρδα,
 που τον καλούσε με τ' άλλα μέλη της Επιτροπής και τον αγγελιαφόρο στο βουνό,
 στη δασική θέση Λάκκος.

Το 'φεραν δυο καρβουναραιοι που δούλευαν σ' εκείνο το μέρος με άλλους δεκαέξι. 
Ήταν όλοι απ' το Τσάπαρι, ένα ορεινό χωριό ανάμεσα στη Ρέσνα και το Μοναστήρι, καρβουναραίων πάππο προς πάππο.

Το χωριό, είναι αλήθεια, ήταν βουλγάρικο. Είχαν άποδειχτή όμως ως τότε φρόνιμοι, εργατικοί, τίμιοι νοικοκυραίοι που κοίταζαν μονάχα τη δουλειά τους και φιλοδοξούσαν να εκμεταλλευτούν για πολλά ακόμη χρόνια το δάσος του Πισοδερίου.

Είχαν ειδοποιήσει μάλιστα χωρίς χρονοτριβές τον Παπασταύρο, όταν μια βραδιά πέρασε απ' την κατασκήνωση τους μια συμμορία κομιτατζήδων.

Ό Παπασταΰρος, λεβεντόπαπας πλημμυρισμένος ζωτικότητα, παλληκαριά και ενθουσιασμό, πετάχτηκε αμέσως όλο χαρά, έβαλε τήν παπαδιά νά γέμιση ένα ταγάρι μέ λειτουργίες, κομμάτια πίτα, λουκούμια, ζαχαρωτά, πακέτα τσιγάρα, μπουκάλια κονιάκ και κάλεσε τόν Χατζηκώτση και τόν Θεόδωρο Γκότση, πού ήταν και αγγελιαφόροι.

Όταν πριν λίγα χρόνια έγραψε στό Πισοδέρι ό Τσακαλάρωφ ζητώντας νά του έτοιμάση 40 ψητά αρνιά, 300 ψωμιά και 60 οκάδες τυρί, ο Παπασταύρος του απάντησε :

Η βουλγαρική Τσέτα του Τσακαλάρωφ

«Τσακαλάρο,

Δέν σοΰ δίνομεν αρνιά. 
Δέν σοΰ δίνομεν ψωμία και τυρί. 
Άν είσαι άνδρας, έλθέ νά τά πάρης. 

Μολών λαβέ.

Παπασταΰρος Τσάμης».

Έφεραν αντιρρήσεις ό Γκότσης και ό Χατζηκώτσης. Δέν έπρεπε νά ξεκινήσουν έτσι άψε-σβήσε γιά τό βουνό μέ τά λόγια δυο καρβουναραίων, γνωστών Βουλγάρων.

 Όρκίστηκαν όμως οι δυό Τσαπαριώτες πάνω στην Άγια Τράπεζα της εκκλησίας ότι κατά τα χαράματα ήρθε στην κατασκήνωση τους ελληνικό ανταρτικό σώμα και τους έδωσε το γράμμα να το φέρουν στον Παπασταύρο.

Δεν ζητούσαν παρά να τους δώση ο παπάς μιάν απόδειξη ότι το πήρε, για να μην έχουν φασαρίες με τους αντάρτες.

Δεν χωρούσε πιά καμιά αμφιβολία και δυσπιστία.

Ο Παπασταύρος φόρεσε την πολεμική στολή του, μακριά ποδήματα, κοντό ράσο και κοντή γούνα και ξέσκεπα χωρίς κάλυμμα τα μαλλιά, που ανέμιζαν στον αέρα.
 Θα 'παιρνε στον ώμο και το τουφέκι, αν δεν είχε την έδρα στο Πισοδέρι τουρκικός λόχος.

Στον δρόμο κόλλησε μαζί τους και ο φίλος τους Αλβανός ενωμοτάρχης Χασάν Τσαούς.
 Πήγαν στο δάσος στο στόμα του λύκου. 
Τούς περίμεναν κομιτατζήδες! 

Μακεδονική Γη: Ο Μακεδονικός Αγώνας στο Μορίχοβο (βουλγ. Марѝхово, σλαβ. Мариово)

Το Μορίχοβο αποτελούσε στο παρελθόν την "ακρόπολη του σλαβόφωνου Ελληνισμού" .
Κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα οι Βούλγαροι πυρπόλησαν 100 χωριά
με σκοπό να κάμψουν το φρόνημα των Ελλήνων κατοίκων
(Απόστολος Βακαλόπουλος).

Ο Μακεδόνας επαναστάτης
Αθανάσιος Μπρούφας
(Παλαιοκρίμνι 1850 - Μορίχοβο 1896)

Το λεν οι κούκοι στα βουνά κι οι πέρδικες στα πλάγια,

το λέει κι ο πετροκότσυφας σ' αντάρτικα λημέρια.

Οι αντάρτες εσκορπίσανε, γινήκανε μπουλούκια

ο Μπρούφας στο Μορίχοβο, Ζαρκάδας στα Καϊλάρια,

κι ο Τάκης ο περήφανος ψηλά στο Περιστέρι.

Kαι πάλιν εσυνάχτηκαν στην Παναγιά Λιμνίτσα

κι εκείθεν στέλνουν προσταγές και την Τουρκιά τρομάζουν:

Τούρκοι, καθήστε φρόνιμα! Σας καίμε τα χωριά σας.

Δεν είναι ο περσινός καιρός, Βούλγαροι αρκουδιαραίοι

μόν' είναι Ελληνόπουλα, που ζούνε στα λαγκάδια

και πολεμούνε την Τουρκιά και νύχτα και ημέρα

(Δημοτικά τραγούδια του Μακεδονικού Αγώνα, Δημήτριος Α. Πετρόπουλος)

του Γεωργίου Μόδη.

"Ο ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ 

ΚΑΙ  Η ΝΕΩΤΕΡΗ 

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ"

 ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ.

(οι φωτογραφίες επιλογή Yauna)

Μορίχοβο λέγεται η βόρεια πλευρά του Καιμακτσαλάν. 

Σήμερα είναι γιουγκοσλαβική.

 'Εχει απέραντα δάση από  πεύκα όλόισια και πανύψηλα, και μιαν ανώμαλη έκταση με βαθειές χαράδρες και απότομες κορυφές, σε πολλά σημεία στεφανωμένες με γιγάντιους βράχους. 

Το καλοκαίρι είχε και πολλά τσελιγκάτα πλούσιων Σαρακατσαναίων με μεγάλα ονόματα, όπως Σουλτογιάννη, Γεωργό-πασα κ.λ.π. 

Χάρη στα...προσόντα τούτα η περιοχή αυτή ήταν ανέκαθεν καταφύγιο ανταρτικών ομάδων και ληστοσυμμοριών. 

Εκεί έδρασε και έπεσε το 1896 ο Μπρούφας.

Εκεί  επίσης το 1878-1880 βρήκαν άσυλο και ορμητήριο πολλοί μεγάλοι καπεταναίοι. 

Makedonien: Der Heilige Berg Athos, die Wiege des Orthodoxen Christentums und die Skopje-FYROM Propaganda.

Das Emblem des Ökumenischen Patriarchats Konstantinopels.

Schützt den Heiligen Berg Athos von den Aggressoren.

Der  Heilige Berg Athos oder Agion Oros, oder der Garten Muttergottes  wie es im Volksmund genannt wird, 
ist das älteste erhaltene klösterliche Gemeinschaft in der Welt.

Es stammt aus mehr als tausend Jahren, zu byzantinischer Zeit.

 Es ist eine einzigartige Mönchsrepublik, die zwar Teil von Griechenland, es durch ihre eigene lokale Verwaltung geregelt wird.

Athos,
der Garten Muttergotes

Das antike Makedonien. Chalkidiki und Athos.

Obwohl Agion Oros teil Makedoniens ist befindet sich hier keine einziges 'makedonisches' Kloster oder Skite/Siedlungen .


'Makedonisch' ist hier eine Fremdsprache, da die offizielle Sprachen griechisch, 
rusisch, 
bulgarisch und rumänische sind.

Wehrend der griechische Befreiungskriege   in 1821, 1854 und in Makedonischen Kampf in Makedonien spielten die Klöster eine wesentliche Rolle.


Heute gibt es 20 Großklöster,

davon sind 17 griechisch,
eines serbisch (Kloster Chílandar),
eines bulgarisch (Kloster Zografou) und
eines russisch (Kloster Panteleímonos).


Es gibt kein 'makedonisches' (FYROM) Kloster auf  dem Heiligen Berg!!!

Η επανάσταση του 1854 και οι συνέπειες του Κριμαϊκού πολέμου στο μακεδονικό χώρο (1853—1856).

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Α. ΒΑΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ

Ερευνητής ΙΜΧΑ

ΝΕΟΤΕΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ 

ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ (1830-1912)

(οι φωτογραφίες  επιλογές Yauna)

 Παρά τις ανυπέρβλητες δυσχέρειες που αντιμετωπίζει ο ελληνισμός της Μακεδονίας στα μέσα του 19ου αιώνα, δεν παύει να ατενίζει με αισιοδοξία τη μελλοντική απελευθέρωση του.

 Η πολιτική συγκυρία του Κριμαϊκού πολέμου έδινε φαινομενικά τη δυνατότητα στους υπόδουλους Έλληνες να θέσουν σ' εφαρμογή τα μεγαλεπήβολα σχέδια τους καθώς ο Όθωνας αναλάμβανε την προετοιμασία ένοπλων σωμάτων από Ηπειρώτες, Θεσσαλούς και Μακεδόνες.

 Στη Μακεδονία η ελληνική εξέγερση του 1854 δεν πήρε βέβαια παρόμοιες διαστάσεις, όπως στη Θεσσαλία και στην Ήπειρο. 

Η πολεμική όμως έξαψη των επαρχιών της Ηπείρου και της Θεσσαλίας δημιούργησε κλίμα αναβρασμού και ανάμεσα στους Έλληνες κατοίκους της Μακεδονίας.

Κυρίαρχη φυσιογνωμία στην ελληνική επανάσταση της Δυτικής Μακεδονίας στάθηκε ο αγωνιστής του 1821, ο Θεόδωρος Ζιάκας, ο οποίος υπήρξε απόγονος της αρματολικής οικογένειεας των Ζιακαίων. 

Η πολεμική δραστηριότητα του καπετάν Ζιάκα χρονολογείται ήδη από τον Απρίλιο του 1831, όταν είχε συγκροτήσει στον Ασπροπόταμο μαζί με τους αρματολούς Νάσιο Μάνταλο των Χασίων και Σωτήρη Στράτο του Βάλτου σώμα 300 ανδρών με βασικό στόχο την εξόντωση του Τουρκαλβανού τοπάρχη Μεχμέτ Τάγου, ο οποίος είχε δολοφονήσει στα 1826 την αδελφή του Θεόδ. Ζιάκα Γιαννούλα. 

Η επιχείρηση απέτυχε παρά τις οργανωμένες επιθέσεις του Ζιάκα στην πόλη των Γρεβενών. 

Αξιομνημόνευτη είναι επίσης και η μετέπειτα ανταρτική δραστηριότητα του στα χωριά Νεγάδες του Ζαγορίου και Καστανιά της Καλαμπάκας καθώς και η σύγκρουση του στα 1832 με τουρκικό στρατό κοντά στο χωριό Σπήλαιο.

Από τις αρχές του 1854 ο Θεόδ. Ζιάκας ξεσήκωσε αρχικά την περιοχή των Αγράφων συμμετέχοντας παράλληλα σε πολεμικές συγκρούσεις στη Θεσσαλία και έπειτα διείσδυσε στη Δυτική Μακεδονία,για να αποτρέψει τη διάβαση του τουρκικού στρατού από την Ήπειρο και αντίστροφα και να χρησιμοποιήσει την περιοχή εκείνη ως συντονιστικό κέντρο των ενεργειών των τριών επαναστατημένων υπόδουλων επαρχιών. 

Griechisch-Makedonische Armatole und die Balkan-Haiduten.

Armatole
 Aquarell von Carl Haag, Benaki-Museum Athen.

Armatole (Αρματωλοί) und Haiduten waren Freiheitskämpfer in Balkan.

  

Alle Nationen in Balkan haben sich vom 16en bis 19en Jahrundert gegen die osmanische Herrschaft und für die Freiheit ihrer Nationen gekämpft.

Diese waren Griechen, Serben, Kroaten, Rumänen, Bulgaren.

Die griechische Freiheitskämpfer hießen Armatole, die Bulagern Haiduten,

die Serben Haiduken,

die Rumaenen Haiduci.

  

In Makedonien gab es namhafte Armatole die für die Befreiung Makedoniens und Griechenland gekämpft haben.

Der bekannteste war der makedonischer unbesiegbare Stratege Karatassos Tassos und sein Sohn Tsamis.

Unbesiegt den es ist historisch hinterlegt das er keine Schlacht gegen den Türken verloren hat.

Er und seine makedonische Phalanx haben in Süd Griechenland gekämpft.

Hier nannten man die makedonische Armatole als die OLYMPIER.

Die Armatole haben für die Auferstehung der griechisch-byzantinische Nation

die Haiduten für die der Bulgarien.

Armatole also für die griechische Tradition und Alexander des großen die Haiduten für die bulgarische und Tsar Samuel.

Zu damaliger Zeit gab es keine 'makedonische Nation' also müssten die Nationalhelden

der neu inszenierte Nation entweder griechische Armatole oder bulgarische Haiduten oder serbische Haiduken gewesen sein.

Man kann nicht zwischen der Regentropfen laufen um nicht nass zu werden.

Man muss Farbe bekennen.

Entweder Alexander der Grosse oder Tsar Samuel.

Das Slavo-Makedonisches Alphabet: Eine Kommunistische Erfindung (1945).

Kodeks-Server: Kultur und Kulturgeschichte Makedoniens (Slavo-Makedoniens)

The Making of the 'Macedonian' Alphabet

 

The Alphabet Decree

PRÄSIDIUM DER ASNOM
 [= Antifaschistische Volksbefreiungsbewegung von Makedonien]

Ποιος μίλησε στους Μακεδόνες για τον Μεγαλέξανδρο, ο Καραβαγγέλης η ο Gotse Delchev ;

  

Μητροπολίτης Καστοριάς
Γερμανός Καραβαγγέλης

Gotse Deltsev

Ο ανταγωνισμός της 
ελληνικής 

και βουλγαρικής
 εκπαίδευσης-παιδείας 

στη Μακεδονία.

Μέγας Αλέξανδρος και Δαρείος

Ο Μέγας Αλέξανδρος
στην Ελληνική Παράδοση

Την αποκλειστικότητα της εκπαίδευσης και της παιδείας στη Μακεδονία και Θράκη αλλά και   σε όλα τα μήκη και πλάτη της Οθωμανικής αυτοκρατορίας είχαν αναμφίβολα για αιώνες οι Έλληνες.

Η ίδρυση της βουλγαρικής εξαρχίας και η ραγδαία εξάπλωση σημασία Μακεδονία και Θράκη είχε ως αποτέλεσμα την ίδρυση βουλγαρικών σχολείων.

Makedonikos Agonas-Makedonischer Kampf. Der ethnische Bürgerkrieg in Makedonien (1904-1908).

Stempel des Griechisch-MakedonischenKomitees(1904):

Der Makedonischer König Alexander der Grosse 
und der
 Byzantinischer Kaiser  der Makedonischer Dynastie
Basileios II der  'Bulgarentöter',

Kyriaki Doukelli

Inauguraldissertation

zur Erlangung des akademischen Grades

 eines Doktors der Philosophie

der Universität Mannheim
November 2008

Die Bilder und die Textformatierungen 
sind unsere Auswahl (Yauna),
 und nicht im Text enthalten.

DIE GRIECHISCH-BULGARISCHEN 

PARTISANENKRIEGE IM JAHR 1906. 

DIE GRIECHISCHE “ORGANISATION”

Ion Dragoumis
Der Makedonier aus Vogatsiko Kastoria,
Vizekonsul in Monastiri

Bis Ende 1905 waren die Provinzen in Makedonien von griechischer Seite auf einen Kampf gut vorbereitet wurde. Zwischen den verschiedenen kleineren Organisationen bestanden Verbindungen.

Im Jahr 1906 musste der Kampf in den großen Städten organisiert, koordiniert und neue Verbindungen herstellt werden.
Seit Januar 1904 war in Monastiri eine griechische Organisation entstanden, die den Namen “Innere Organisation” trug.

Diese Initiative erfolgte hauptsächlich durch Spyros Doumas in Zusammenarbeit mit Stavros Nalis und Konstaninos Michail.

Nach diesem Vorbild sollten weitere Organisationen in allen großen Städten gegründet und ein wirtschaftlicher Krieg gegen Bulgaren und Juden geführt werden.

Im März 1906  kam  Athanasios  Souliotis -Nikolaides  als  Vertreter  des  deutschen Nähmaschinenherstellers Nothmann in Thessaloniki an. 

Geschichte Makedoniens und Thrakiens von den Balkankriegen bis zum Ersten Weltkrieg.

Carte ethnographique de la Péninsule balkanique,
Jovan Cvijic 

Kyriaki Doukelli

Inauguraldissertation

zur Erlangung des akademischen Grades

 eines Doktors der Philosophie

der Universität Mannheim
November 2008

Die Bilder und die Textformatierungen 
sind unsere Auswahl (Yauna),
 und nicht im Text enthalten.

DIE PROBLEMATIK DER 

ETHNISCH-KONFESSIONELLEN 

HETEROGENITÄT

 IN DEN EUROPÄISCHEN  

PROVINZEN DES 

OSMANISCHEN  REICHES.

Einer der entscheidenden Faktoren, die zu Auseinandersetzungen und Unruhen in den europäischen Provinzen des osmanischen Reiches führten, war die ethnisch-konfessionelle Heterogenität. 

Namensstreit Makedonien-Makedonische Frage: Mythos und Wirklichkeit. Makedonski, Griechen oder (und) Slawen?

Die ethnographische Karte von Synvet (1877).Völker Tafel :
Griechen, Greco-Bulgaren,
 Serbo-Croaten, Bulgaren,
Moslems, Rumanen, Albaner

Die Balkanvölker.

Von 

Prof. Dr. 
Eugen Oberhummer. 

Vortrag,

gehalten den 14. März 1917.

Die Bilder und die Text-Formatierungen 
sind unsere Auswahl (Yauna),
 und nicht im Text enthalten

Der ganze Vortrag (klick hier).

Über die Völker der Balkanhalbinsel ist in unserer Zeit so vieles gesprochen und geschrieben worden, daß es als ein Wagnis erscheint, in dem engen Rahmen eines Vortrages die Fülle von Fragen zu erörtern, die sich an diesen Gegenstand knüpfen. Es kann sich hiebei nur um einen Versuch handeln, in Umrissen den Stand der Forschung zu kennzeichnen und durch Hinweise auf die einschlägige Literatur dem Fernerstehenden den Weg zu eingehenderen Studien zu weisen.

Η εικόνα του Έλληνα στα σύγχρονα Βουλγαρικά εγχειρίδια Ιστορίας.

Vasil Giuzelev, Istorija

ΣΟΦΙΑ ΒΟΥΡΗ

Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων

Επιστημονική Επιτηρίδα

Παιδαγωγικού Τμήματος
Ιωάννινα 1993

(οι φωτογραφίες επιλογή Yauna)

Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΣΤΑ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΑ

ΙΣΤΟΡΙΑΣ (1990 ΚΑΙ ΕΞΗΣ)

Η κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού μετά το 1989 στις χώρες της ΝΑ Ευρώπης και οι πολιτικές ανακότατάξεις που σηματοδότησε το κοσμοϊστορικό αυτό γεγονός στη Βαλκανική αναζωογόνησαν με ανεπανάληπτο τρόπο μαζί με τους εθνικισμούς και το ενδιαφέρον για το ιστορικό παρελθόν.

Για άλλη μια φορά η ιστορία καλείται να υπηρετήσει τις ανάγκες της πολιτικής εξουσίας, να εξισορροπήσει τη διασαλευμένη κοινωνική συνοχή και να καλύψει το ιδεολογικό κενό που άφησε πίσω της η εκτοπισμένη μαρξιστική λενινιστική κοσμοθεωρία. .

Καπετάν Κώτας (1897): Το πρώτο ελληνικό μακεδονικό αντάρτικο σώμα.

Καπετάν Κώτας
 Κωνσταντίνος Χρήστου (1860 – 1905) 

                               ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Α. ΒΑΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ

(οι φωτογραφίες  επιλογές Yauna) 

Ελληνικοί αντιστασιακοί πυρήνες 

στις παραμονές του 

μακεδόνικου αγώνα (1897-1904).

Η ψυχολογική προετοιμασία του ελληνισμού της Μακεδονίας και η συνειδητοποίηση του ένοπλου αγώνα είχαν συντελεστεί ήδη στα τέλη του 19ου αιώνα, όπως είδαμε στα προηγούμενα κεφάλαια, ύστερα από τις βίαιες βουλγαρικές ενέργειες και τις άκαρπες επικλήσεις των Ελλήνων προς τους διπλωματικούς εκπροσώπους του ελληνικού κράτους για το σχηματισμό ένοπλων αντιστασιακών πυρήνων.

Στα 1897 το ελληνικό προξενείο της Θεσσαλονίκης απέκρουσε σχετικές προτάσεις των Ελλήνων κατοίκων της Μακεδονίας για τη δυναμική αντιμετώπιση των βουλγαρικών σωμάτων.

ΒΜΑΡΚ(ΒΜΡΟ): Η εξέγερση του Ilinden–Preobrazhenie (Ιλιντεν-Πρεομπράζινιε, Μεταμορφώσεως του Σωτήρος) και η Δημοκρατία της Στράντζα (Αυγ.1903).

Η Makedo-Adriopolitan Currier
 Pavel Genadiev 1903.

  ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΟΝΟΜΑΖΟΝΤΑΝ 

"ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ - ΑΔΡΙΑΝΟΥΠΟΛΗΣ"

Η εξέγερση του  Ilinden–Preobrazhenie, Ιλιντεν-Πρεομπράζινιε αναφέρεται πολλές φορές στην ελληνική βιβλιογραφία 
κακώς μόνο ως εξέγερση του Ilinden (Ιλιντεν) χωρίς αναφορά στην σχεδόν ταυτόχρονη εξέγερση στη Ανατολική Θράκη και δίδεται η εντύπωση ότι η εξέγερση έγινε μόνο στη Μακεδονία για ευνόητους λόγους.

Την εξέγερση οργάνωσε και εξετέλεσε η

ΒΜΑΡΚ Βουλγαρική Επιτροπή(Κομιτάτο) Μακεδονίας Αδριανούπολης

και όχι η 

ΒΜΡΟ ΕΜΕΟ Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση.

Η ΒΜΡΟ ΕΜΕΟ ιδρύθηκε το 1919 ως διάδοχη κατάσταση της ΒΜΑΡΚ.

Η ΒΜΑΡΚ είναι το Βουλγαρικό Κομιτάτο.

Η ίδια οργάνωση είχει ταυτόχρονη παρουσία και δραστηριότητα και στη Μακεδονία και στη Θράκη. 

Δεν ήταν ούτε 
Μακεδονική ούτε 
θρακική ήταν
βουλγαρική.

Οι βουλγαρικές επαναστατικές οργανώσεις την περίοδο εκείνη  ονομαζόταν με τον γεωγραφικό  προσδιορισμό "ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΑΔΡΙΑΝΟΥΠΟΛΗΣ".

Αξίζει να ρωτηθεί κανείς αφού η ΒΜΑΡΚ σχεδίασε και συμετείχε και στην εξέγερση στη Θράκη, οι σεντραλιστές ή οι βερχοβιστές , τι επεδίωκαν;
Ήθελαν ανεξάρτητη η αυτόνομη Θράκη-Αδριανούπολη;
Η "Θράκη στους Θρακιώτες" κατά το "Η Μακεδονία στους Μακεδόνες";
Τέτοιο σύνθημα όμως δεν υπήρξε!

Εισαγωγικά:

Το τρίπτυχο ΟΜΟΓΛΩΣΣΟ - ΟΜΟΘΡΗΚΟ - ΟΜΟΕΘΝΕΣ

Μετά την υπογραφή της Συνθήκης του Βερολίνου  στις 13 Ιουλίου 1878 η Μακεδονία και η Θράκη παρέμειναν υπό οθωμανική κυριαρχία.

Ελληνική Μακεδονική γη: Περί Σλάβων στη Μακεδονία, Σλαβομακεδόνων και Μακεδόνων.

Μακεδονικό Μωσαικό

Χρήστος Ζαχόπουλος

Από "Τα Βυζαντινά", 

εκδ. ΜΙΚΡΟΣ IANOS,

 Θεσσαλονίκη 2007. (οι φωτογραφίες επιλογή Yauna) 

Οι πηγές της μεσοβυζαντινής περιόδου 

και 

η νεοπλασία «Σλάβοι-Μακεδόνες»

Η γλώσσα ως εκφραστικό όργανο συχνά υφίσταται διαστρεβλωτικές, εννοιολογικής υφής, επεμβάσεις, που αποσκοπούν στο να αποδυναμώσουν ή να προσαρμόσουν στα εκάστοτε συμφέροντα και επιδιώξεις το περιεχόμενο των λέξεων και των όρων, μεταβάλλοντάς το. 

Κύριο χαρακτηριστικό των επεμβάσεων αυτών, άλλοτε πιο διακριτικών και έμμεσων και άλλοτε πιο βίαιων και άμεσων (ιδιαίτερα όταν προέρχονται από εξουσία ολοκληρωτική), είναι η δια της διαρκούς επανάληψης επιβολή του νέου περιεχομένου μιας λέξης. 

Μια ανάλογη ακραία μορφή επέμβασης στη γλώσσα περιέγραψε ο G. Orwell με τη «Νέα Ομιλία» του καθεστώτος του «Μεγάλου Αδελφού»(1).

Ειδικότερα η ορολογία είναι, συχνά, δύσκολο να αποσυνδεθεί από προκαταλήψεις, ιδεολογικά κίνητρα και επιδιώξεις. 

Η εισαγωγή και καθιέρωση, αν θέλετε, του όρου «Βυζαντινός» αποτελεί το πρώτο διδακτικό παράδειγμα(2), ενώ η χρήση των όρων «Βόρειος Ήπειρος» ή «Νότια Αλβανία» για τον προσδιορισμό του ίδιου χώρου μας προσφέρει μία απόδειξη της διαχρονικότητας του προβλήματος.

Επισημαίνοντας, σχετικά, το πρόβλημα της βαθμιαίας καθιέρωσης παραπλανητικής ορολογίας

 -με απώτερους, διαφανείς, πολιτικούς σκοπούς -

σε ό,τι αφορά τους όρους 

«Μακεδονία» - 

«Μακεδόνες»,

 η κ. Μαρία Νυσταζοπούλου-Πελεκίδου παρατηρεί: